Lucas 7
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 *Yesu tɔke' binib nnɔ tigbɛr ki gben', nɛ ki bure' Kapɛrnawum ya du bó.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Sojambɛ kobk ya ciɛn uba là te ki ŋmɔbe utonsɔnl uba ki yíe wɔ cɛɛn. Utonsɔnl nnɔ lá bun ki benh wɔ ń kpo.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Sojaciɛn nnɔ cii' bi lienh Yesu bó, nɛ u sɔn' Sufmbɛ ya ciɛnb uʼsaan, bɛ ń tì gbáan wɔ wɔ ń baa kí lá ŋmiɛn uʼtonsɔnl nnɔ.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Biciɛnb nnɔ baa' *Yesu saan, nɛ ki tùɔreh ki gbáanh wɔ ki teh: «Sojaciɛn nnɔ kpɛ á tore wɔ nɛ,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 kimɛ u yíe tiʼdu ya nib, nɛ wɔn nɛ mɛn' tiʼtaanl ya duku.»
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Nɛn saan nɛ Yesu paan' biʼbo ki bure', ki tì nɛke sojaciɛn nnɔ den, nɛ u sɔn' uʼjɔtieb bi tuobe' wɔ usɛn bó, ki tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, sojaciɛn nnɔ ye a la ji ń jɛ̀nde aʼba, kimɛ wa kpɛ á baa kí kɔ uʼden.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Nɛn bo nɛ u maale' ki ye wa kpɛ wɔ ń bugbɛn ń tuobe ŋɛ usɛn bó mɔnɔn. A lì len' ki ye faake la, uʼtonsɔnl nnɔ li faake nɛ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Kimɛ wɔn mɔnɔn ŋmɔbe binib bà yé nin wɔ biciɛnb, nɛ ki mɔ yé sojambɛ biba ya ciɛn. U tɔke' uba ki ye: ‹Li joh› la, u joh nɛ, u tɔke' utɔ ki ye: ‹Dɛn› la, u bàareh nɛ. U tí tɔke' uʼtonsɔnl ki ye: ‹Tien niɛ› la, u teh nɛn nɛ.»
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 *Yesu cii' uʼñɔbon nnɔ ma nnɔ, nì cuo' wɔ miyɔkm, nɛ u jiɛbe' ki liike' linigol là pɛ uʼbo nnɔ ki ye: «N tɔkeh nɛ nɛ, ma laan laa' miɛ ya tekjim ya tunbu Israyɛl yaab mɔnɔn ni.»
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Binib bà tuobe' *Yesu usɛn bó nnɔ liɛbe' sojaciɛn nnɔ den, ki laa' uʼtonsɔnl nnɔ faake'-a.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Lidaali liba nɛ *Yesu joh udu uba bó, bi yih wù Nayinn, ki tɔke nin uʼpanpaankaab nin binib ligol.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 U tì tuo wɔ ń kɔ udu nnɔ ni, nɛ ki laa' ukpopii uba ya bubaabk kpo' bi tuke ki joh kukaaku bó, nɛ udu nnɔ ya nib pɛ ka dindin.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Yonbdaan laa' ukpopii nnɔ ma nnɔ, nɛ ki muɔ' wɔ micɛcɛkm, ki tɔke' wɔ ki ye: «Ji la muɔh», nɛ
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 ki cuon' ki nɛkn' ikɛliɛn, ki tɛnde' uʼnuɔ ki mɛ' yɛ̀. Binib bà tuke utɛnkpii nnɔ sere', nɛ u ye: «Unacien, n lienh sin nɛ, fii.»
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 U fii' ki kɛ̀le', ki cin' ki lienh, nɛ *Yesu taa' wɔ ki de' uʼnaa.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Nɛn saan nɛ bujɛwaanbu cuo' biʼkɛ, nɛ bi pɛ̀keh Uwien ki teh: «Uwien ya ñɔbonsɔknciɛn uba nɛ ñɛn' tiʼni. Uwien nɛ baa' wɔ ń ŋmiɛn uʼnib.»
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Nɛ bi tɔkeh *Yesu tien' nà nnɔ Sude ya tinfɛnm kɛ ni nin itengbaan yà kɛ nɛke Sude nnɔ ni.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ ya panpaankaab jon' ki tì tɔke' wɔ tigbɛr nnɔ kɛ. Nɛ u yin' biʼni bile,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 ki sɔn' bɛ Yonbdaan saan, bɛ ń tì niire wɔ kí ye wɔn nɛ yé wà li baa ní nnɔ bii bi li guure utɔ nɛ?
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 San ya panpaankaab nnɔ baa' *Yesu saan nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: « ‹San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ nɛ sɔn' tɛ aʼsaan tí lá niire ŋɛ› kí ye: ‹Sin nɛ yé wà li baa ní nnɔ bii ti li guure utɔ nɛ?› »
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 U ya yo ki laa' *Yesu cèreh biwiɛnb bà yɛbe faakreh, ki cèreh iwɔ̀b cuonh, ki ŋuɔh isɛnpol binib saan, ki likreh ijùɔn ì yɛbe;
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 nɛ ki tɔke' San ya panpaankaab nnɔ ki ye: «Liɛbe mɛn kí tì tɔke San ni laa' nà nin ni cii' nà: ijùɔn likreh, iwɔ̀b cuonh, ijend lùoreh, igbaan ciih, bitɛnkpiib mɛkreh, nɛ bijiinb ciih tigbɛmɔnmɔnt.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Wà ŋa tùre' Uwien ya sɛn min bo la, Uwien ya mɔnm te uʼbo.»
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 San ya panpaankaab liɛbe' uyo wà nnɔ, nɛ Yesu cin' ki tɔkeh linigol San ya gbɛr ki teh: «Ni là jon' kupenpelku ni ní tì liike ba? Ni là jon' ní tì liike limuɔnl là mitafaam jèngeh lɛ̀ nɛ-ɛɛ?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ni nín là jon' ní tì liike ba? Ni là jon' ní tì liike unil wà guo tikpɛlcɛmɔnmɔnt nɛ-ɛɛ? Binib bà guoh tikpɛlcɛmɔnmɔnt, ki te liwiel ni nnɔ kɔh bibɛrb den nɛ.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Tɔ, ni nín là jon' ní tì liike ni lɛ bonn nɛ? Ni là jon' ní tì liike Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ-ɛɛ? N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, u cɛn' Uwien ya ñɔbonsɔknl mɔnɔn.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Kimɛ wɔn San bo nɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 «N tɔkeh nɛ nɛ, ba laan maa' nil uba, u cɛn' San. Ama unil wà yé uwaal Uwien ya bɛl ni cɛn' wɔ.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 «Udu ya nib kɛ, haali nin bilɛnpotekb kɛ cii' San ya gbɛr, ki bɛnde' ki ye Uwien yé ugbɛmɔ̀ndaan, nɛ ki cère' u sìi' bɛ Uwien ya ñunm.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ama Farisiɛnmbɛ nin bà bɛn yiko mɔnmɔnm ŋa tuo' u sìi' bɛ Uwien ya ñunm. Nɛn nɛ wuɔn' ki ye bi yìe' Uwien yíe nà.»
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Yesu tí len' ki ye: «N nín li taa ba kí nɛnge fɛnfɛnnɔ ya nib-i? Bi naan ba?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Bi naan tɛn mubumu nɛ kɛ kidaak ni ki jeleh, ki tɔkeh muʼtɔmu ki teh:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Kimɛ San wà siih binib Uwien ya ñunm baa' ki kùɔ tijier tubambɛ, ka ñuh daam, nɛ ni ye usɛnpol nɛ ŋaake wɔ.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Unil ya Bijɛ baa', ki jinh ki ñuh, nɛ ni ye: ‹Liike mɛn ujɛ wuɔ yé ufɔnfuɔb nɛ ki yé udɛyibl, ki jɔreh nin bilɛnpotekb nin bibiɛrdɛnb.›
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ama binib bà kɛ tuo' Uwien ya yɛnfuom nɛ bɛn mì mɔn ki kpɛ ma bo.»
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Lidaali liba nɛ Farisiɛn uba yin' *Yesu wɔ ń baa kí lá ji uʼden, nɛ u jon' Farisiɛn nnɔ den, ki tì kɛ ki jinh.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Upiisɔnsɔnd uba mɔ là te udu nnɔ ni. U cii' *Yesu te Farisien nnɔ den ki jinh, nɛ ki tuke ní lɛfina uba alabaat ya dingl ni,
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 ki baa' ki lá sere' *Yesu ya puoli bó uʼtàan saan, ki muɔh, uʼnunsiir luh *Yesu ya tàan bo, ki sèkndeh yɛ̀, nɛ u taah uʼyur ki ŋmireh yɛ̀, ki bibeh yɛ̀, ki taah lɛfina nnɔ ki faanh yɛ̀.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Farisiɛn nnɔ laa' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki maale' uʼyɛnm ni ki ye: «Ujɛ wuɔ bi yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl la, u bi li bɛnde upii wà miɛkeh wɔ nɔ yé udaan wà. U bi li bɛnde kí ye u yé usɔnsɔnd nɛ.»
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Nɛ *Yesu tɔke' Farisiɛn nnɔ ki ye: «Simɔn, n ŋmɔbe tigbɛr tuba ń tɔke ŋɛ.» Nɛ u ye: «Len nʼcɛnbaa»
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Nɛ *Yesu ye: «Ujɛ uba nɛ kpende' binib bile ilike. U kpende' uba milikbim itur kobiiŋun, ki kpende' utɔ milikbim itur piŋun.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Biʼkɛ bile ŋa ń fre kí pɛ̀ wɔ ma nnɔ, nɛ u cɛ̀be' bɛ biʼfɛ̀n. Bijɛb bile nnɔ ni, u lɛ li yíe ulikdaan nnɔ ki cɛn' utɔ.»
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Nɛ Simɔn jiin' wɔ ki ye: «N maale' ki ye wà ya fɛ̀nl yɛbe nnɔ nɛ li yíe wɔ ki cɛn'.» Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «A tɔke' bù te.»
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Nɛ ki pekre' upii nnɔ bó, ki tɔke' Simɔn ki ye: «A laa' upii wuɔ-ɔɔ? N kɔn' ní aʼden ma ŋa de' ñunm bɛ ń sɔkre nʼtàan, ama upii wuɔ wɔn, u taa' uʼnunsiir nɛ ki sèkn' yɛ̀, ki taa' uʼyur ki ŋmiŋmire' yɛ̀.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ŋa lɔkn' nni ama n tì kɔn' ní ma wɔn ŋa dàan nʼtàan ya bibm haali nin fɛnfɛnnɔ.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Sin ŋa taa' kpɔm mɔnɔn ki fàan' nʼyul, ama wɔn taa' lɛfina nɛ ki fàan' nʼtàan.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Nɛn bo, n tɔkeh ŋɛ nɛ, n fère' wɔ uʼbiɛre ì yɛbe ma nnɔ, nɛ cère' u yíe nni ki gbien', kimɛ unil wà n fère' wɔ ibiɛre waamu la, udaan mɔ yíe nni waamu nɛ.»
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Nɛn saan nɛ u tɔke' upii nnɔ mɔ ki ye: «N fère' ŋɛ aʼbiɛre.»
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Nɛ wɔn nin binib bà jinh nnɔ maaleh biʼyɛnm ni ki teh: «Ujɛ wuɔ yé ŋmɛ nɛ, ki tì fèreh binib biʼbiɛre?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Nɛ *Yesu tɔke' upii nnɔ ki ye: «Aʼtekjim nɛ ŋmiɛn' ŋɛ. Li joh nin uyɛnduɔn.»
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.