Lucas 7
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARC
1 *Yesu tɔke' binib nnɔ tigbɛr ki gben', nɛ ki bure' Kapɛrnawum ya du bó.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Sojambɛ kobk ya ciɛn uba là te ki ŋmɔbe utonsɔnl uba ki yíe wɔ cɛɛn. Utonsɔnl nnɔ lá bun ki benh wɔ ń kpo.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Sojaciɛn nnɔ cii' bi lienh Yesu bó, nɛ u sɔn' Sufmbɛ ya ciɛnb uʼsaan, bɛ ń tì gbáan wɔ wɔ ń baa kí lá ŋmiɛn uʼtonsɔnl nnɔ.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Biciɛnb nnɔ baa' *Yesu saan, nɛ ki tùɔreh ki gbáanh wɔ ki teh: «Sojaciɛn nnɔ kpɛ á tore wɔ nɛ,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 kimɛ u yíe tiʼdu ya nib, nɛ wɔn nɛ mɛn' tiʼtaanl ya duku.»
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Nɛn saan nɛ Yesu paan' biʼbo ki bure', ki tì nɛke sojaciɛn nnɔ den, nɛ u sɔn' uʼjɔtieb bi tuobe' wɔ usɛn bó, ki tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, sojaciɛn nnɔ ye a la ji ń jɛ̀nde aʼba, kimɛ wa kpɛ á baa kí kɔ uʼden.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Nɛn bo nɛ u maale' ki ye wa kpɛ wɔ ń bugbɛn ń tuobe ŋɛ usɛn bó mɔnɔn. A lì len' ki ye faake la, uʼtonsɔnl nnɔ li faake nɛ.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Kimɛ wɔn mɔnɔn ŋmɔbe binib bà yé nin wɔ biciɛnb, nɛ ki mɔ yé sojambɛ biba ya ciɛn. U tɔke' uba ki ye: ‹Li joh› la, u joh nɛ, u tɔke' utɔ ki ye: ‹Dɛn› la, u bàareh nɛ. U tí tɔke' uʼtonsɔnl ki ye: ‹Tien niɛ› la, u teh nɛn nɛ.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 *Yesu cii' uʼñɔbon nnɔ ma nnɔ, nì cuo' wɔ miyɔkm, nɛ u jiɛbe' ki liike' linigol là pɛ uʼbo nnɔ ki ye: «N tɔkeh nɛ nɛ, ma laan laa' miɛ ya tekjim ya tunbu Israyɛl yaab mɔnɔn ni.»
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Binib bà tuobe' *Yesu usɛn bó nnɔ liɛbe' sojaciɛn nnɔ den, ki laa' uʼtonsɔnl nnɔ faake'-a.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Lidaali liba nɛ *Yesu joh udu uba bó, bi yih wù Nayinn, ki tɔke nin uʼpanpaankaab nin binib ligol.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 U tì tuo wɔ ń kɔ udu nnɔ ni, nɛ ki laa' ukpopii uba ya bubaabk kpo' bi tuke ki joh kukaaku bó, nɛ udu nnɔ ya nib pɛ ka dindin.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Yonbdaan laa' ukpopii nnɔ ma nnɔ, nɛ ki muɔ' wɔ micɛcɛkm, ki tɔke' wɔ ki ye: «Ji la muɔh», nɛ
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 ki cuon' ki nɛkn' ikɛliɛn, ki tɛnde' uʼnuɔ ki mɛ' yɛ̀. Binib bà tuke utɛnkpii nnɔ sere', nɛ u ye: «Unacien, n lienh sin nɛ, fii.»
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 U fii' ki kɛ̀le', ki cin' ki lienh, nɛ *Yesu taa' wɔ ki de' uʼnaa.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Nɛn saan nɛ bujɛwaanbu cuo' biʼkɛ, nɛ bi pɛ̀keh Uwien ki teh: «Uwien ya ñɔbonsɔknciɛn uba nɛ ñɛn' tiʼni. Uwien nɛ baa' wɔ ń ŋmiɛn uʼnib.»
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Nɛ bi tɔkeh *Yesu tien' nà nnɔ Sude ya tinfɛnm kɛ ni nin itengbaan yà kɛ nɛke Sude nnɔ ni.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ ya panpaankaab jon' ki tì tɔke' wɔ tigbɛr nnɔ kɛ. Nɛ u yin' biʼni bile,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 ki sɔn' bɛ Yonbdaan saan, bɛ ń tì niire wɔ kí ye wɔn nɛ yé wà li baa ní nnɔ bii bi li guure utɔ nɛ?
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 San ya panpaankaab nnɔ baa' *Yesu saan nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: « ‹San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ nɛ sɔn' tɛ aʼsaan tí lá niire ŋɛ› kí ye: ‹Sin nɛ yé wà li baa ní nnɔ bii ti li guure utɔ nɛ?› »
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 U ya yo ki laa' *Yesu cèreh biwiɛnb bà yɛbe faakreh, ki cèreh iwɔ̀b cuonh, ki ŋuɔh isɛnpol binib saan, ki likreh ijùɔn ì yɛbe;
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 nɛ ki tɔke' San ya panpaankaab nnɔ ki ye: «Liɛbe mɛn kí tì tɔke San ni laa' nà nin ni cii' nà: ijùɔn likreh, iwɔ̀b cuonh, ijend lùoreh, igbaan ciih, bitɛnkpiib mɛkreh, nɛ bijiinb ciih tigbɛmɔnmɔnt.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Wà ŋa tùre' Uwien ya sɛn min bo la, Uwien ya mɔnm te uʼbo.»
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 San ya panpaankaab liɛbe' uyo wà nnɔ, nɛ Yesu cin' ki tɔkeh linigol San ya gbɛr ki teh: «Ni là jon' kupenpelku ni ní tì liike ba? Ni là jon' ní tì liike limuɔnl là mitafaam jèngeh lɛ̀ nɛ-ɛɛ?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Ni nín là jon' ní tì liike ba? Ni là jon' ní tì liike unil wà guo tikpɛlcɛmɔnmɔnt nɛ-ɛɛ? Binib bà guoh tikpɛlcɛmɔnmɔnt, ki te liwiel ni nnɔ kɔh bibɛrb den nɛ.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Tɔ, ni nín là jon' ní tì liike ni lɛ bonn nɛ? Ni là jon' ní tì liike Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ-ɛɛ? N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, u cɛn' Uwien ya ñɔbonsɔknl mɔnɔn.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Kimɛ wɔn San bo nɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 «N tɔkeh nɛ nɛ, ba laan maa' nil uba, u cɛn' San. Ama unil wà yé uwaal Uwien ya bɛl ni cɛn' wɔ.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 «Udu ya nib kɛ, haali nin bilɛnpotekb kɛ cii' San ya gbɛr, ki bɛnde' ki ye Uwien yé ugbɛmɔ̀ndaan, nɛ ki cère' u sìi' bɛ Uwien ya ñunm.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ama Farisiɛnmbɛ nin bà bɛn yiko mɔnmɔnm ŋa tuo' u sìi' bɛ Uwien ya ñunm. Nɛn nɛ wuɔn' ki ye bi yìe' Uwien yíe nà.»
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yesu tí len' ki ye: «N nín li taa ba kí nɛnge fɛnfɛnnɔ ya nib-i? Bi naan ba?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Bi naan tɛn mubumu nɛ kɛ kidaak ni ki jeleh, ki tɔkeh muʼtɔmu ki teh:
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Kimɛ San wà siih binib Uwien ya ñunm baa' ki kùɔ tijier tubambɛ, ka ñuh daam, nɛ ni ye usɛnpol nɛ ŋaake wɔ.
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Unil ya Bijɛ baa', ki jinh ki ñuh, nɛ ni ye: ‹Liike mɛn ujɛ wuɔ yé ufɔnfuɔb nɛ ki yé udɛyibl, ki jɔreh nin bilɛnpotekb nin bibiɛrdɛnb.›
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Ama binib bà kɛ tuo' Uwien ya yɛnfuom nɛ bɛn mì mɔn ki kpɛ ma bo.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Lidaali liba nɛ Farisiɛn uba yin' *Yesu wɔ ń baa kí lá ji uʼden, nɛ u jon' Farisiɛn nnɔ den, ki tì kɛ ki jinh.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Upiisɔnsɔnd uba mɔ là te udu nnɔ ni. U cii' *Yesu te Farisien nnɔ den ki jinh, nɛ ki tuke ní lɛfina uba alabaat ya dingl ni,
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 ki baa' ki lá sere' *Yesu ya puoli bó uʼtàan saan, ki muɔh, uʼnunsiir luh *Yesu ya tàan bo, ki sèkndeh yɛ̀, nɛ u taah uʼyur ki ŋmireh yɛ̀, ki bibeh yɛ̀, ki taah lɛfina nnɔ ki faanh yɛ̀.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Farisiɛn nnɔ laa' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki maale' uʼyɛnm ni ki ye: «Ujɛ wuɔ bi yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl la, u bi li bɛnde upii wà miɛkeh wɔ nɔ yé udaan wà. U bi li bɛnde kí ye u yé usɔnsɔnd nɛ.»
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Nɛ *Yesu tɔke' Farisiɛn nnɔ ki ye: «Simɔn, n ŋmɔbe tigbɛr tuba ń tɔke ŋɛ.» Nɛ u ye: «Len nʼcɛnbaa»
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Nɛ *Yesu ye: «Ujɛ uba nɛ kpende' binib bile ilike. U kpende' uba milikbim itur kobiiŋun, ki kpende' utɔ milikbim itur piŋun.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Biʼkɛ bile ŋa ń fre kí pɛ̀ wɔ ma nnɔ, nɛ u cɛ̀be' bɛ biʼfɛ̀n. Bijɛb bile nnɔ ni, u lɛ li yíe ulikdaan nnɔ ki cɛn' utɔ.»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Nɛ Simɔn jiin' wɔ ki ye: «N maale' ki ye wà ya fɛ̀nl yɛbe nnɔ nɛ li yíe wɔ ki cɛn'.» Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «A tɔke' bù te.»
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Nɛ ki pekre' upii nnɔ bó, ki tɔke' Simɔn ki ye: «A laa' upii wuɔ-ɔɔ? N kɔn' ní aʼden ma ŋa de' ñunm bɛ ń sɔkre nʼtàan, ama upii wuɔ wɔn, u taa' uʼnunsiir nɛ ki sèkn' yɛ̀, ki taa' uʼyur ki ŋmiŋmire' yɛ̀.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Ŋa lɔkn' nni ama n tì kɔn' ní ma wɔn ŋa dàan nʼtàan ya bibm haali nin fɛnfɛnnɔ.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Sin ŋa taa' kpɔm mɔnɔn ki fàan' nʼyul, ama wɔn taa' lɛfina nɛ ki fàan' nʼtàan.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Nɛn bo, n tɔkeh ŋɛ nɛ, n fère' wɔ uʼbiɛre ì yɛbe ma nnɔ, nɛ cère' u yíe nni ki gbien', kimɛ unil wà n fère' wɔ ibiɛre waamu la, udaan mɔ yíe nni waamu nɛ.»
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Nɛn saan nɛ u tɔke' upii nnɔ mɔ ki ye: «N fère' ŋɛ aʼbiɛre.»
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Nɛ wɔn nin binib bà jinh nnɔ maaleh biʼyɛnm ni ki teh: «Ujɛ wuɔ yé ŋmɛ nɛ, ki tì fèreh binib biʼbiɛre?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Nɛ *Yesu tɔke' upii nnɔ ki ye: «Aʼtekjim nɛ ŋmiɛn' ŋɛ. Li joh nin uyɛnduɔn.»
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.