Lucas 7
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 *Yesu tɔke' binib nnɔ tigbɛr ki gben', nɛ ki bure' Kapɛrnawum ya du bó.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Sojambɛ kobk ya ciɛn uba là te ki ŋmɔbe utonsɔnl uba ki yíe wɔ cɛɛn. Utonsɔnl nnɔ lá bun ki benh wɔ ń kpo.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Sojaciɛn nnɔ cii' bi lienh Yesu bó, nɛ u sɔn' Sufmbɛ ya ciɛnb uʼsaan, bɛ ń tì gbáan wɔ wɔ ń baa kí lá ŋmiɛn uʼtonsɔnl nnɔ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Biciɛnb nnɔ baa' *Yesu saan, nɛ ki tùɔreh ki gbáanh wɔ ki teh: «Sojaciɛn nnɔ kpɛ á tore wɔ nɛ,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 kimɛ u yíe tiʼdu ya nib, nɛ wɔn nɛ mɛn' tiʼtaanl ya duku.»
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Nɛn saan nɛ Yesu paan' biʼbo ki bure', ki tì nɛke sojaciɛn nnɔ den, nɛ u sɔn' uʼjɔtieb bi tuobe' wɔ usɛn bó, ki tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, sojaciɛn nnɔ ye a la ji ń jɛ̀nde aʼba, kimɛ wa kpɛ á baa kí kɔ uʼden.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Nɛn bo nɛ u maale' ki ye wa kpɛ wɔ ń bugbɛn ń tuobe ŋɛ usɛn bó mɔnɔn. A lì len' ki ye faake la, uʼtonsɔnl nnɔ li faake nɛ.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Kimɛ wɔn mɔnɔn ŋmɔbe binib bà yé nin wɔ biciɛnb, nɛ ki mɔ yé sojambɛ biba ya ciɛn. U tɔke' uba ki ye: ‹Li joh› la, u joh nɛ, u tɔke' utɔ ki ye: ‹Dɛn› la, u bàareh nɛ. U tí tɔke' uʼtonsɔnl ki ye: ‹Tien niɛ› la, u teh nɛn nɛ.»
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 *Yesu cii' uʼñɔbon nnɔ ma nnɔ, nì cuo' wɔ miyɔkm, nɛ u jiɛbe' ki liike' linigol là pɛ uʼbo nnɔ ki ye: «N tɔkeh nɛ nɛ, ma laan laa' miɛ ya tekjim ya tunbu Israyɛl yaab mɔnɔn ni.»
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Binib bà tuobe' *Yesu usɛn bó nnɔ liɛbe' sojaciɛn nnɔ den, ki laa' uʼtonsɔnl nnɔ faake'-a.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Lidaali liba nɛ *Yesu joh udu uba bó, bi yih wù Nayinn, ki tɔke nin uʼpanpaankaab nin binib ligol.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 U tì tuo wɔ ń kɔ udu nnɔ ni, nɛ ki laa' ukpopii uba ya bubaabk kpo' bi tuke ki joh kukaaku bó, nɛ udu nnɔ ya nib pɛ ka dindin.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Yonbdaan laa' ukpopii nnɔ ma nnɔ, nɛ ki muɔ' wɔ micɛcɛkm, ki tɔke' wɔ ki ye: «Ji la muɔh», nɛ
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 ki cuon' ki nɛkn' ikɛliɛn, ki tɛnde' uʼnuɔ ki mɛ' yɛ̀. Binib bà tuke utɛnkpii nnɔ sere', nɛ u ye: «Unacien, n lienh sin nɛ, fii.»
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 U fii' ki kɛ̀le', ki cin' ki lienh, nɛ *Yesu taa' wɔ ki de' uʼnaa.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Nɛn saan nɛ bujɛwaanbu cuo' biʼkɛ, nɛ bi pɛ̀keh Uwien ki teh: «Uwien ya ñɔbonsɔknciɛn uba nɛ ñɛn' tiʼni. Uwien nɛ baa' wɔ ń ŋmiɛn uʼnib.»
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Nɛ bi tɔkeh *Yesu tien' nà nnɔ Sude ya tinfɛnm kɛ ni nin itengbaan yà kɛ nɛke Sude nnɔ ni.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ ya panpaankaab jon' ki tì tɔke' wɔ tigbɛr nnɔ kɛ. Nɛ u yin' biʼni bile,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 ki sɔn' bɛ Yonbdaan saan, bɛ ń tì niire wɔ kí ye wɔn nɛ yé wà li baa ní nnɔ bii bi li guure utɔ nɛ?
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 San ya panpaankaab nnɔ baa' *Yesu saan nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: « ‹San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ nɛ sɔn' tɛ aʼsaan tí lá niire ŋɛ› kí ye: ‹Sin nɛ yé wà li baa ní nnɔ bii ti li guure utɔ nɛ?› »
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 U ya yo ki laa' *Yesu cèreh biwiɛnb bà yɛbe faakreh, ki cèreh iwɔ̀b cuonh, ki ŋuɔh isɛnpol binib saan, ki likreh ijùɔn ì yɛbe;
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 nɛ ki tɔke' San ya panpaankaab nnɔ ki ye: «Liɛbe mɛn kí tì tɔke San ni laa' nà nin ni cii' nà: ijùɔn likreh, iwɔ̀b cuonh, ijend lùoreh, igbaan ciih, bitɛnkpiib mɛkreh, nɛ bijiinb ciih tigbɛmɔnmɔnt.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Wà ŋa tùre' Uwien ya sɛn min bo la, Uwien ya mɔnm te uʼbo.»
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 San ya panpaankaab liɛbe' uyo wà nnɔ, nɛ Yesu cin' ki tɔkeh linigol San ya gbɛr ki teh: «Ni là jon' kupenpelku ni ní tì liike ba? Ni là jon' ní tì liike limuɔnl là mitafaam jèngeh lɛ̀ nɛ-ɛɛ?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ni nín là jon' ní tì liike ba? Ni là jon' ní tì liike unil wà guo tikpɛlcɛmɔnmɔnt nɛ-ɛɛ? Binib bà guoh tikpɛlcɛmɔnmɔnt, ki te liwiel ni nnɔ kɔh bibɛrb den nɛ.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Tɔ, ni nín là jon' ní tì liike ni lɛ bonn nɛ? Ni là jon' ní tì liike Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ-ɛɛ? N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, u cɛn' Uwien ya ñɔbonsɔknl mɔnɔn.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Kimɛ wɔn San bo nɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 «N tɔkeh nɛ nɛ, ba laan maa' nil uba, u cɛn' San. Ama unil wà yé uwaal Uwien ya bɛl ni cɛn' wɔ.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 «Udu ya nib kɛ, haali nin bilɛnpotekb kɛ cii' San ya gbɛr, ki bɛnde' ki ye Uwien yé ugbɛmɔ̀ndaan, nɛ ki cère' u sìi' bɛ Uwien ya ñunm.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ama Farisiɛnmbɛ nin bà bɛn yiko mɔnmɔnm ŋa tuo' u sìi' bɛ Uwien ya ñunm. Nɛn nɛ wuɔn' ki ye bi yìe' Uwien yíe nà.»
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Yesu tí len' ki ye: «N nín li taa ba kí nɛnge fɛnfɛnnɔ ya nib-i? Bi naan ba?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Bi naan tɛn mubumu nɛ kɛ kidaak ni ki jeleh, ki tɔkeh muʼtɔmu ki teh:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Kimɛ San wà siih binib Uwien ya ñunm baa' ki kùɔ tijier tubambɛ, ka ñuh daam, nɛ ni ye usɛnpol nɛ ŋaake wɔ.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Unil ya Bijɛ baa', ki jinh ki ñuh, nɛ ni ye: ‹Liike mɛn ujɛ wuɔ yé ufɔnfuɔb nɛ ki yé udɛyibl, ki jɔreh nin bilɛnpotekb nin bibiɛrdɛnb.›
34 O
35 Ama binib bà kɛ tuo' Uwien ya yɛnfuom nɛ bɛn mì mɔn ki kpɛ ma bo.»
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Lidaali liba nɛ Farisiɛn uba yin' *Yesu wɔ ń baa kí lá ji uʼden, nɛ u jon' Farisiɛn nnɔ den, ki tì kɛ ki jinh.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Upiisɔnsɔnd uba mɔ là te udu nnɔ ni. U cii' *Yesu te Farisien nnɔ den ki jinh, nɛ ki tuke ní lɛfina uba alabaat ya dingl ni,
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 ki baa' ki lá sere' *Yesu ya puoli bó uʼtàan saan, ki muɔh, uʼnunsiir luh *Yesu ya tàan bo, ki sèkndeh yɛ̀, nɛ u taah uʼyur ki ŋmireh yɛ̀, ki bibeh yɛ̀, ki taah lɛfina nnɔ ki faanh yɛ̀.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Farisiɛn nnɔ laa' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki maale' uʼyɛnm ni ki ye: «Ujɛ wuɔ bi yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl la, u bi li bɛnde upii wà miɛkeh wɔ nɔ yé udaan wà. U bi li bɛnde kí ye u yé usɔnsɔnd nɛ.»
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Nɛ *Yesu tɔke' Farisiɛn nnɔ ki ye: «Simɔn, n ŋmɔbe tigbɛr tuba ń tɔke ŋɛ.» Nɛ u ye: «Len nʼcɛnbaa»
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Nɛ *Yesu ye: «Ujɛ uba nɛ kpende' binib bile ilike. U kpende' uba milikbim itur kobiiŋun, ki kpende' utɔ milikbim itur piŋun.
41 Jesus disse:
42 Biʼkɛ bile ŋa ń fre kí pɛ̀ wɔ ma nnɔ, nɛ u cɛ̀be' bɛ biʼfɛ̀n. Bijɛb bile nnɔ ni, u lɛ li yíe ulikdaan nnɔ ki cɛn' utɔ.»
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Nɛ Simɔn jiin' wɔ ki ye: «N maale' ki ye wà ya fɛ̀nl yɛbe nnɔ nɛ li yíe wɔ ki cɛn'.» Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «A tɔke' bù te.»
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Nɛ ki pekre' upii nnɔ bó, ki tɔke' Simɔn ki ye: «A laa' upii wuɔ-ɔɔ? N kɔn' ní aʼden ma ŋa de' ñunm bɛ ń sɔkre nʼtàan, ama upii wuɔ wɔn, u taa' uʼnunsiir nɛ ki sèkn' yɛ̀, ki taa' uʼyur ki ŋmiŋmire' yɛ̀.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ŋa lɔkn' nni ama n tì kɔn' ní ma wɔn ŋa dàan nʼtàan ya bibm haali nin fɛnfɛnnɔ.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Sin ŋa taa' kpɔm mɔnɔn ki fàan' nʼyul, ama wɔn taa' lɛfina nɛ ki fàan' nʼtàan.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Nɛn bo, n tɔkeh ŋɛ nɛ, n fère' wɔ uʼbiɛre ì yɛbe ma nnɔ, nɛ cère' u yíe nni ki gbien', kimɛ unil wà n fère' wɔ ibiɛre waamu la, udaan mɔ yíe nni waamu nɛ.»
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Nɛn saan nɛ u tɔke' upii nnɔ mɔ ki ye: «N fère' ŋɛ aʼbiɛre.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Nɛ wɔn nin binib bà jinh nnɔ maaleh biʼyɛnm ni ki teh: «Ujɛ wuɔ yé ŋmɛ nɛ, ki tì fèreh binib biʼbiɛre?»
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Nɛ *Yesu tɔke' upii nnɔ ki ye: «Aʼtekjim nɛ ŋmiɛn' ŋɛ. Li joh nin uyɛnduɔn.»
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.