Lucas 24

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 *Saba ya daali gɛ̀bre', kutaaku kùa li faa nnɔ, nɛ bipiib nnɔ wɔre' ki fii', ki taa' bi là bonde' mikpɔm mà miʼnu ŋmɛ nnɔ ki jon' likul bó.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Bi tì baa', ki laa' kutɛnku kùa bi là taa' ki bìin' likul nnɔ ŋa ji bi.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Nɛ bi kɔn' ka laa' Yonbdaan *Yesu ya gbɛnɛnt.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Nì bɛke' bɛ cɛɛn nɛ ba ji bɛn bi li ye bà. I ya tàan bo nɛ bi laa' bijɛb bile baa' ki lá sere' biʼsaan, ki guo tikpɛlcɛr tù windeh ki dɔnbeh inun bó.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Bujɛwaanbu cuo' bipiib nnɔ, nɛ ba ji kaabe' ki liike' bijɛb nnɔ, nɛ bi niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni nuunh unifuob bitɛnkpiib ni?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Wa ji te niɛ saan. U mɛkre'-a. Tiɛre mɛn u là tɔke' nɛ ki ye bà uyo wà u laan là te Galile ni nnɔ.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 U là ye ‹nì kpɛ bɛ ń taa Unil ya Bijɛ kí ŋukn bibiɛrdɛnb, bɛ ń kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo, ŋɔ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni nɛ.› »
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Nɛn saan nɛ bipiib nnɔ tiɛre' *Yesu la len' ki ye bà.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Bi siere' likul nnɔ saan ki liɛbe' ki kun', ki taa' tigbɛr nnɔ kɛ ki tɔke' *Yesu ya tondb piik nin uba nnɔ nin binitɔb bà kɛ mɔ là pɛ uʼbo nnɔ.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Bipiib nnɔ ya yel si: Mari Madelɛnn nin Sann nin Mari Saak ya naa. Bɛn nin bipiitɔb nɛ taa' tigbɛr nnɔ ki tɔke' *Yesu ya tondb.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Bi tɔke' bɛ ma nnɔ nɛ bi maaleh ki teh nì yé mijɔ̀rlenm nɛ, nɛ ka teke' tigbɛr nnɔ ki jin'.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Nɛn saan nɛ Piɛr fii' ki sɛn' ki jon' likul nnɔ saan, ki gbìen' ki liike', ki laa' kukpɛlciɛku nnɔ baba nɛ dɔ len. Nibonn nà tien' nnɔ cuo' wɔ miyɔkm cɛɛn, nɛ u liɛbe' ki kun'.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Nɛn daali nɛ *Yesu ya panpaankaab ya bile joh udu uba bó bi yih wù Emayus. Kí ñɛ Yerusalɛm kí tì baa udu nnɔ nì te tɛn kɔnsini piik nin uba nɛ.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Bi joh ma nnɔ nɛ ki lienh tibont tà kɛ tien' nnɔ bó.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Bi lienh ki niɛh nin tɔb uyo wà nnɔ, nɛ *Yesu nɛ̀nde' bɛ, bi tɔke ki joh.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Nì libe' biʼyɛnm nɛ ba bɛnde' wɔ.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 U niire' bɛ ki ye: «Ni cuonh ki lienh bɛ ya gbɛr nɛ?» Biʼyɛnm saa' nɛ bi sere'.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Biʼni bi yih wà Kleyopas nnɔ jiin' wɔ ki ye: «N maale' ki ye sin baba nɛ te Yerusalɛm ni, ka bɛn nà tien' len idɛn yiɛ nɔ.»
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Nɛ u ye: «Bɛ ya bonn tien'-i?» Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Ti lienh nà tu' Nasarɛt ya *Yesu nnɔ ya gbɛr nɛ. U là yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ, ki ŋmɔbe mituɔm uʼlenm nin uʼtùon kɛ ni, binib nin Uwien ya nun bó.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ama tiʼyaab bà yé bitɔtuɔrciɛnb nin tiʼdu ya ciɛnb taa' wɔ ki tì ŋukn' Erom ya ciɛnb, bi bun' wɔ ki ye u kpɛ mikuum, nɛ ki kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Tinbi là daan ki ye wɔn nɛ li teke tinbi Israyɛl yaab kí wiɛ. Nin tiʼdɛndɛnl kɛ ŋɔ tibont nnɔ kɛ tien' ma dinnɔ wienta sɔ.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ama tiʼcɛkl ya piib biba tɔke' tɛ tigbɛr tuba tù jin' tɛ. Bi wɔre' ki fii' ki jon' likul bó,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 ka tì laa' *Yesu ya gbɛnɛnt, nɛ ki liɛbe' ní ki lá tɔke' tɛ ki ye Uwien ya tondb biba baa' biʼsaan ki tɔke' bɛ ki ye u fuobe.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Nɛ tiʼyaab biba mɔ jon' likul nnɔ bó, ki tì laa' nì te tɛn bipiib nnɔ len' ma nɛ. Ama wɔn wɔn, ba laa' wɔ.»
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «O, bijɛbɛ, mibɛnm nɛ pɔre' nɛ. Na teke' *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' nà kɛ nnɔ tonm.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Nì kpɛ Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo ń jɛ̀nde nɛ kí yaan Uwien ń kpiɛke wɔ.»
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Nɛ ki cin' ki tɔkeh bɛ nà kɛ kɛle' uʼbo Uwien ya gbɔnt ni nnɔ. U cin' ki tɔkeh bɛ Moyis là kɛle' nà uʼbo nɛ ki tì baa' *Uwien ya ñɔbonsɔknb kɛ mɔ là kɛle' nà.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Bi tì nɛkn' bi joh udu wà ni nnɔ, nɛ *Yesu tien' tɛn u ye wɔ ń gɛ̀bre nɛ.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Nɛ bi cɛ́kn' wɔ ki ye wɔ ń juore biʼsaan, uwien benh wù ń lu nɛ, nì li biire na ń wuɔke. Nɛ u juore' biʼsaan.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Bi kɛ̀le' bɛ ń ji uyo wà nnɔ, nɛ u yuure' kpɔnɔ, ki faare' Uwien, ki kɔkuɔ' ki de' bɛ.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Nɛn saan nɛ biʼyɛnm cìbre', bi bɛnde' wɔ, nɛ u pɔk ki fele'.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Nɛ bi tɔke' tɔb ki ye: «U bi lienh ki tùɔreh ki tɔkeh tɛ *Uwien ya gbɔnku ya gbɛr ya tingi usɛn ni ma nnɔ, nà bi siɛnh tiʼfɛ̀l ni tɛn umu-uu?»
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Nɛ bi fii' ki liɛbe' Yerusalɛm i ya tàan bo ki tì laa' *Yesu ya tondb piik nin uba nnɔ nin binitɔb taan' ki te.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Bi tɔke' bipanpaankaab bile nnɔ ki ye: «Yonbdaan mɔnbe ki mɛkre'. U cère' Simɔn laa' wɔ.»
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Nɛ bipanpaankaab bile nnɔ mɔ tɔke' bɛ nà tien' usɛn ni, ki tɔke' bɛ ki ye bi bɛnde' wɔ uyo wà u kɔkuɔ' kpɔnɔ nnɔ nɛ.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Bi lienh biʼñɔbu ŋa lu', nɛ *Yesu baa' ki lá sere' biʼsiik ni, ki tɔke' bɛ ki ye: «Li te mɛn uyɛnduɔn ni.»
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Nì fɛ̀nde' bɛ ki gbien', bujɛwaanbu cuo' bɛ, kimɛ bi maaleh ki teh nì yé ufɛnfɛnd nɛ.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' nì cuo' nɛ bujɛwaanbu, ni maaleh milele?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Liike mɛn nʼnuɔ nin nʼtàan, min lì nɛ. Mɛ nni mɛn kí liike, ni li lɛ n ŋmɔbe tigbɛnɛnt nin ikpɔb. Fɛnfɛnd ŋa ŋmɔbe gbɛnɛnt ki niireh nin kpɔbl.»
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 U lienh nnɔ uyo wà nnɔ, nɛ ki wɔngeh bɛ uʼnuɔ nin uʼtàan.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Nɛn saan nɛ biʼyɛnm sɔnge', ama ba laan teke' ki jin' ki gben', ki biɛ ki te miyɔkm ni. Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Nì ŋmɔbe niba libùol liɛ ní ji-ii?»
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Bi de' wɔ lijɛnjenpulkaal liba.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Nɛ u teke', ki ŋmɔn' biʼnun bó.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «N laan là te nin nɛ uyo wà nnɔ, n là tɔke' nɛ ki ye: nì kpɛ Moyis là kɛle' nà nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb là kɛle' nà nin nà kɛ kɛle' Uwien ya yuon ya gbɔnku ni nʼbo nnɔ, kɛ ń tien nɛ.»
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Nɛn saan nɛ u cìbre' biʼyɛnm bɛ ń fre kí cii nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni nnɔ ya tingi.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Nɛ ki tí tɔke' bɛ ki ye: «Nì kɛle' ki ye nì kpɛ Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo ń jɛ̀nde, kí kpo kí mɛkre bitɛnkpiib ni wienta daali.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Bi li tɔke uŋɛndun ya nib kɛ nʼgbɛr, kí ye bɛ ń lèbre biʼtetem ŋɔ Uwien ń fère bɛ biʼbiɛre. Bi li cin Yerusalɛm ni nɛ kí li tɔkeh tù.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ninbi nɛ yé nʼmɔ̀nkunb tibont nnɔ kɛ bo.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Min nin nʼyul nɛ li cère ní lɛ nʼBaa là pùon' ki ye u li de nɛ nà nnɔ. Ní li te Yerusalɛm ni, kí tì baa lidaali là ni li lɛ mituɔm mà li ñɛ paaki bó ní nnɔ.»
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 *Yesu taa' bɛ ki jon' Betani ya du bó ya kɛle, ki tì yuon' uʼnuɔ ki tien' bɛ Uwien ya mɔnm.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 U teh bɛ Uwien ya mɔnm uyo wà nnɔ, nɛ ki dàan' bɛ, Uwien cère' u don' paaki bó.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Bi gbaan' ki kpiɛke' wɔ, nɛ ki liɛbe' Yerusalɛm nin uyɛnsɔngciɛn.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Bi là tuu ki te Uwien ya duku ya luo bo nɛ ki pɛ̀keh Uwien.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.