Atos 22

Nuevo Testamento Guaraní Pe (GNWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 —Cherɨvɨ reta jare cherɨqueɨ reta, piyapɨsaca che jaeta peve chiyee vae re.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Jare tenta guasu pegua reta uyandu yave jae imiari chupe reta hebreo iñee pe, opareve quĩi ngatu. Jayave Pablo jei chupe reta:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Che co jae penti judío. Aa Tarso Cilicia pegua pe, ẽrei acuacuaa cua tenta guasu pe. Gamaliel chemboe cavi yandetenondegua reta iporoyocui re. Che aipota ayapo Tumpa jei vae, opaete pe reta añave pipota rami —jei—.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Che ayapo icavi mbae vae opaete Jesús re güɨrovia reve yugüɨreco vae reta pe. Jare aipɨsɨ amɨingueca peresorɨru pe cuimbae reta jare cuña reta. Ayucaca vi amocue vae —jei Pablo—.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Sacerdote tenondegua jare opaete tenta guasu pegua reta itenondegua reta ipuere umɨmbeu peve cheregua. Jae reta uicuatía umee cheve tupapire araa vaerã ĩru judío reta pe. Jayave aa Damasco cotɨ, aipɨsɨ vaerã tẽi Jesús re güɨrovia vae joco pe ñugüɨnoi vae reta, jare aru vaerã tẽi Jerusalén pe, aiporaraca vaerã tẽi chupe reta —jei—.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Ẽrei che coiño ma Damasco güi aa yave, guarasɨ ara mbɨte rupi yave, aramoiño penti tembipe tuicha vae ara güi jembipe cheré.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Jare aa ɨvɨ re, jare ayandu penti ñee jei cheve: ‘Saulo, Saulo, ¿maera pa ndiyapo icavi mbae vae cheve?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Jayave che jae: ‘¿Quía pa co nde, cheYa?’ Jayave jae jei cheve: ‘Che co jae Jesús Nazaret pegua. Nde ndiyapo icavi mbae vae cheve’ —jei, jei Pablo—.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Jare che ndive ñugüɨnoi vae reta uecha co tembipe, jare uquɨye reta. Ẽrei uicuaa'ã mbae jei jocua uyemɨngueta cheve vae.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Jayave che apɨrandu: ‘¿Mbae pa ayapota, cheYa?’ Jare yandeYa jei cheve: ‘Epũa ecua Damasco pe, jare joco pe amɨmbeucata ndeve opaete mbae ndoyocuita jese vae’ —jei, jei—.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Jayave che ndive ñugüɨnoi vae reta chepoco chereraa chereruvãe Damasco pe. Echa'ã chepuere'ã etei amae, jocua tembipe jembipe cheré vae jeco pegua —jei—.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Jare ico joco pe penti cuimbae Ananías jee vae. Jae uipɨu Tumpa mboroyocui uyapo reve, jare opaete judío joco pe yugüɨreco vae reta uyemɨngueta cavi jese.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Jae ou chepɨ. Uyemboɨ cheyɨpɨ pe jare jei: ‘Saulo, nde co jae cherɨvɨ. Emae ye.’ Jare jupivoiño chepuere amae, jare aecha Ananías joco pe oĩ —jei Pablo—.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Jayave jae jei cheve: ‘Yandetenondegua reta iTumpa ndeparavo, ndicuaa vaerã jae jei vae, jare ndeecha vaerã jocua jupi vae, jare ndiyandu vaerã iñee.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Echa'ã nemɨmbeuta co jesegua opaete ɨvɨ pegua reta pe. Nemɨmbeuta chupe reta ndeecha jare ndiyandu vae’ —jei, jei—.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 ‘¿Maera pa añave neãro neĩ? Epũa iyembɨbautizaca ndiyerure reve chupe, nembaeyoa reta uyembai vaerã’ —jei, jei Pablo—.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Jayave ayu ye Jerusalén pe, jare ayerure aĩ rambueve Tumpa jo pe, cheque pe aecha.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Jare aecha Jesús, jare jae jei cheve: ‘Ecua ɨmambae Jerusalén güi. Echa'ã ndarau uipota güɨrovia nde nemɨmbeuta cheregua chupe reta vae’ —jei cheve, jei—.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Jayave che jae chupe: ‘CheYa, jae reta uicuaa catu co quirãi che aase opaete judío reta itupao reta rupi añonoca vaerã peresorɨru pe jare ainupaca vaerã nderé güɨrovia vae reta.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Jare uyuca reta yave Esteban nderegua umɨmbeu vae, che vi aĩ joco pe, jare icavi cheve imano. Jare che ayandareco upuruyuca vae reta jemimonde re’ —jae chupe, jei—.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Jayave jae jei cheve: ‘Ecua. Echa'ã che nomondota mbɨrɨ judío mbae vae reta cotɨ’ —jei cheve, jei.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Jare Pablo cua jei yave, tenta guasu pegua reta uipota'ã ma uyapɨsaca jese. Iñeeãta reve jei reta:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Jare iñeeãta reta rambueve, umbɨvava jemimonde, jare ɨvɨcuii omombo ɨvate.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Jayave sundaro reta juvicha oyocui sundaro reta uruique vaerã Pablo jae reta yugüɨreco vae pe. Jare oyocui vi uinupa reta vaerã chicote pe upɨrandu chupe reve, uicuaa cavi vaerã maera ra tenta guasu pegua reta iñeeãta jucuarãi icotɨ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ẽrei sundaro reta uñapɨ̃ti yave tɨmasa pe, Pablo jei sundaro reta juvicha joco pe oĩ vae pe:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Cua uyandu yave, sundaro reta juvicha oo itenondegua pe jare jei chupe:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Jayave sundaro reta juvicha itenondegua ou Pablo oĩ vae pe jare jei chupe:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Jayave sundaro reta juvicha itenondegua jei chupe:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Jayave yugüɨraa Pablo güi upɨranduta tẽi chupe vae reta. Jare sundaro reta juvicha itenondegua uquɨye, uicuaa yave jae romano co, uñapɨ̃tica ramo.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Jare pɨareve pe sundaro reta juvicha itenondegua uipota uicuaa cavi mbae re ra judío reta umbɨjeco Pablo. Jáeramo oyora Pablo, jare oyocui sacerdote reta itenondegua reta jare opaete ĩru mburuvicha reta uyembatɨ vaerã. Jayave güɨraa Pablo oñono jae reta jovai.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.