Marcos 7

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 *Farisiɛnmbɛ nin *Yiko ya wɔnwɔknb biba ñɛn' Yerusalɛm bó, ki baa' ki lá taan' *Yesu saan.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Bi laa' *Yesu ya panpaankaab biba jinh inɔbɔnjɔkn, niʼtingi si: ba nire' ki paan' iyaajɛbok ye ma bo.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 Tɔ, *Farisiɛnmbɛ nin Suftɔb kɛ pɛ biʼyaajɛbok bo nɛ. Ba nire' ki paan' biʼyaajɛbok ye ma bo la, ba ń ji jier.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Nɛ bi ñɛn' kidaak ki baa' ka sɔkre' biʼba ki paan' biʼyaajɛbok ye ma bo la, ba ń ji jier. Bi liɛbe' ki ŋmɔbe iyaajɛboktɔ mɔ ì yɛbe: tɛn tiñunñuwɛnt nin icùɔn nin tikur ya sɛ̀n ya cɛndm.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Nɛ *Farisiɛnmbɛ nin *Yiko ya wɔnwɔknb nnɔ niire' *Yesu ki ye: «Bɛ tien' aʼpanpaankaab ŋa pɛ tiʼyaajɛbok ye ma bo?»
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Ninbi iñuɔn ilele ya nibɛ, Uwien ya ñɔbonsɔknl Esayi là len' niʼgbɛr ma nnɔ, u là ŋmɔbe imɔ̀n nɛ. U là len' ki ye Uwien ye:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Bi pukeh nni fɛnm nɛ,
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Nɛ *Yesu tí tɔke' bɛ ki ye: ‹Ni wiɛnh *Uwien ya wɔbl, nɛ ki boh iyaajɛbok.› »
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Nɛ ki tí tɔke' bɛ ki ye: « ‹Ninbi ya bùol, kí wiɛ *Uwien ya wɔbl, kí paan niʼyaajɛbok bo ŋa faa-a!›
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Kimɛ Moyis là len' ki ye: ‹Li boh aʼnaa nin aʼbaa›, ki tí len' ki ye: ‹Unil tɔke' uʼnaa bii uʼbaa liñɔbonbil la, bɛ ń ku wɔ.›
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Ama ninbi wɔknh binib ki cèreh bi lienh ki teh bi bi li de biʼnaambɛ nin biʼbaambɛ nà nnɔ, ji yé ‹kɔrban nɛ› ba ji li fre kí de bɛ nɛ̀. Kɔrban ya tingi si: nì yé Uwien yaann nɛ.
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 Nɛn bo, ninbi nɛ cèreh ba toreh biʼnaambɛ nin biʼbaambɛ.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Nnɔ nɛ ni taah niʼyaajɛbok ki lèbeh Uwien ya gbɛr, ki tɔkeh yɛ̀ niʼtɔb ki nɛbreh, ki teh tibontɔr tɛn tuu nɔ tù yɛbe.»
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Yesu tí yin' linigol nnɔ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Niʼkɛ ń li cengeh nʼbó ŋɔ kí cii n li tɔke nɛ tigbɛr tà nɔ ya tingi.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Tibont tà kɔh unil ya ñɔbu ni ŋa ń fre kí kuɔn wɔ jɔknt. Tà ñɛh uʼfɛ̀l ni nnɔ, tun nɛ kuɔndeh wɔ tijɔknt.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 [Wà ŋmɔbe litubl la, wɔ ń cii.]»
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 U siere' ki dàan' linigol nnɔ ki tì kɔn' iden iba ni. U ya yo nɛ uʼpanpaankaab niire' wɔ mikpɛnjɛnm nnɔ ya tingi.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Niʼmɔ ŋa laan biɛ ki bɛn tibont ya tingi nɛ-ɛɛ? Na bɛn ki ye tibont tà kɔh unil ya ñɔbu ni ŋa ń fre kí kuɔn wɔ jɔknt-ii?
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 Kimɛ ta kɔh uʼfɛ̀l ni, tù kɔh uʼpuoku ni nɛ, nɛ u joh kunincɛnku ki ñɛndeh tù.» *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, u wuɔn' ki ye jier tuba ŋa kùɔ nɛ.
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 U tí ye: «Tibont tà ñɛh unil ya fɛ̀l ni nnɔ, tun nɛ kuɔndeh wɔ tijɔknt.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Kimɛ tibonbiɛrt ñɛh unil ya fɛ̀l ni nɛ. Tun si: iyɛnmaalbiɛre nin lisɔnsɔndl nin bunasubu nin linikul
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 nin linaŋmaal nin ununfɔke nin mibiɛrm nin milɛrkjim nin fɛnfɛnm nin mituom nin isuk nin tigbengt nin mijɔ̀rtetem.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Tibonbiɛrt tuu kɛ ñɛh unil ya fɛ̀l ni nɛ, ki kuɔndeh wɔ tijɔknt.»
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 *Yesu siere' niʼsaan, nɛ ki jon' Tir ya tinfɛnm ni. U kɔn' iden iba ni, ka yíe uba ń bɛnde kí ye u te niʼsaan ama wa fre' ki bɔle' uʼba.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Tɔ, upii uba là te mitinfɛnm nnɔ ni usɛnpol ŋaake uʼbisɛ. U cii' *Yesu bó, nɛ ki baa' i ya tàan bo ki lá gbaan' uʼnintuɔli.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 Upii nnɔ ŋa yé Suf, bi maa' wɔ Siri ya tinfɛnm ya kɛle wà bi wù Fenisi nnɔ ni nɛ. U gbáan' *Yesu ki ye wɔ ń ŋɔre usɛnpol wà ŋaake uʼbisɛ nnɔ.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Cère mubumu ń ji kí gbo kí yaan, kimɛ na mɔn bɛ ń taa mubumu ya jier kí wiɛ isɛngbɛle.»
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Nɛ upii nnɔ ye: «Yonbdaan, nì yé imɔ̀n nɛ, ama isɛngbɛle jinh mubumu ya jieyɔyɔl yà luh tingi ni nnɔ nɛ.»
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Aʼñɔbonmɔnmɔnl liɛ bo, li jo, usɛnpol nnɔ dàan' aʼbuk ŋɔ.»
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 U liɛbe' ki kun', ki tì baa' ki laa' usɛnpol nnɔ mɔnbe ki dàan' uʼbuk ŋɔ, kì dɔ kuduku ni.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 *Yesu tí siere' Tir ya tinfɛnm ni, ki ñɛn' Sidɔn ya du ni, ki jon' Galile ya ñunciɛnm ya kɛle wà te mitinfɛnm mà bi yih mɛ̀ Idu Piik nnɔ bó.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Tɔ, binib biba tuke' ugbaanlɛntɛb uba ki baa' uʼsaan, ki gbáan' wɔ ki ye wɔ ń taa uʼnuɔ kí paan uʼbo.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Nɛ *Yesu taa' wɔ ki ñɛn' linigol nnɔ ni, ki jon' ugbɛ, ki taa' uʼnɔbii ki tuun' ugbaan nnɔ ya tub ni, ki sìi' tiñinsɛnt ki mɛ uʼlɛnl,
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 ki yaare' ki liike' paaki, ki fuore' ki jiin', nɛ ki ye «Efata,» niʼtingi si: «Ñɛre.»
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Nɛ uʼtub ñɛre' i ya tàan bo, uʼlɛnl mɔ tɛbre', nɛ u cin' ki lienh mɔnmɔnm.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Nɛ *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo ki ye bi la tɔke uba. Nin u kpɛpkɛ' biʼbo ma kɛ nnɔ, bi tùɔreh ki kpaandeh tù nɛ.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Nì cuo' binib miyɔkm ki tì kɛnde' nɛ bi lienh ki teh: «U teh nà kɛ nnɔ mɔn nɛ, haali ki tì cèreh igbaan mɔnɔn ciih, ki cèreh bilɛntɛb mɔ lienh.»
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.