Lucas 19
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 *Yesu kɔn' Seriko ya du ni, ki joh wɔ ń càare.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ujɛ uba là te len, bi yih wɔ Sase, u yé bilɛnpotekb ya ciɛn nɛ, ki yé ufàadaan mɔ,
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 ki nuunh wɔ ń lɛ *Yesu kí bɛnde wɔ. Ama linigol te ma nnɔ, wa fre' ki laa' wɔ, kimɛ u yé kinijenjenk nɛ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Nɛ u sɛn' ki liere' usɛn ki tì don' busubu buba, *Yesu li gɛ̀bre nà saan, ŋɔ u lá gɛ̀breh la, wɔ ń lɛ wɔ.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 *Yesu tì baa' niʼsaan, ki yaare' ki liike', nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Sase, jiire ní tonm, kimɛ dinnɔ wuɔ nɔ nì kpɛ ń gɔ aʼden nɛ.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 U jiire' ní tonm, nɛ ki teke' *Yesu nin uyɛnsɔnge.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Linigol nnɔ laa' nnɔ ma nnɔ nɛ biʼkɛ bunbeh ki teh: «U jon' ki tì càan' ubiɛrdaan nɛ.»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Nɛ Sase fii', ki sere', ki tɔke' Yonbdaan ki ye: «Yonbdaan a bɛn-ii! N li gbiire nʼfaal mile kí taa miba kí de bijiinb. N là jin' unil ya bonn la, n li jiin nɛ̀ bolm minan nɛ kí de udaan.»
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Dinnɔ Uŋmiɛnl baa' iden yii, kimɛ aʼmɔ yé *Abraham ya yaabil nɛ.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Unil ya Bijɛ baa' wɔ ń lá nuun bà bole' nɛ, kí ŋmiɛn bɛ.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Binib bà cengeh *Yesu ya gbɛr nnɔ maaleh ki teh u nɛke Yerusalɛm ma nnɔ, bi li pɔk kí lɛ Uwien ya bɛl i ya tàan bo nɛ, nɛ u tí pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm,
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 ki ye: «Unikpɛkpiɛk uba là yíe wɔ ń jo udu uba bó nì fɔke, bɛ ń tì jin wɔ libɛl wɔ ń liɛbe ní.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Nɛn saan nɛ u yin' uʼtonsɔnb piik, ki de' unil kɛ milikbim, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: ‹Taa mɛn kí li teh ukpenkpende, kí tì baa uyo wà n li liɛbe ní.›
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Uʼdu ni ya nib là nɛn wɔ, nɛ ki sɔn' binib ki ye bɛ ń upaan uʼbo kí tì tɔke ubɛrciɛn kí ye: ‹Ta yíe ujɛ wuɔ ń li ye tiʼbɛr.›
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Ama u jin' libɛl nnɔ, ki liɛbe' ki kun' ní, nɛ ki yin' uʼtonsɔnb bà u là de' bɛ ilike nnɔ ŋɔ wɔ ń liike wà kɛ tien' ukpenkpende, ki laa' kpɛle wà.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Ukpiɛk baa', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni milikbim mà nnɔ, n taa' mɛ̀ ki tien' ukpenkpende, ki laa' piik ki pukn'.›
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: ‹Nì mɔn. A yé utonsɔnmɔnmɔn nɛ. A tien' unimɔ̀n nibonwawaann ni ma nɔ, n li cère a li likeh idu piik.›
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Nɛ nle mɔ baa', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni milikbim mà nnɔ, n taa' mɛ̀ ki tien' ukpenkpende, ki laa' miŋun ki pukn'.›
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Nɛ u tɔke' uʼmɔ ki ye: ‹Li yé idu iŋun ya ciɛn.›
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Nɛ utɔ mɔ baa', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, liike, aʼlikbim nnɔ sɔ. N là pɔbn' mɛ̀ kukpɛlciɛku ni nɛ ki bɔle'.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Kimɛ n fɛnge ŋɛ nɛ. Aʼgbɛr faa nɛ, a yuunh ŋa ble' nà, nɛ ki ceh ŋa bule' nà.›
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: ‹Utonsɔnbiɛrɔ sin, a len' ki lòle' aʼba nɛ. N li ñi nɛn bo nɛ kí bu ŋɛ tibuur. A ye a bɛn nʼbó, nʼgbɛr faa nɛ, n yuunh ma ble' nà, nɛ ki ceh ma bule' nà.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Bɛ tien' ŋa nín taa' nʼlike ki tì ble' banki n lá baa' ní la, ń lɛ nʼlike nin kpɛle kí pukn-i?›
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Nɛ ki tɔke' bà te niʼsaan nnɔ ki ye: ‹Fie mɛn uʼsaan milikbim nnɔ, kí taa kí pukn wà ŋmɔbe milikbim piik nnɔ.›
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, u ŋmɔbe milikbim piik-a!›
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Nɛ u ye: ‹N tɔkeh nɛ nɛ, wà kɛ ŋmɔbe la, bi li de wɔn nɛ kí pukn. Wà ŋa ŋmɔbe la, bi li tonde kí fie u ŋmɔbe nà waamu nnɔ mɔnɔn nɛ.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Nʼnɛnnɛndb bɛn wɔn, ba là yíe ń li yé biʼbɛr. Nɛn bo, taa mɛn bɛ ní, kí lá kòkòre bɛ nʼnun bó.› »
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 *Yesu pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm nnɔ ki tì gben', nɛ ki liere' bɛ usɛn bi doh Yerusalɛm bó.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 U tì nɛkn' Bɛtifaaje nin Betani ya du. Ì te lijuɔl liba saan nɛ, bi yih lɛ̀ Olifi ya siin ya juɔl. Nɛn saan nɛ u sɔn' uʼpanpaankaab bile
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 ki ye: «Li joh mɛn udu wà te inun bó nɔ ni. Ni tì kɔn' uʼni la, ni li lɛ uŋuunfanfaan uba lùo. Uba ŋa laan jɛ̀ke' wɔ. Ní lore wɔ kí taa ní.
30 dizendo-lhes:
31 Unil niire' nɛ ki ye bɛ tien' ni loreh wɔ la, ní tɔke wɔ kí ye: ‹Yonbdaan nɛ ciɛke wɔ.› »
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 *Yesu sɔn' bà nnɔ, bure' ki tì laa' tibont nnɔ kɛ te tɛn u bi tɔke' bɛ ma bo.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Bi loreh uŋuunfanfaan nnɔ uyo wà nnɔ, nɛ uʼdɛnb niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni loreh wɔ?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Nɛ bi jiin' bɛ ki ye: «Yonbdaan nɛ ciɛke wɔ.»
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Nɛ ki tuke wɔ ki baa' *Yesu saan, nɛ ki taa' biʼliɛrgbengt ki paan' uŋuunfanfaan nnɔ bo, ki cère' *Yesu jɛ̀ke'.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 U joh ma nnɔ nɛ binib taah biʼliɛrgbengt ki pɛ̀reh usɛn ni. Yesu ya kɔm Yerusalɛm ni|src="lb00315c.tif" size="span" loc="LUK 19:35-38" copy="Louise Bass" ref="Luk 19:36"
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 U tì nɛkn' Yerusalɛm ki baa' Olifi ya siin ya juɔl ya tintindbùol, nɛ uʼpanpaankaab kɛ ligol cin' ki poknh, ki lienh ufaa bo ki pɛ̀keh Uwien bi là laa' *Yesu tien' miyɔkm ya bont tà kɛ nnɔ bo,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 ki wuureh ki teh:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 *Farisiɛnmbɛ bà te linigol nnɔ ni ya biba tɔke' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa, tɔke aʼpanpaankaab biɛ bɛ ń ŋmile.»
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ nɛ, bi ŋmile' mɔnɔn la, itɛn li wuure kí pɛ̀ke nni nɛ.»
40 Mas Jesus respondeu:
41 *Yesu nɛkn' Yerusalɛm ya du, ki laa' wù ma nnɔ nɛ ki muɔh uʼbo,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 ki teh: «Yerusalɛm, a bi bɛn uyɛnduɔn ya sɛn dinnɔ la, nì bi li mɔn aʼbo. Ama fɛnfɛnnɔ ŋa ji li lɛ wù, kimɛ u buɔ nɛ.
42 dizendo:
43 Uyo uba we ní aʼnɛnnɛndb lá li ñɛ niʼkɛ bó ní kí lá jebe ŋɛ,
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 kí ku aʼnib kɛ, kí bere aʼdur kɛ, ka ń cère tɛnl liba ń juore kí li pɛ tɔl bo, kimɛ ŋa bɛnde' uyo wà Uwien baa' wɔ ń tore ŋɛ.»
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 *Yesu kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, nɛ ki cin' ki ŋuɔh bà kuɔreh tibont uʼbo nnɔ ki ñɛndeh.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Nɛ ki tɔkeh bɛ ki teh:
46 dizendo-lhes:
47 Idaan kɛ *Yesu te Uwien ya duku ya luo bo nɛ, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr. Nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb nuunh bɛ ń ku wɔ,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 ka laa' bi li ñɛ isɛn yà, kimɛ binib kɛ ya nun mɔ́n bɛ ń cenge uʼgbɛr nɛ.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.