Marcos 7

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 *Farisiɛnmbɛ nin *Yiko ya wɔnwɔknb biba ñɛn' Yerusalɛm bó, ki baa' ki lá taan' *Yesu saan.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Bi laa' *Yesu ya panpaankaab biba jinh inɔbɔnjɔkn, niʼtingi si: ba nire' ki paan' iyaajɛbok ye ma bo.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 Tɔ, *Farisiɛnmbɛ nin Suftɔb kɛ pɛ biʼyaajɛbok bo nɛ. Ba nire' ki paan' biʼyaajɛbok ye ma bo la, ba ń ji jier.
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 Nɛ bi ñɛn' kidaak ki baa' ka sɔkre' biʼba ki paan' biʼyaajɛbok ye ma bo la, ba ń ji jier. Bi liɛbe' ki ŋmɔbe iyaajɛboktɔ mɔ ì yɛbe: tɛn tiñunñuwɛnt nin icùɔn nin tikur ya sɛ̀n ya cɛndm.
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 Nɛ *Farisiɛnmbɛ nin *Yiko ya wɔnwɔknb nnɔ niire' *Yesu ki ye: «Bɛ tien' aʼpanpaankaab ŋa pɛ tiʼyaajɛbok ye ma bo?»
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Ninbi iñuɔn ilele ya nibɛ, Uwien ya ñɔbonsɔknl Esayi là len' niʼgbɛr ma nnɔ, u là ŋmɔbe imɔ̀n nɛ. U là len' ki ye Uwien ye:
6 Jesus respondeu:
7 Bi pukeh nni fɛnm nɛ,
7 A adoração deste povo é inútil,
8 Nɛ *Yesu tí tɔke' bɛ ki ye: ‹Ni wiɛnh *Uwien ya wɔbl, nɛ ki boh iyaajɛbok.› »
8 E continuou:
9 Nɛ ki tí tɔke' bɛ ki ye: « ‹Ninbi ya bùol, kí wiɛ *Uwien ya wɔbl, kí paan niʼyaajɛbok bo ŋa faa-a!›
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Kimɛ Moyis là len' ki ye: ‹Li boh aʼnaa nin aʼbaa›, ki tí len' ki ye: ‹Unil tɔke' uʼnaa bii uʼbaa liñɔbonbil la, bɛ ń ku wɔ.›
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 Ama ninbi wɔknh binib ki cèreh bi lienh ki teh bi bi li de biʼnaambɛ nin biʼbaambɛ nà nnɔ, ji yé ‹kɔrban nɛ› ba ji li fre kí de bɛ nɛ̀. Kɔrban ya tingi si: nì yé Uwien yaann nɛ.
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 Nɛn bo, ninbi nɛ cèreh ba toreh biʼnaambɛ nin biʼbaambɛ.
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Nnɔ nɛ ni taah niʼyaajɛbok ki lèbeh Uwien ya gbɛr, ki tɔkeh yɛ̀ niʼtɔb ki nɛbreh, ki teh tibontɔr tɛn tuu nɔ tù yɛbe.»
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Yesu tí yin' linigol nnɔ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Niʼkɛ ń li cengeh nʼbó ŋɔ kí cii n li tɔke nɛ tigbɛr tà nɔ ya tingi.
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 Tibont tà kɔh unil ya ñɔbu ni ŋa ń fre kí kuɔn wɔ jɔknt. Tà ñɛh uʼfɛ̀l ni nnɔ, tun nɛ kuɔndeh wɔ tijɔknt.
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 [Wà ŋmɔbe litubl la, wɔ ń cii.]»
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 U siere' ki dàan' linigol nnɔ ki tì kɔn' iden iba ni. U ya yo nɛ uʼpanpaankaab niire' wɔ mikpɛnjɛnm nnɔ ya tingi.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Niʼmɔ ŋa laan biɛ ki bɛn tibont ya tingi nɛ-ɛɛ? Na bɛn ki ye tibont tà kɔh unil ya ñɔbu ni ŋa ń fre kí kuɔn wɔ jɔknt-ii?
18 Então ele disse:
19 Kimɛ ta kɔh uʼfɛ̀l ni, tù kɔh uʼpuoku ni nɛ, nɛ u joh kunincɛnku ki ñɛndeh tù.» *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, u wuɔn' ki ye jier tuba ŋa kùɔ nɛ.
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 U tí ye: «Tibont tà ñɛh unil ya fɛ̀l ni nnɔ, tun nɛ kuɔndeh wɔ tijɔknt.
20 Ele continuou:
21 Kimɛ tibonbiɛrt ñɛh unil ya fɛ̀l ni nɛ. Tun si: iyɛnmaalbiɛre nin lisɔnsɔndl nin bunasubu nin linikul
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 nin linaŋmaal nin ununfɔke nin mibiɛrm nin milɛrkjim nin fɛnfɛnm nin mituom nin isuk nin tigbengt nin mijɔ̀rtetem.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Tibonbiɛrt tuu kɛ ñɛh unil ya fɛ̀l ni nɛ, ki kuɔndeh wɔ tijɔknt.»
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 *Yesu siere' niʼsaan, nɛ ki jon' Tir ya tinfɛnm ni. U kɔn' iden iba ni, ka yíe uba ń bɛnde kí ye u te niʼsaan ama wa fre' ki bɔle' uʼba.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 Tɔ, upii uba là te mitinfɛnm nnɔ ni usɛnpol ŋaake uʼbisɛ. U cii' *Yesu bó, nɛ ki baa' i ya tàan bo ki lá gbaan' uʼnintuɔli.
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Upii nnɔ ŋa yé Suf, bi maa' wɔ Siri ya tinfɛnm ya kɛle wà bi wù Fenisi nnɔ ni nɛ. U gbáan' *Yesu ki ye wɔ ń ŋɔre usɛnpol wà ŋaake uʼbisɛ nnɔ.
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Cère mubumu ń ji kí gbo kí yaan, kimɛ na mɔn bɛ ń taa mubumu ya jier kí wiɛ isɛngbɛle.»
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Nɛ upii nnɔ ye: «Yonbdaan, nì yé imɔ̀n nɛ, ama isɛngbɛle jinh mubumu ya jieyɔyɔl yà luh tingi ni nnɔ nɛ.»
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Aʼñɔbonmɔnmɔnl liɛ bo, li jo, usɛnpol nnɔ dàan' aʼbuk ŋɔ.»
29 Jesus disse:
30 U liɛbe' ki kun', ki tì baa' ki laa' usɛnpol nnɔ mɔnbe ki dàan' uʼbuk ŋɔ, kì dɔ kuduku ni.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 *Yesu tí siere' Tir ya tinfɛnm ni, ki ñɛn' Sidɔn ya du ni, ki jon' Galile ya ñunciɛnm ya kɛle wà te mitinfɛnm mà bi yih mɛ̀ Idu Piik nnɔ bó.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Tɔ, binib biba tuke' ugbaanlɛntɛb uba ki baa' uʼsaan, ki gbáan' wɔ ki ye wɔ ń taa uʼnuɔ kí paan uʼbo.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Nɛ *Yesu taa' wɔ ki ñɛn' linigol nnɔ ni, ki jon' ugbɛ, ki taa' uʼnɔbii ki tuun' ugbaan nnɔ ya tub ni, ki sìi' tiñinsɛnt ki mɛ uʼlɛnl,
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 ki yaare' ki liike' paaki, ki fuore' ki jiin', nɛ ki ye «Efata,» niʼtingi si: «Ñɛre.»
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Nɛ uʼtub ñɛre' i ya tàan bo, uʼlɛnl mɔ tɛbre', nɛ u cin' ki lienh mɔnmɔnm.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Nɛ *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo ki ye bi la tɔke uba. Nin u kpɛpkɛ' biʼbo ma kɛ nnɔ, bi tùɔreh ki kpaandeh tù nɛ.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Nì cuo' binib miyɔkm ki tì kɛnde' nɛ bi lienh ki teh: «U teh nà kɛ nnɔ mɔn nɛ, haali ki tì cèreh igbaan mɔnɔn ciih, ki cèreh bilɛntɛb mɔ lienh.»
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.