Lucas 24

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 *Saba ya daali gɛ̀bre', kutaaku kùa li faa nnɔ, nɛ bipiib nnɔ wɔre' ki fii', ki taa' bi là bonde' mikpɔm mà miʼnu ŋmɛ nnɔ ki jon' likul bó.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Bi tì baa', ki laa' kutɛnku kùa bi là taa' ki bìin' likul nnɔ ŋa ji bi.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Nɛ bi kɔn' ka laa' Yonbdaan *Yesu ya gbɛnɛnt.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nì bɛke' bɛ cɛɛn nɛ ba ji bɛn bi li ye bà. I ya tàan bo nɛ bi laa' bijɛb bile baa' ki lá sere' biʼsaan, ki guo tikpɛlcɛr tù windeh ki dɔnbeh inun bó.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Bujɛwaanbu cuo' bipiib nnɔ, nɛ ba ji kaabe' ki liike' bijɛb nnɔ, nɛ bi niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni nuunh unifuob bitɛnkpiib ni?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Wa ji te niɛ saan. U mɛkre'-a. Tiɛre mɛn u là tɔke' nɛ ki ye bà uyo wà u laan là te Galile ni nnɔ.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 U là ye ‹nì kpɛ bɛ ń taa Unil ya Bijɛ kí ŋukn bibiɛrdɛnb, bɛ ń kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo, ŋɔ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni nɛ.› »
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Nɛn saan nɛ bipiib nnɔ tiɛre' *Yesu la len' ki ye bà.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Bi siere' likul nnɔ saan ki liɛbe' ki kun', ki taa' tigbɛr nnɔ kɛ ki tɔke' *Yesu ya tondb piik nin uba nnɔ nin binitɔb bà kɛ mɔ là pɛ uʼbo nnɔ.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Bipiib nnɔ ya yel si: Mari Madelɛnn nin Sann nin Mari Saak ya naa. Bɛn nin bipiitɔb nɛ taa' tigbɛr nnɔ ki tɔke' *Yesu ya tondb.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Bi tɔke' bɛ ma nnɔ nɛ bi maaleh ki teh nì yé mijɔ̀rlenm nɛ, nɛ ka teke' tigbɛr nnɔ ki jin'.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Nɛn saan nɛ Piɛr fii' ki sɛn' ki jon' likul nnɔ saan, ki gbìen' ki liike', ki laa' kukpɛlciɛku nnɔ baba nɛ dɔ len. Nibonn nà tien' nnɔ cuo' wɔ miyɔkm cɛɛn, nɛ u liɛbe' ki kun'.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Nɛn daali nɛ *Yesu ya panpaankaab ya bile joh udu uba bó bi yih wù Emayus. Kí ñɛ Yerusalɛm kí tì baa udu nnɔ nì te tɛn kɔnsini piik nin uba nɛ.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Bi joh ma nnɔ nɛ ki lienh tibont tà kɛ tien' nnɔ bó.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Bi lienh ki niɛh nin tɔb uyo wà nnɔ, nɛ *Yesu nɛ̀nde' bɛ, bi tɔke ki joh.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Nì libe' biʼyɛnm nɛ ba bɛnde' wɔ.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 U niire' bɛ ki ye: «Ni cuonh ki lienh bɛ ya gbɛr nɛ?» Biʼyɛnm saa' nɛ bi sere'.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Biʼni bi yih wà Kleyopas nnɔ jiin' wɔ ki ye: «N maale' ki ye sin baba nɛ te Yerusalɛm ni, ka bɛn nà tien' len idɛn yiɛ nɔ.»
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Nɛ u ye: «Bɛ ya bonn tien'-i?» Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Ti lienh nà tu' Nasarɛt ya *Yesu nnɔ ya gbɛr nɛ. U là yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ, ki ŋmɔbe mituɔm uʼlenm nin uʼtùon kɛ ni, binib nin Uwien ya nun bó.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ama tiʼyaab bà yé bitɔtuɔrciɛnb nin tiʼdu ya ciɛnb taa' wɔ ki tì ŋukn' Erom ya ciɛnb, bi bun' wɔ ki ye u kpɛ mikuum, nɛ ki kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Tinbi là daan ki ye wɔn nɛ li teke tinbi Israyɛl yaab kí wiɛ. Nin tiʼdɛndɛnl kɛ ŋɔ tibont nnɔ kɛ tien' ma dinnɔ wienta sɔ.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ama tiʼcɛkl ya piib biba tɔke' tɛ tigbɛr tuba tù jin' tɛ. Bi wɔre' ki fii' ki jon' likul bó,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ka tì laa' *Yesu ya gbɛnɛnt, nɛ ki liɛbe' ní ki lá tɔke' tɛ ki ye Uwien ya tondb biba baa' biʼsaan ki tɔke' bɛ ki ye u fuobe.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Nɛ tiʼyaab biba mɔ jon' likul nnɔ bó, ki tì laa' nì te tɛn bipiib nnɔ len' ma nɛ. Ama wɔn wɔn, ba laa' wɔ.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «O, bijɛbɛ, mibɛnm nɛ pɔre' nɛ. Na teke' *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' nà kɛ nnɔ tonm.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Nì kpɛ Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo ń jɛ̀nde nɛ kí yaan Uwien ń kpiɛke wɔ.»
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Nɛ ki cin' ki tɔkeh bɛ nà kɛ kɛle' uʼbo Uwien ya gbɔnt ni nnɔ. U cin' ki tɔkeh bɛ Moyis là kɛle' nà uʼbo nɛ ki tì baa' *Uwien ya ñɔbonsɔknb kɛ mɔ là kɛle' nà.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Bi tì nɛkn' bi joh udu wà ni nnɔ, nɛ *Yesu tien' tɛn u ye wɔ ń gɛ̀bre nɛ.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Nɛ bi cɛ́kn' wɔ ki ye wɔ ń juore biʼsaan, uwien benh wù ń lu nɛ, nì li biire na ń wuɔke. Nɛ u juore' biʼsaan.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Bi kɛ̀le' bɛ ń ji uyo wà nnɔ, nɛ u yuure' kpɔnɔ, ki faare' Uwien, ki kɔkuɔ' ki de' bɛ.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Nɛn saan nɛ biʼyɛnm cìbre', bi bɛnde' wɔ, nɛ u pɔk ki fele'.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Nɛ bi tɔke' tɔb ki ye: «U bi lienh ki tùɔreh ki tɔkeh tɛ *Uwien ya gbɔnku ya gbɛr ya tingi usɛn ni ma nnɔ, nà bi siɛnh tiʼfɛ̀l ni tɛn umu-uu?»
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Nɛ bi fii' ki liɛbe' Yerusalɛm i ya tàan bo ki tì laa' *Yesu ya tondb piik nin uba nnɔ nin binitɔb taan' ki te.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Bi tɔke' bipanpaankaab bile nnɔ ki ye: «Yonbdaan mɔnbe ki mɛkre'. U cère' Simɔn laa' wɔ.»
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Nɛ bipanpaankaab bile nnɔ mɔ tɔke' bɛ nà tien' usɛn ni, ki tɔke' bɛ ki ye bi bɛnde' wɔ uyo wà u kɔkuɔ' kpɔnɔ nnɔ nɛ.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Bi lienh biʼñɔbu ŋa lu', nɛ *Yesu baa' ki lá sere' biʼsiik ni, ki tɔke' bɛ ki ye: «Li te mɛn uyɛnduɔn ni.»
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nì fɛ̀nde' bɛ ki gbien', bujɛwaanbu cuo' bɛ, kimɛ bi maaleh ki teh nì yé ufɛnfɛnd nɛ.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' nì cuo' nɛ bujɛwaanbu, ni maaleh milele?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Liike mɛn nʼnuɔ nin nʼtàan, min lì nɛ. Mɛ nni mɛn kí liike, ni li lɛ n ŋmɔbe tigbɛnɛnt nin ikpɔb. Fɛnfɛnd ŋa ŋmɔbe gbɛnɛnt ki niireh nin kpɔbl.»
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 U lienh nnɔ uyo wà nnɔ, nɛ ki wɔngeh bɛ uʼnuɔ nin uʼtàan.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Nɛn saan nɛ biʼyɛnm sɔnge', ama ba laan teke' ki jin' ki gben', ki biɛ ki te miyɔkm ni. Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Nì ŋmɔbe niba libùol liɛ ní ji-ii?»
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Bi de' wɔ lijɛnjenpulkaal liba.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Nɛ u teke', ki ŋmɔn' biʼnun bó.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «N laan là te nin nɛ uyo wà nnɔ, n là tɔke' nɛ ki ye: nì kpɛ Moyis là kɛle' nà nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb là kɛle' nà nin nà kɛ kɛle' Uwien ya yuon ya gbɔnku ni nʼbo nnɔ, kɛ ń tien nɛ.»
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Nɛn saan nɛ u cìbre' biʼyɛnm bɛ ń fre kí cii nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni nnɔ ya tingi.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Nɛ ki tí tɔke' bɛ ki ye: «Nì kɛle' ki ye nì kpɛ Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo ń jɛ̀nde, kí kpo kí mɛkre bitɛnkpiib ni wienta daali.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Bi li tɔke uŋɛndun ya nib kɛ nʼgbɛr, kí ye bɛ ń lèbre biʼtetem ŋɔ Uwien ń fère bɛ biʼbiɛre. Bi li cin Yerusalɛm ni nɛ kí li tɔkeh tù.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ninbi nɛ yé nʼmɔ̀nkunb tibont nnɔ kɛ bo.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Min nin nʼyul nɛ li cère ní lɛ nʼBaa là pùon' ki ye u li de nɛ nà nnɔ. Ní li te Yerusalɛm ni, kí tì baa lidaali là ni li lɛ mituɔm mà li ñɛ paaki bó ní nnɔ.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 *Yesu taa' bɛ ki jon' Betani ya du bó ya kɛle, ki tì yuon' uʼnuɔ ki tien' bɛ Uwien ya mɔnm.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 U teh bɛ Uwien ya mɔnm uyo wà nnɔ, nɛ ki dàan' bɛ, Uwien cère' u don' paaki bó.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Bi gbaan' ki kpiɛke' wɔ, nɛ ki liɛbe' Yerusalɛm nin uyɛnsɔngciɛn.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Bi là tuu ki te Uwien ya duku ya luo bo nɛ ki pɛ̀keh Uwien.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.