Marcos 5
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 *Yesu nin uʼpanpaankaab tì baa' miñunciɛnm ya gbaatɔl, Gerasa yaab ya tinfɛnm ni.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 U ñɛh buñɛrbu ni uyo wà nnɔ nɛ ujɛ uba pɔk ki ñɛn' ikul bó ní ki cendeh wɔ. Usɛnpol nɛ là ŋaake wɔ.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 U là kɔ bi subeh binib tijɔlulnt tà ni nnɔ nɛ. Bi lòle' wɔ tikudɔkr mɔnɔn la, u cienh tù nɛ. Nɛn bo nɛ uba ŋa ji là li fre kí cuo wɔ.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Bi là taah mugbiɛmu nin tikudɔkr nɛ ki lùoh wɔ, nɛ u cienh tikudɔkr nnɔ ki kɔ̀h mugbiɛmu nnɔ. Uba ŋa là li fre wɔ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 U là tuu ki te ikul nnɔ ni nin igbɛngbɛn bo nɛ ñɔnku nin wien ni ki wuureh, ki taah itɛn ki bungreh uʼba.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 U te fɔnfɔkm, ki laa' Yesu, nɛ ki sɛn' ki lá gbaan' uʼnintuɔli,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 ki wuure' ufaa bo ki ye: «Yesu, Uwien wà ŋa ŋmɔbe Nacentɔ ya Bijɛ, min nin sin tu lɛ nɛ? N gbáanh ŋɛ nɛ, Uwien bo, la jɛ̀nde nni.»
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Yesu tɔke' usɛnpol nnɔ ki ye wɔ ń siere ujɛ nnɔ saan ma nnɔ nɛ cère' u len' nnɔ.
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Nɛn saan nɛ *Yesu niire' wɔ ki ye: «Bi yih ŋɛ ba?» Nɛ u ye: «Ti yɛbe ma nnɔ, bi yih nni Ligol nɛ,»
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ki tùɔreh ki gbáanh wɔ ki teh u la ŋɔre bɛ kí ñɛn mitinfɛnm nnɔ ni.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Tɔ, fangambɛ biba mɔ là te niʼsaan ligbɛngbɛnl bo ki yɛbe ka dindin, bi kpaah bɛ.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Nɛ isɛnpol nnɔ gbáan' *Yesu ki ye wɔ ń cɛ̀be yɛ̀, yɛ̀ ń jo kí tì kɔ fangambɛ biɛ nɔ.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 U tuo', nɛ ì siere' ujɛ nnɔ saan, ki tì kɔn' fangambɛ nnɔ. Nɛ fangambɛ nnɔ kɛ sɛn' ki tinde' ligbɛngbɛnl, ki tì lu' miñunm ni ki luo'. Fangambɛ nnɔ là li baa tɛn itur ile.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Bà kpaah fangambɛ nnɔ sɛn' ki jon' udu ni nin idugbaan ki tì tɔke' binib tigbɛr nnɔ. Bi cii' tù ma nnɔ, nɛ ki baa' bɛ ń lá liike nà tien'.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Bi baa' *Yesu saan ki laa' ujɛ wà isɛnpol yà yɛbe là ŋaake wɔ nnɔ ya yɛnm jire' u kɛ ki guo, nɛ bujɛwaanbu cuo' bɛ.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Nɛ binib bà là te niʼsaan ki laa' *Yesu cère' ujɛ nnɔ faake' ma bo nin nà tien' fangambɛ nnɔ tɔke' bɛ niʼkɛ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Nɛ bi gbáan' *Yesu ki ye wɔ ń ñɛ biʼtinfɛnm ni.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Nɛ u liɛbe' ki kɔn' buñɛrbu. U liɛbeh wɔ ń tì kɔ buñɛrbu ma nnɔ nɛ ujɛ wà isɛnpol là ŋaake wɔ nnɔ gbáanh wɔ ki teh wɔ ń cère wɔ ń paan uʼbo.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Nɛ u yìe', ki tɔke' wɔ ki ye: «Liɛbe kí kun kí tì tɔke aʼden yaab Yonbdaan muɔ' ŋɛ micɛcɛkm ki tien' nà kɛ ki de' ŋɛ nnɔ.»
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Nɛ u bure' ki gɛ̀breh mitinfɛnm mà bi yih mɛ̀ Idu Piik nnɔ ni, ki tɔkeh binib *Yesu tien' nà kɛ ki de' wɔ. Nɛ nì cuo' biʼkɛ miyɔkm cɛɛn.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 *Yesu liɛbe' ki puore' miñunciɛnm ya gbaatɔl nin buñɛrbu nɛ linigociɛnl taan' uʼsaan miñunm nnɔ ya gbaal.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nɛn saan nɛ *Sufmbɛ ya taanl ya duku ya ciɛn uba baa', bi yih wɔ Yayirus. U laa' *Yesu ma nnɔ, nɛ ki gbaan' uʼnintuɔli,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 ki gbáan' wɔ cɛɛn ki ye: «Nʼbisɛ benh wɔ ń kpo nɛ. N gbáanh ŋɛ nɛ, dɛn kí taa aʼnuɔ kí paan uʼbo wɔ ń faake kí li fuobe.»
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Nɛ *Yesu paan' uʼbo ki bure', linigociɛnl pɛ uʼbo ki pɛbeh wɔ ikɛle kɛ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Tɔ, upii uba mɔ là te niʼsaan, ki laa' tifɛr ibin piik nin ile ta gben'.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 U là jon' dɔktiɛmbɛ ligol saan, ki laa' ijɛnd kɛ ya bol biʼnuɔ ni, ki ñɛnde' uʼlike kɛ ki tì gben' na tungreh, ama uʼwìɛn nnɔ kpireh ki joh nɛ.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Uʼfɛr nnɔ pɔk ki gben' i ya tàan bo, nɛ u bɛnde' uʼgbɛn ni ki ye uʼwìɛn nnɔ gben'-a!
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 U ya yo nɛ *Yesu mɔ pɔk ki bɛnde' ki ye mituɔm miba ñɛn' uʼni, nɛ ki jiɛbe' linigol nnɔ ni ki niire' ki ye: «Ŋmɛ mɛ' nʼwɛngolkaar-i?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Nɛ uʼpanpaankaab tɔke' wɔ ki ye: «A laa' linigol liɛ pɛbeh ŋɛ ikɛle kɛ ma bo nɛ a niireh ki teh ŋmɛ mɛ' ŋɛ-ɛɛ?»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Nɛ u jiɛbeh ki likeh niʼkɛ saan wɔ ń lɛ udaan wà mɛ' wɔ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Upii nnɔ bɛn nibonn nà tien' wɔ ma nnɔ, nɛ bujɛwaanbu cuo' wɔ uʼgbɛnɛnt ŋɔh. Nɛ u baa' ki lá gbaan' *Yesu ya nintuɔli, ki tɔke' wɔ tigbɛmɔ̀nt kɛ.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Nʼbisɛ, aʼtekjim nɛ ŋmiɛn' ŋɛ. Li joh nin uyɛnduɔn. Aʼwìɛn nnɔ gben' nínɔ.»
34 Então Jesus lhe disse:
35 *Yesu laan te ki lienh, nɛ binib biba ñɛn' Yayirus donbó ki lá tuobe' bɛ usɛn ni nɛ ki tɔke' Yayirus ki ye: «Aʼbisɛ kpo'-a! La ji ń li ŋmɔbe Cɛnbaa yɛnŋaabe.»
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 *Yesu cii' bi len' ma bo. Nin nɛn kɛ u tɔke' wɔ ki ye: «La fɛnge, teke nni kí ji baba.»
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Nɛ ka cère' binib kɛ paan' uʼbo, u cère' Piɛr nin Saak nin Saak ya ninjɛ San baba nɛ paan' uʼbo.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Bi tì baa' Yayirus den nɛ ki cii' kuwaaku bó. Binib te niʼsaan ki yɛbe, ki muɔh ki kpìɛndeh cɛɛn.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 *Yesu kɔn' iden nnɔ ni nɛ ki niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni muɔh ki ŋmɔbe kuwaaku nɔ nnɔ? Kibuk nnɔ ŋa kpo', kì gɔh nɛ.»
39 Ao entrar, disse:
40 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ bi lɛh wɔ. Nɛn saan nɛ u ŋɔre' biʼkɛ ki ñɛn' saali, nɛ ki taa' kibuk nnɔ ya naa nin kiʼbaa nin uʼpanpaankaab bita nnɔ ki kɔn' kì te kuduku kùa ni nnɔ,
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 nɛ ki cuo' kiʼnuɔ, ki tɔke' kɛ̀ biʼlenm ni ki ye: «Talita kumi,» niʼtingi si: «Kibupiikɛ, n tɔkeh ŋɛ nɛ fii!»
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Nɛ kì fii' ki sere' i ya tàan bo, ki cuonh. Bi laa' nnɔ ma nnɔ, nɛ nì cuo' biʼkɛ miyɔkm ki tì kɛnde'. Kì là yé ibin piik nin ile ya bupiik nɛ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Nɛ *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo, ki ye bi la tɔke nil, nɛ ki ye bɛ ń de kɛ̀ tijier kɛ̀ ń ji.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.