Tiago 3
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Nʼyaabɛ, la li nuunh mɛn niʼkɛ ń li yé biwɔnwɔknb, kimɛ ni bɛn ki ye Uwien li bu tinbi bà wɔknh nnɔ tibuur nɛ̀ ń li faa kí cɛn binitɔb kɛ.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Kimɛ tiʼkɛ biih isɛn yà yɛbe ni nɛ. Unil lienh ka tùreh ki biih la, wɔn nɛ mɔn ki tì gben', ki li fre kí cuo uʼba.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Ti kuɔndeh itaan ya ñuɔn ni mugbiɛmu, yì ń li ciih tiʼñuɔn bó ŋɔ tí li freh ki pekreh yì nɛ.
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Liike mɛn, iñɛrciɛn yɛbe ki kpɛ ma bo. Ama kutafaabiiku fii' ki tureh yì la, biñɛrkurb taah tiñɛkurlɛnbɛnt tà ki kùreh yì, ki cèreh ì joh bi yíe nà bó nnɔ waa nɛ.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Nnɔ nɛ lilɛnl mɔ yé nibonwawaann tigbɛnɛnt bo, ama lì nín wɔngeh liʼba ki gbiekeh tibont tà yɛbe ni nɛ. Liike mɛn, kimukuɔnk li fre kí cère lifuɔciɛnl ń teke umu.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Tɔ, lilɛnl mɔ te tɛn umu nɛ, ki yé mibiɛrm kɛ ñɛh nà saan ki te tiʼgbɛnɛnt bo. Lì kuɔndeh tiʼgbɛnɛnt kɛ tijɔknt, nɛ ki wìndeh tiʼfuobm kɛ. Lilɛnl ya mu nnɔ naan umu wà ŋa ń kpiin nnɔ ya mu nɛ.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 Unisaal freh ki lɛreh ki coh kumuɔku ni ya wɛnt kɛ ya bol nin inuɔn kɛ ya bol nin tiwɛnt tà fuunh kubenku bo kɛ ya bol nin ijɛn kɛ ya bol ki dieh.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Ama lilɛnl lɛn, uba ŋa ń fre kí cuo lɛ̀, lì lɛbreh niʼkɛ bó nɛ, ki bre tɛn tilɔbr, ki kuuleh.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Ti taah lilɛnl nɛ ki pɛ̀keh Baa Yonbdaan, ki liɛbe' ki taah lɛn nɛ ki wiɛnh binib bà wɔn Yonbdaan Uwien ñɛn' bɛ, bi naan wɔ nnɔ miŋùum.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Buñɔbaabu bùa pɛ̀keh wɔn Yonbdaan Uwien nnɔ, bun nɛ liɛbe' ki wiɛnh binib mɔ miŋùum. Nʼyaabɛ, na mɔn nɛ̀ ń li te nnɔ.
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 Liñunbunl liba li fre kí bunge uñunbúnnun uba ni miñunm mà ŋmɛ nin mà lɛlke nba bo-oo?
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Nʼyaabɛ, bukɛnkɛnbu li fre kí lùon isàan-ii? Bii isiin yà bi taah iʼbii ki ŋɛh fɛn nnɔ li fre kí lùon ikɛnkɛn-ii? Nnɔ nɛ liñunbunl liba mɔ ŋa ń fre kí bunge miñunm mà lɛlke nin mà ŋmɛ nba bo.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Unil te niʼni ki ŋmɔbe miyɛnfuom nin mibɛnm la, wɔ ń cère uʼtetemɔnmɔnm ń wuɔn kí ye u ŋmɔbe mɛ̀, kí li ŋmɔbe lifɛ̀sɔngl, kí li ŋmɔbe miyɛnfuom uʼtùon kɛ ni.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Ama iponponbbiɛre yɛbe niʼfɛ̀l ni, nɛ ni ŋmɔbe kunaniɛrku tɔb bo la, la pɛ̀keh mɛn niʼba ki nɛndeh ki teh ni yé bigbɛmɔ̀ndɛnb.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Mi ya yɛnfuom ya bol ŋa ñɛn' paaki bó, ama mì yé uŋɛndun nin unisaal ya yɛnfuom nɛ, ki tonde' ki yé usɛnpol yaam.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Kimɛ iponponbe nin kunaniɛrku te nà saan la, fɛnfɛnm nin itùonbiɛrɛ kɛ ya bol mɔ te nɛn nɛ.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Ama miyɛnfuom mà ñɛn' paaki bó nnɔ, ŋa ŋmɔbe jɔknt, nɛ ki dienh uyɛnduɔn, ki cèreh kuñɔtaaku te, ki cèreh unil muɔh uʼtɔ micɛcɛkm, ki sɔnh itùonmɔnmɔn. Mi ya yɛnfuom ŋa ŋmɔbe gɛ̀ngɛ̀nde, ka cèreh nil yé ñuɔn ilele ya nil mɔ.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Bà nuunh binib ya yɛnm ń li dɔ nnɔ, bi sɔnh uyɛnduɔn ya tùon nɛ, nɛ biʼtùon nnɔ cèreh binib teh nà cuube Uwien ya nun bó.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.