Lucas 24
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB
1 *Saba ya daali gɛ̀bre', kutaaku kùa li faa nnɔ, nɛ bipiib nnɔ wɔre' ki fii', ki taa' bi là bonde' mikpɔm mà miʼnu ŋmɛ nnɔ ki jon' likul bó.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Bi tì baa', ki laa' kutɛnku kùa bi là taa' ki bìin' likul nnɔ ŋa ji bi.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Nɛ bi kɔn' ka laa' Yonbdaan *Yesu ya gbɛnɛnt.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nì bɛke' bɛ cɛɛn nɛ ba ji bɛn bi li ye bà. I ya tàan bo nɛ bi laa' bijɛb bile baa' ki lá sere' biʼsaan, ki guo tikpɛlcɛr tù windeh ki dɔnbeh inun bó.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Bujɛwaanbu cuo' bipiib nnɔ, nɛ ba ji kaabe' ki liike' bijɛb nnɔ, nɛ bi niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni nuunh unifuob bitɛnkpiib ni?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Wa ji te niɛ saan. U mɛkre'-a. Tiɛre mɛn u là tɔke' nɛ ki ye bà uyo wà u laan là te Galile ni nnɔ.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 U là ye ‹nì kpɛ bɛ ń taa Unil ya Bijɛ kí ŋukn bibiɛrdɛnb, bɛ ń kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo, ŋɔ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni nɛ.› »
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Nɛn saan nɛ bipiib nnɔ tiɛre' *Yesu la len' ki ye bà.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Bi siere' likul nnɔ saan ki liɛbe' ki kun', ki taa' tigbɛr nnɔ kɛ ki tɔke' *Yesu ya tondb piik nin uba nnɔ nin binitɔb bà kɛ mɔ là pɛ uʼbo nnɔ.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Bipiib nnɔ ya yel si: Mari Madelɛnn nin Sann nin Mari Saak ya naa. Bɛn nin bipiitɔb nɛ taa' tigbɛr nnɔ ki tɔke' *Yesu ya tondb.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Bi tɔke' bɛ ma nnɔ nɛ bi maaleh ki teh nì yé mijɔ̀rlenm nɛ, nɛ ka teke' tigbɛr nnɔ ki jin'.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Nɛn saan nɛ Piɛr fii' ki sɛn' ki jon' likul nnɔ saan, ki gbìen' ki liike', ki laa' kukpɛlciɛku nnɔ baba nɛ dɔ len. Nibonn nà tien' nnɔ cuo' wɔ miyɔkm cɛɛn, nɛ u liɛbe' ki kun'.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Nɛn daali nɛ *Yesu ya panpaankaab ya bile joh udu uba bó bi yih wù Emayus. Kí ñɛ Yerusalɛm kí tì baa udu nnɔ nì te tɛn kɔnsini piik nin uba nɛ.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Bi joh ma nnɔ nɛ ki lienh tibont tà kɛ tien' nnɔ bó.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Bi lienh ki niɛh nin tɔb uyo wà nnɔ, nɛ *Yesu nɛ̀nde' bɛ, bi tɔke ki joh.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Nì libe' biʼyɛnm nɛ ba bɛnde' wɔ.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 U niire' bɛ ki ye: «Ni cuonh ki lienh bɛ ya gbɛr nɛ?» Biʼyɛnm saa' nɛ bi sere'.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Biʼni bi yih wà Kleyopas nnɔ jiin' wɔ ki ye: «N maale' ki ye sin baba nɛ te Yerusalɛm ni, ka bɛn nà tien' len idɛn yiɛ nɔ.»
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Nɛ u ye: «Bɛ ya bonn tien'-i?» Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Ti lienh nà tu' Nasarɛt ya *Yesu nnɔ ya gbɛr nɛ. U là yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ, ki ŋmɔbe mituɔm uʼlenm nin uʼtùon kɛ ni, binib nin Uwien ya nun bó.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Ama tiʼyaab bà yé bitɔtuɔrciɛnb nin tiʼdu ya ciɛnb taa' wɔ ki tì ŋukn' Erom ya ciɛnb, bi bun' wɔ ki ye u kpɛ mikuum, nɛ ki kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Tinbi là daan ki ye wɔn nɛ li teke tinbi Israyɛl yaab kí wiɛ. Nin tiʼdɛndɛnl kɛ ŋɔ tibont nnɔ kɛ tien' ma dinnɔ wienta sɔ.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ama tiʼcɛkl ya piib biba tɔke' tɛ tigbɛr tuba tù jin' tɛ. Bi wɔre' ki fii' ki jon' likul bó,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 ka tì laa' *Yesu ya gbɛnɛnt, nɛ ki liɛbe' ní ki lá tɔke' tɛ ki ye Uwien ya tondb biba baa' biʼsaan ki tɔke' bɛ ki ye u fuobe.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Nɛ tiʼyaab biba mɔ jon' likul nnɔ bó, ki tì laa' nì te tɛn bipiib nnɔ len' ma nɛ. Ama wɔn wɔn, ba laa' wɔ.»
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «O, bijɛbɛ, mibɛnm nɛ pɔre' nɛ. Na teke' *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' nà kɛ nnɔ tonm.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Nì kpɛ Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo ń jɛ̀nde nɛ kí yaan Uwien ń kpiɛke wɔ.»
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Nɛ ki cin' ki tɔkeh bɛ nà kɛ kɛle' uʼbo Uwien ya gbɔnt ni nnɔ. U cin' ki tɔkeh bɛ Moyis là kɛle' nà uʼbo nɛ ki tì baa' *Uwien ya ñɔbonsɔknb kɛ mɔ là kɛle' nà.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Bi tì nɛkn' bi joh udu wà ni nnɔ, nɛ *Yesu tien' tɛn u ye wɔ ń gɛ̀bre nɛ.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Nɛ bi cɛ́kn' wɔ ki ye wɔ ń juore biʼsaan, uwien benh wù ń lu nɛ, nì li biire na ń wuɔke. Nɛ u juore' biʼsaan.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Bi kɛ̀le' bɛ ń ji uyo wà nnɔ, nɛ u yuure' kpɔnɔ, ki faare' Uwien, ki kɔkuɔ' ki de' bɛ.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Nɛn saan nɛ biʼyɛnm cìbre', bi bɛnde' wɔ, nɛ u pɔk ki fele'.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Nɛ bi tɔke' tɔb ki ye: «U bi lienh ki tùɔreh ki tɔkeh tɛ *Uwien ya gbɔnku ya gbɛr ya tingi usɛn ni ma nnɔ, nà bi siɛnh tiʼfɛ̀l ni tɛn umu-uu?»
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Nɛ bi fii' ki liɛbe' Yerusalɛm i ya tàan bo ki tì laa' *Yesu ya tondb piik nin uba nnɔ nin binitɔb taan' ki te.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Bi tɔke' bipanpaankaab bile nnɔ ki ye: «Yonbdaan mɔnbe ki mɛkre'. U cère' Simɔn laa' wɔ.»
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Nɛ bipanpaankaab bile nnɔ mɔ tɔke' bɛ nà tien' usɛn ni, ki tɔke' bɛ ki ye bi bɛnde' wɔ uyo wà u kɔkuɔ' kpɔnɔ nnɔ nɛ.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Bi lienh biʼñɔbu ŋa lu', nɛ *Yesu baa' ki lá sere' biʼsiik ni, ki tɔke' bɛ ki ye: «Li te mɛn uyɛnduɔn ni.»
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nì fɛ̀nde' bɛ ki gbien', bujɛwaanbu cuo' bɛ, kimɛ bi maaleh ki teh nì yé ufɛnfɛnd nɛ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' nì cuo' nɛ bujɛwaanbu, ni maaleh milele?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Liike mɛn nʼnuɔ nin nʼtàan, min lì nɛ. Mɛ nni mɛn kí liike, ni li lɛ n ŋmɔbe tigbɛnɛnt nin ikpɔb. Fɛnfɛnd ŋa ŋmɔbe gbɛnɛnt ki niireh nin kpɔbl.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 U lienh nnɔ uyo wà nnɔ, nɛ ki wɔngeh bɛ uʼnuɔ nin uʼtàan.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Nɛn saan nɛ biʼyɛnm sɔnge', ama ba laan teke' ki jin' ki gben', ki biɛ ki te miyɔkm ni. Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Nì ŋmɔbe niba libùol liɛ ní ji-ii?»
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Bi de' wɔ lijɛnjenpulkaal liba.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Nɛ u teke', ki ŋmɔn' biʼnun bó.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «N laan là te nin nɛ uyo wà nnɔ, n là tɔke' nɛ ki ye: nì kpɛ Moyis là kɛle' nà nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb là kɛle' nà nin nà kɛ kɛle' Uwien ya yuon ya gbɔnku ni nʼbo nnɔ, kɛ ń tien nɛ.»
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Nɛn saan nɛ u cìbre' biʼyɛnm bɛ ń fre kí cii nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni nnɔ ya tingi.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Nɛ ki tí tɔke' bɛ ki ye: «Nì kɛle' ki ye nì kpɛ Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo ń jɛ̀nde, kí kpo kí mɛkre bitɛnkpiib ni wienta daali.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Bi li tɔke uŋɛndun ya nib kɛ nʼgbɛr, kí ye bɛ ń lèbre biʼtetem ŋɔ Uwien ń fère bɛ biʼbiɛre. Bi li cin Yerusalɛm ni nɛ kí li tɔkeh tù.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ninbi nɛ yé nʼmɔ̀nkunb tibont nnɔ kɛ bo.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Min nin nʼyul nɛ li cère ní lɛ nʼBaa là pùon' ki ye u li de nɛ nà nnɔ. Ní li te Yerusalɛm ni, kí tì baa lidaali là ni li lɛ mituɔm mà li ñɛ paaki bó ní nnɔ.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 *Yesu taa' bɛ ki jon' Betani ya du bó ya kɛle, ki tì yuon' uʼnuɔ ki tien' bɛ Uwien ya mɔnm.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 U teh bɛ Uwien ya mɔnm uyo wà nnɔ, nɛ ki dàan' bɛ, Uwien cère' u don' paaki bó.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Bi gbaan' ki kpiɛke' wɔ, nɛ ki liɛbe' Yerusalɛm nin uyɛnsɔngciɛn.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Bi là tuu ki te Uwien ya duku ya luo bo nɛ ki pɛ̀keh Uwien.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.