Atos 22

Nuevo Testamento Guaraní Pe (GNWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 —Cherɨvɨ reta jare cherɨqueɨ reta, piyapɨsaca che jaeta peve chiyee vae re.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Jare tenta guasu pegua reta uyandu yave jae imiari chupe reta hebreo iñee pe, opareve quĩi ngatu. Jayave Pablo jei chupe reta:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Che co jae penti judío. Aa Tarso Cilicia pegua pe, ẽrei acuacuaa cua tenta guasu pe. Gamaliel chemboe cavi yandetenondegua reta iporoyocui re. Che aipota ayapo Tumpa jei vae, opaete pe reta añave pipota rami —jei—.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Che ayapo icavi mbae vae opaete Jesús re güɨrovia reve yugüɨreco vae reta pe. Jare aipɨsɨ amɨingueca peresorɨru pe cuimbae reta jare cuña reta. Ayucaca vi amocue vae —jei Pablo—.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Sacerdote tenondegua jare opaete tenta guasu pegua reta itenondegua reta ipuere umɨmbeu peve cheregua. Jae reta uicuatía umee cheve tupapire araa vaerã ĩru judío reta pe. Jayave aa Damasco cotɨ, aipɨsɨ vaerã tẽi Jesús re güɨrovia vae joco pe ñugüɨnoi vae reta, jare aru vaerã tẽi Jerusalén pe, aiporaraca vaerã tẽi chupe reta —jei—.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ẽrei che coiño ma Damasco güi aa yave, guarasɨ ara mbɨte rupi yave, aramoiño penti tembipe tuicha vae ara güi jembipe cheré.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Jare aa ɨvɨ re, jare ayandu penti ñee jei cheve: ‘Saulo, Saulo, ¿maera pa ndiyapo icavi mbae vae cheve?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Jayave che jae: ‘¿Quía pa co nde, cheYa?’ Jayave jae jei cheve: ‘Che co jae Jesús Nazaret pegua. Nde ndiyapo icavi mbae vae cheve’ —jei, jei Pablo—.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Jare che ndive ñugüɨnoi vae reta uecha co tembipe, jare uquɨye reta. Ẽrei uicuaa'ã mbae jei jocua uyemɨngueta cheve vae.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Jayave che apɨrandu: ‘¿Mbae pa ayapota, cheYa?’ Jare yandeYa jei cheve: ‘Epũa ecua Damasco pe, jare joco pe amɨmbeucata ndeve opaete mbae ndoyocuita jese vae’ —jei, jei—.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Jayave che ndive ñugüɨnoi vae reta chepoco chereraa chereruvãe Damasco pe. Echa'ã chepuere'ã etei amae, jocua tembipe jembipe cheré vae jeco pegua —jei—.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Jare ico joco pe penti cuimbae Ananías jee vae. Jae uipɨu Tumpa mboroyocui uyapo reve, jare opaete judío joco pe yugüɨreco vae reta uyemɨngueta cavi jese.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Jae ou chepɨ. Uyemboɨ cheyɨpɨ pe jare jei: ‘Saulo, nde co jae cherɨvɨ. Emae ye.’ Jare jupivoiño chepuere amae, jare aecha Ananías joco pe oĩ —jei Pablo—.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Jayave jae jei cheve: ‘Yandetenondegua reta iTumpa ndeparavo, ndicuaa vaerã jae jei vae, jare ndeecha vaerã jocua jupi vae, jare ndiyandu vaerã iñee.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Echa'ã nemɨmbeuta co jesegua opaete ɨvɨ pegua reta pe. Nemɨmbeuta chupe reta ndeecha jare ndiyandu vae’ —jei, jei—.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 ‘¿Maera pa añave neãro neĩ? Epũa iyembɨbautizaca ndiyerure reve chupe, nembaeyoa reta uyembai vaerã’ —jei, jei Pablo—.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Jayave ayu ye Jerusalén pe, jare ayerure aĩ rambueve Tumpa jo pe, cheque pe aecha.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Jare aecha Jesús, jare jae jei cheve: ‘Ecua ɨmambae Jerusalén güi. Echa'ã ndarau uipota güɨrovia nde nemɨmbeuta cheregua chupe reta vae’ —jei cheve, jei—.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Jayave che jae chupe: ‘CheYa, jae reta uicuaa catu co quirãi che aase opaete judío reta itupao reta rupi añonoca vaerã peresorɨru pe jare ainupaca vaerã nderé güɨrovia vae reta.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Jare uyuca reta yave Esteban nderegua umɨmbeu vae, che vi aĩ joco pe, jare icavi cheve imano. Jare che ayandareco upuruyuca vae reta jemimonde re’ —jae chupe, jei—.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Jayave jae jei cheve: ‘Ecua. Echa'ã che nomondota mbɨrɨ judío mbae vae reta cotɨ’ —jei cheve, jei.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Jare Pablo cua jei yave, tenta guasu pegua reta uipota'ã ma uyapɨsaca jese. Iñeeãta reve jei reta:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Jare iñeeãta reta rambueve, umbɨvava jemimonde, jare ɨvɨcuii omombo ɨvate.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Jayave sundaro reta juvicha oyocui sundaro reta uruique vaerã Pablo jae reta yugüɨreco vae pe. Jare oyocui vi uinupa reta vaerã chicote pe upɨrandu chupe reve, uicuaa cavi vaerã maera ra tenta guasu pegua reta iñeeãta jucuarãi icotɨ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ẽrei sundaro reta uñapɨ̃ti yave tɨmasa pe, Pablo jei sundaro reta juvicha joco pe oĩ vae pe:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Cua uyandu yave, sundaro reta juvicha oo itenondegua pe jare jei chupe:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Jayave sundaro reta juvicha itenondegua ou Pablo oĩ vae pe jare jei chupe:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Jayave sundaro reta juvicha itenondegua jei chupe:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Jayave yugüɨraa Pablo güi upɨranduta tẽi chupe vae reta. Jare sundaro reta juvicha itenondegua uquɨye, uicuaa yave jae romano co, uñapɨ̃tica ramo.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Jare pɨareve pe sundaro reta juvicha itenondegua uipota uicuaa cavi mbae re ra judío reta umbɨjeco Pablo. Jáeramo oyora Pablo, jare oyocui sacerdote reta itenondegua reta jare opaete ĩru mburuvicha reta uyembatɨ vaerã. Jayave güɨraa Pablo oñono jae reta jovai.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.