Marcos 7
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs BKJ
1 *Farisiɛnmbɛ nin *Yiko ya wɔnwɔknb biba ñɛn' Yerusalɛm bó, ki baa' ki lá taan' *Yesu saan.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Bi laa' *Yesu ya panpaankaab biba jinh inɔbɔnjɔkn, niʼtingi si: ba nire' ki paan' iyaajɛbok ye ma bo.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 Tɔ, *Farisiɛnmbɛ nin Suftɔb kɛ pɛ biʼyaajɛbok bo nɛ. Ba nire' ki paan' biʼyaajɛbok ye ma bo la, ba ń ji jier.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Nɛ bi ñɛn' kidaak ki baa' ka sɔkre' biʼba ki paan' biʼyaajɛbok ye ma bo la, ba ń ji jier. Bi liɛbe' ki ŋmɔbe iyaajɛboktɔ mɔ ì yɛbe: tɛn tiñunñuwɛnt nin icùɔn nin tikur ya sɛ̀n ya cɛndm.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Nɛ *Farisiɛnmbɛ nin *Yiko ya wɔnwɔknb nnɔ niire' *Yesu ki ye: «Bɛ tien' aʼpanpaankaab ŋa pɛ tiʼyaajɛbok ye ma bo?»
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Ninbi iñuɔn ilele ya nibɛ, Uwien ya ñɔbonsɔknl Esayi là len' niʼgbɛr ma nnɔ, u là ŋmɔbe imɔ̀n nɛ. U là len' ki ye Uwien ye:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Bi pukeh nni fɛnm nɛ,
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Nɛ *Yesu tí tɔke' bɛ ki ye: ‹Ni wiɛnh *Uwien ya wɔbl, nɛ ki boh iyaajɛbok.› »
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Nɛ ki tí tɔke' bɛ ki ye: « ‹Ninbi ya bùol, kí wiɛ *Uwien ya wɔbl, kí paan niʼyaajɛbok bo ŋa faa-a!›
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Kimɛ Moyis là len' ki ye: ‹Li boh aʼnaa nin aʼbaa›, ki tí len' ki ye: ‹Unil tɔke' uʼnaa bii uʼbaa liñɔbonbil la, bɛ ń ku wɔ.›
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Ama ninbi wɔknh binib ki cèreh bi lienh ki teh bi bi li de biʼnaambɛ nin biʼbaambɛ nà nnɔ, ji yé ‹kɔrban nɛ› ba ji li fre kí de bɛ nɛ̀. Kɔrban ya tingi si: nì yé Uwien yaann nɛ.
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Nɛn bo, ninbi nɛ cèreh ba toreh biʼnaambɛ nin biʼbaambɛ.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Nnɔ nɛ ni taah niʼyaajɛbok ki lèbeh Uwien ya gbɛr, ki tɔkeh yɛ̀ niʼtɔb ki nɛbreh, ki teh tibontɔr tɛn tuu nɔ tù yɛbe.»
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Yesu tí yin' linigol nnɔ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Niʼkɛ ń li cengeh nʼbó ŋɔ kí cii n li tɔke nɛ tigbɛr tà nɔ ya tingi.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Tibont tà kɔh unil ya ñɔbu ni ŋa ń fre kí kuɔn wɔ jɔknt. Tà ñɛh uʼfɛ̀l ni nnɔ, tun nɛ kuɔndeh wɔ tijɔknt.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 [Wà ŋmɔbe litubl la, wɔ ń cii.]»
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 U siere' ki dàan' linigol nnɔ ki tì kɔn' iden iba ni. U ya yo nɛ uʼpanpaankaab niire' wɔ mikpɛnjɛnm nnɔ ya tingi.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Niʼmɔ ŋa laan biɛ ki bɛn tibont ya tingi nɛ-ɛɛ? Na bɛn ki ye tibont tà kɔh unil ya ñɔbu ni ŋa ń fre kí kuɔn wɔ jɔknt-ii?
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 Kimɛ ta kɔh uʼfɛ̀l ni, tù kɔh uʼpuoku ni nɛ, nɛ u joh kunincɛnku ki ñɛndeh tù.» *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, u wuɔn' ki ye jier tuba ŋa kùɔ nɛ.
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 U tí ye: «Tibont tà ñɛh unil ya fɛ̀l ni nnɔ, tun nɛ kuɔndeh wɔ tijɔknt.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Kimɛ tibonbiɛrt ñɛh unil ya fɛ̀l ni nɛ. Tun si: iyɛnmaalbiɛre nin lisɔnsɔndl nin bunasubu nin linikul
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 nin linaŋmaal nin ununfɔke nin mibiɛrm nin milɛrkjim nin fɛnfɛnm nin mituom nin isuk nin tigbengt nin mijɔ̀rtetem.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Tibonbiɛrt tuu kɛ ñɛh unil ya fɛ̀l ni nɛ, ki kuɔndeh wɔ tijɔknt.»
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 *Yesu siere' niʼsaan, nɛ ki jon' Tir ya tinfɛnm ni. U kɔn' iden iba ni, ka yíe uba ń bɛnde kí ye u te niʼsaan ama wa fre' ki bɔle' uʼba.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Tɔ, upii uba là te mitinfɛnm nnɔ ni usɛnpol ŋaake uʼbisɛ. U cii' *Yesu bó, nɛ ki baa' i ya tàan bo ki lá gbaan' uʼnintuɔli.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Upii nnɔ ŋa yé Suf, bi maa' wɔ Siri ya tinfɛnm ya kɛle wà bi wù Fenisi nnɔ ni nɛ. U gbáan' *Yesu ki ye wɔ ń ŋɔre usɛnpol wà ŋaake uʼbisɛ nnɔ.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Cère mubumu ń ji kí gbo kí yaan, kimɛ na mɔn bɛ ń taa mubumu ya jier kí wiɛ isɛngbɛle.»
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Nɛ upii nnɔ ye: «Yonbdaan, nì yé imɔ̀n nɛ, ama isɛngbɛle jinh mubumu ya jieyɔyɔl yà luh tingi ni nnɔ nɛ.»
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Aʼñɔbonmɔnmɔnl liɛ bo, li jo, usɛnpol nnɔ dàan' aʼbuk ŋɔ.»
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 U liɛbe' ki kun', ki tì baa' ki laa' usɛnpol nnɔ mɔnbe ki dàan' uʼbuk ŋɔ, kì dɔ kuduku ni.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 *Yesu tí siere' Tir ya tinfɛnm ni, ki ñɛn' Sidɔn ya du ni, ki jon' Galile ya ñunciɛnm ya kɛle wà te mitinfɛnm mà bi yih mɛ̀ Idu Piik nnɔ bó.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Tɔ, binib biba tuke' ugbaanlɛntɛb uba ki baa' uʼsaan, ki gbáan' wɔ ki ye wɔ ń taa uʼnuɔ kí paan uʼbo.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Nɛ *Yesu taa' wɔ ki ñɛn' linigol nnɔ ni, ki jon' ugbɛ, ki taa' uʼnɔbii ki tuun' ugbaan nnɔ ya tub ni, ki sìi' tiñinsɛnt ki mɛ uʼlɛnl,
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 ki yaare' ki liike' paaki, ki fuore' ki jiin', nɛ ki ye «Efata,» niʼtingi si: «Ñɛre.»
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Nɛ uʼtub ñɛre' i ya tàan bo, uʼlɛnl mɔ tɛbre', nɛ u cin' ki lienh mɔnmɔnm.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Nɛ *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo ki ye bi la tɔke uba. Nin u kpɛpkɛ' biʼbo ma kɛ nnɔ, bi tùɔreh ki kpaandeh tù nɛ.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Nì cuo' binib miyɔkm ki tì kɛnde' nɛ bi lienh ki teh: «U teh nà kɛ nnɔ mɔn nɛ, haali ki tì cèreh igbaan mɔnɔn ciih, ki cèreh bilɛntɛb mɔ lienh.»
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.