Romanos 11
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Nɛn bo, n niireh nɛ-a, Uwien wiɛ' uʼnib Israyɛl yaab nɛ-ɛɛ? Wa wiɛ' bɛ fiebu. Kimɛ min Pɔl mɔnɔn yé Israyɛl yɔ nɛ, ki yé *Abraham ya yaabil, ki yé Bɛnsamɛn ya lontunku yɔ.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Uwien ŋa wiɛ' uʼnib bà uyo bo u là juɔ' ki gɛ̀nde' bɛ nnɔ. Na bɛn nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni Eli bo nɛ-ɛɛ? Nì kɛle' ki ye Eli biin' Israyɛl yaab Uwien saan ki ye:
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 «Yonbdaan, bi kuku' aʼñɔbonsɔknb, ki wewe' aʼponpob. Min baba nɛ sìen', nɛ bi nuunh bɛ ń ku nʼmɔ.»
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 Ama Uwien jiin' wɔ ki ye: «N sìen' nʼba bijɛb bà ŋa gbaan' ki pɛ̀ke' ubul Baal nnɔ itur ilole nɛ.»
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Nì te nnɔ nɛ haali nin dinnɔ, Israyɛl yaab ni nì sìen' binikàankaab bà Uwien gɛ̀nde' bɛ uʼnimɔ̀nt bo nnɔ nɛ.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 U là gɛ̀nde' bɛ uʼnimɔ̀nt bo nɛ na yé biʼtùon bo. Nì bi yé biʼtùon bo nɛ la, Uwien ya nimɔ̀nt ŋa ji bi li yé nimɔ̀nt.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 Nnɔ la, ti nín li ye ba? Israyɛl yaab nuun' nà nnɔ, ba laa' nɛ̀, Uwien gɛ̀nde' bà nnɔ nɛ laa' nɛ̀. Bitɔb nnɔ wɔn, Uwien cère' biʼyul faa nɛ.
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 Nì te tɛn nì kɛle' ma *Uwien ya gbɔnku ni nɛ. Nì kɛle' ki ye:
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 *Dafid mɔ là len' biʼbo ki ye:
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 Cère biʼnun ń bɔnde bi ji la lɛnh,
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 Nɛn bo, n niireh nɛ-a, Israyɛl yaab lu' ŋɔ bi la ji ń fii kpɛlkpɛl nɛ-ɛɛ? Na te nnɔ fiebu! Biʼlum nnɔ bo nɛ bà ŋa yé Israyɛl yaab mɔ li ŋmɛre. Nɛn nɛ li fin biʼponponbe.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 Nì yé *Sufmbɛ ya biil cère' uŋɛndun laa' mimɔnm Uwien saan, nɛ biʼlum cère' bà ŋa yé *Sufmbɛ mɔ laa' lifaal Uwien saan la, bi lá li lɛ miŋmɛrm kí tì gben ma nnɔ, nì ji li te mila bo?
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Tɔ, n ji cinbe ki lienh ninbi bà ŋa yé *Sufmbɛ nnɔ nɛ. *Yesu sɔn' nni ń tɔke nɛ uʼgbɛr ma nnɔ, n poknh nʼtuonl bugbɛn bo nɛ,
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 ki daan ki ye nì tuo' la, ń fin nʼbol ya nib ya mutuol ŋɔ kí ŋmiɛn biʼni biʼba nɛ.
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 Nì yé Uwien wiɛ' *Sufmbɛ ki cère' wɔn nin inibotɔ yà te uŋɛndun ni taan' buñɔbu la, u lá li liɛbe kí teke bɛ ma nnɔ, nì ji li te mila bo? Na li yé bitɛnkpiib ya mɛkrm-ii?
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Tɔ, Uwien si kpɔnɔ ya niba bó la, nì wuɔn' ki ye wɔn si kpɔnɔ nnɔ kɛkɛ nɛ. Uwien si busubu ya ñaan la, nì wuɔn' ki yé wɔn si buʼsigben mɔ nɛ.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Israyɛl yaab te tɛn olifi ya sucaankaabu bùa bi cɔre' buʼsigben iba nɛ, ki taa' bà ŋa yé Israyɛl yaab ki te tɛn olifi ya subu bùa pɛn' kumuɔku ni nnɔ ya sigben ki nɛbn' ki kpɔbn' yà sìen' nnɔ bo nɛ. Fɛnfɛnnɔ sin nin yà sìen nnɔ kɛ ji jondeh busubu nnɔ ya ñaan yà jindeh bù nnɔ bo nɛ.
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Nɛn bo, la jɛbnh aʼba bi cɔre' isigben yà nnɔ bo. A li tien mila kí jɛbn aʼba, kimɛ na yé sin nɛ tuke isiñaan, isiñaan nɛ tuke ŋɛ.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Nba la, a li ye: «Bi cɔre' isigben nnɔ ŋɔ bɛ ń taa min nɛ kí nɛbn iʼbùol.»
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 Imɔ̀n, isigben nnɔ ŋa teke' Uwien ki jin', nɛ bi cɔre' yì, sin teke' Uwien ki jin' nɛ bi taa' ŋɛ ki nɛbn' iʼbùol. Ama a la nín li jɛbnh aʼba, á li fɛnge.
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 Kimɛ Uwien cɔre' busubu ya sigbenmɔ̀n la, a bɛn ki ye u li dàan sin wà yé usigbennɛbnkɛ nnɔ nɛ-ɛɛ?
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Sekn kí bɛnde Uwien ya nimɔ̀nt nin uʼbiɛrm. U bre binib bà ŋa ji pɛ uʼbo nnɔ bo, nɛ ki teh sin wà pɛ uʼbo nnɔ tinimɔ̀nt. A tuu ki pɛ uʼbo la, u li tuu ki teh ŋɛ tinimɔ̀nt nɛ. Nnɔ ŋa ñí la, u li wiɛ aʼmɔ nɛ.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Nì te nnɔ nɛ Israyɛl yaab mɔ bo: bi wiɛ' biʼyufaa la, Uwien li jiin bɛ kí nɛbn bi là cɔre' bɛ nà saan nnɔ nɛ. U ŋmɔbe mituɔm wɔ ń jiin bɛ kí nɛbn.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Sin wà yé olifi ya subu bùa pɛn' kumuɔku ni ya sigben bi taa' ŋɛ ki nɛbn' olifi ya sucaankaabu bo nnɔ, a yé usigbencaan nɛ, ŋa yé busubu nnɔ ya sigbenmɔ̀n. Nnɔ nɛ Uwien ye wɔ ń jiin kí nɛbn busucaankaabu nnɔ ya sigbenmɔ̀n buʼbo la, na ń li faa.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Nʼyaabɛ, n yíe ń tɔke nɛ tigbɛbɔlkaar tuba nɛ, ŋɔ ni la li maaleh ki teh ni yé biyɛnfodɛnb. Israyɛl yaab biba lì li ŋmɔbe uyufaa nɛ haali nin uyo wà bà ŋa yé Israyɛl yaab kɛ li paan Uwien ya sɛn bo.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Nnɔ nɛ Israyɛl yaab kɛ li ŋmɛre, tɛn nì kɛle' ma *Uwien ya gbɔnku ni. Nì kɛle' ki ye:
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 N li gben biʼbiɛre,
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Tɔ, bi yìe' tigbɛmɔnmɔnt ma nnɔ, nɛ ki kpɛnde' Uwien ya nɛnnɛndb ŋɔ ninbi nɛ ń jonde. Ama Uwien biɛ ki yíe bɛ nɛ kí ñɛ biʼyaajɛb bo, kimɛ wɔn nɛ là gɛ̀nde' bɛ ki tien' uʼyaab.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 Kimɛ Uwien pun' unil bupaabu bùa la, wa liɛbeh ki teknh bù, u tí yin' unil la, u yin' wɔ nɛ, wa lèbreh uʼyɛnmaale.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Imɔ̀n, uyo bo niʼmɔ ŋa là boh Wien. Ama fɛnfɛnnɔ *Sufmbɛ ŋa bon' Uwien ma nnɔ nɛ u muɔ' nɛ micɛcɛkm.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 Fɛnfɛnnɔ ba bon' Uwien ma nnɔ nɛ Uwien muɔ' nɛ micɛcɛkm. Nɛn nɛ li cère Uwien ń muɔ biʼmɔ micɛcɛkm.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Kimɛ Uwien kuɔn' binib kɛ uyufaa ni, ŋɔ wɔ ń muɔ biʼkɛ micɛcɛkm nɛ.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 Bo! Uwien ya faal mɔ laan yɛbe-a!
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 «Ŋmɛ bɛn Yonbdaan ya yɛnmaale?
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 Bii ŋmɛ kpiɛ' ki de' wɔ nibonn,
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Nibonn kɛ ñɛn' wɔn saan nɛ. Wɔn nɛ cère' niʼkɛ te, nɛ wɔn si niʼkɛ mɔ. Wɔn si ukpiɛke uyo wà ŋa ŋmɔbe gbenm. Ami.
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.