Tiago 3
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 Nʼyaabɛ, la li nuunh mɛn niʼkɛ ń li yé biwɔnwɔknb, kimɛ ni bɛn ki ye Uwien li bu tinbi bà wɔknh nnɔ tibuur nɛ̀ ń li faa kí cɛn binitɔb kɛ.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Kimɛ tiʼkɛ biih isɛn yà yɛbe ni nɛ. Unil lienh ka tùreh ki biih la, wɔn nɛ mɔn ki tì gben', ki li fre kí cuo uʼba.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Ti kuɔndeh itaan ya ñuɔn ni mugbiɛmu, yì ń li ciih tiʼñuɔn bó ŋɔ tí li freh ki pekreh yì nɛ.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Liike mɛn, iñɛrciɛn yɛbe ki kpɛ ma bo. Ama kutafaabiiku fii' ki tureh yì la, biñɛrkurb taah tiñɛkurlɛnbɛnt tà ki kùreh yì, ki cèreh ì joh bi yíe nà bó nnɔ waa nɛ.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Nnɔ nɛ lilɛnl mɔ yé nibonwawaann tigbɛnɛnt bo, ama lì nín wɔngeh liʼba ki gbiekeh tibont tà yɛbe ni nɛ. Liike mɛn, kimukuɔnk li fre kí cère lifuɔciɛnl ń teke umu.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Tɔ, lilɛnl mɔ te tɛn umu nɛ, ki yé mibiɛrm kɛ ñɛh nà saan ki te tiʼgbɛnɛnt bo. Lì kuɔndeh tiʼgbɛnɛnt kɛ tijɔknt, nɛ ki wìndeh tiʼfuobm kɛ. Lilɛnl ya mu nnɔ naan umu wà ŋa ń kpiin nnɔ ya mu nɛ.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Unisaal freh ki lɛreh ki coh kumuɔku ni ya wɛnt kɛ ya bol nin inuɔn kɛ ya bol nin tiwɛnt tà fuunh kubenku bo kɛ ya bol nin ijɛn kɛ ya bol ki dieh.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Ama lilɛnl lɛn, uba ŋa ń fre kí cuo lɛ̀, lì lɛbreh niʼkɛ bó nɛ, ki bre tɛn tilɔbr, ki kuuleh.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Ti taah lilɛnl nɛ ki pɛ̀keh Baa Yonbdaan, ki liɛbe' ki taah lɛn nɛ ki wiɛnh binib bà wɔn Yonbdaan Uwien ñɛn' bɛ, bi naan wɔ nnɔ miŋùum.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Buñɔbaabu bùa pɛ̀keh wɔn Yonbdaan Uwien nnɔ, bun nɛ liɛbe' ki wiɛnh binib mɔ miŋùum. Nʼyaabɛ, na mɔn nɛ̀ ń li te nnɔ.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Liñunbunl liba li fre kí bunge uñunbúnnun uba ni miñunm mà ŋmɛ nin mà lɛlke nba bo-oo?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Nʼyaabɛ, bukɛnkɛnbu li fre kí lùon isàan-ii? Bii isiin yà bi taah iʼbii ki ŋɛh fɛn nnɔ li fre kí lùon ikɛnkɛn-ii? Nnɔ nɛ liñunbunl liba mɔ ŋa ń fre kí bunge miñunm mà lɛlke nin mà ŋmɛ nba bo.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Unil te niʼni ki ŋmɔbe miyɛnfuom nin mibɛnm la, wɔ ń cère uʼtetemɔnmɔnm ń wuɔn kí ye u ŋmɔbe mɛ̀, kí li ŋmɔbe lifɛ̀sɔngl, kí li ŋmɔbe miyɛnfuom uʼtùon kɛ ni.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Ama iponponbbiɛre yɛbe niʼfɛ̀l ni, nɛ ni ŋmɔbe kunaniɛrku tɔb bo la, la pɛ̀keh mɛn niʼba ki nɛndeh ki teh ni yé bigbɛmɔ̀ndɛnb.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Mi ya yɛnfuom ya bol ŋa ñɛn' paaki bó, ama mì yé uŋɛndun nin unisaal ya yɛnfuom nɛ, ki tonde' ki yé usɛnpol yaam.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Kimɛ iponponbe nin kunaniɛrku te nà saan la, fɛnfɛnm nin itùonbiɛrɛ kɛ ya bol mɔ te nɛn nɛ.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Ama miyɛnfuom mà ñɛn' paaki bó nnɔ, ŋa ŋmɔbe jɔknt, nɛ ki dienh uyɛnduɔn, ki cèreh kuñɔtaaku te, ki cèreh unil muɔh uʼtɔ micɛcɛkm, ki sɔnh itùonmɔnmɔn. Mi ya yɛnfuom ŋa ŋmɔbe gɛ̀ngɛ̀nde, ka cèreh nil yé ñuɔn ilele ya nil mɔ.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Bà nuunh binib ya yɛnm ń li dɔ nnɔ, bi sɔnh uyɛnduɔn ya tùon nɛ, nɛ biʼtùon nnɔ cèreh binib teh nà cuube Uwien ya nun bó.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.