Lucas 19

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 *Yesu kɔn' Seriko ya du ni, ki joh wɔ ń càare.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ujɛ uba là te len, bi yih wɔ Sase, u yé bilɛnpotekb ya ciɛn nɛ, ki yé ufàadaan mɔ,
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 ki nuunh wɔ ń lɛ *Yesu kí bɛnde wɔ. Ama linigol te ma nnɔ, wa fre' ki laa' wɔ, kimɛ u yé kinijenjenk nɛ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Nɛ u sɛn' ki liere' usɛn ki tì don' busubu buba, *Yesu li gɛ̀bre nà saan, ŋɔ u lá gɛ̀breh la, wɔ ń lɛ wɔ.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 *Yesu tì baa' niʼsaan, ki yaare' ki liike', nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Sase, jiire ní tonm, kimɛ dinnɔ wuɔ nɔ nì kpɛ ń gɔ aʼden nɛ.»
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 U jiire' ní tonm, nɛ ki teke' *Yesu nin uyɛnsɔnge.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Linigol nnɔ laa' nnɔ ma nnɔ nɛ biʼkɛ bunbeh ki teh: «U jon' ki tì càan' ubiɛrdaan nɛ.»
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Nɛ Sase fii', ki sere', ki tɔke' Yonbdaan ki ye: «Yonbdaan a bɛn-ii! N li gbiire nʼfaal mile kí taa miba kí de bijiinb. N là jin' unil ya bonn la, n li jiin nɛ̀ bolm minan nɛ kí de udaan.»
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Dinnɔ Uŋmiɛnl baa' iden yii, kimɛ aʼmɔ yé *Abraham ya yaabil nɛ.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Unil ya Bijɛ baa' wɔ ń lá nuun bà bole' nɛ, kí ŋmiɛn bɛ.»
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Binib bà cengeh *Yesu ya gbɛr nnɔ maaleh ki teh u nɛke Yerusalɛm ma nnɔ, bi li pɔk kí lɛ Uwien ya bɛl i ya tàan bo nɛ, nɛ u tí pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm,
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 ki ye: «Unikpɛkpiɛk uba là yíe wɔ ń jo udu uba bó nì fɔke, bɛ ń tì jin wɔ libɛl wɔ ń liɛbe ní.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Nɛn saan nɛ u yin' uʼtonsɔnb piik, ki de' unil kɛ milikbim, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: ‹Taa mɛn kí li teh ukpenkpende, kí tì baa uyo wà n li liɛbe ní.›
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Uʼdu ni ya nib là nɛn wɔ, nɛ ki sɔn' binib ki ye bɛ ń upaan uʼbo kí tì tɔke ubɛrciɛn kí ye: ‹Ta yíe ujɛ wuɔ ń li ye tiʼbɛr.›
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ama u jin' libɛl nnɔ, ki liɛbe' ki kun' ní, nɛ ki yin' uʼtonsɔnb bà u là de' bɛ ilike nnɔ ŋɔ wɔ ń liike wà kɛ tien' ukpenkpende, ki laa' kpɛle wà.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Ukpiɛk baa', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni milikbim mà nnɔ, n taa' mɛ̀ ki tien' ukpenkpende, ki laa' piik ki pukn'.›
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: ‹Nì mɔn. A yé utonsɔnmɔnmɔn nɛ. A tien' unimɔ̀n nibonwawaann ni ma nɔ, n li cère a li likeh idu piik.›
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Nɛ nle mɔ baa', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni milikbim mà nnɔ, n taa' mɛ̀ ki tien' ukpenkpende, ki laa' miŋun ki pukn'.›
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Nɛ u tɔke' uʼmɔ ki ye: ‹Li yé idu iŋun ya ciɛn.›
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Nɛ utɔ mɔ baa', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, liike, aʼlikbim nnɔ sɔ. N là pɔbn' mɛ̀ kukpɛlciɛku ni nɛ ki bɔle'.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Kimɛ n fɛnge ŋɛ nɛ. Aʼgbɛr faa nɛ, a yuunh ŋa ble' nà, nɛ ki ceh ŋa bule' nà.›
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: ‹Utonsɔnbiɛrɔ sin, a len' ki lòle' aʼba nɛ. N li ñi nɛn bo nɛ kí bu ŋɛ tibuur. A ye a bɛn nʼbó, nʼgbɛr faa nɛ, n yuunh ma ble' nà, nɛ ki ceh ma bule' nà.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Bɛ tien' ŋa nín taa' nʼlike ki tì ble' banki n lá baa' ní la, ń lɛ nʼlike nin kpɛle kí pukn-i?›
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Nɛ ki tɔke' bà te niʼsaan nnɔ ki ye: ‹Fie mɛn uʼsaan milikbim nnɔ, kí taa kí pukn wà ŋmɔbe milikbim piik nnɔ.›
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, u ŋmɔbe milikbim piik-a!›
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Nɛ u ye: ‹N tɔkeh nɛ nɛ, wà kɛ ŋmɔbe la, bi li de wɔn nɛ kí pukn. Wà ŋa ŋmɔbe la, bi li tonde kí fie u ŋmɔbe nà waamu nnɔ mɔnɔn nɛ.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Nʼnɛnnɛndb bɛn wɔn, ba là yíe ń li yé biʼbɛr. Nɛn bo, taa mɛn bɛ ní, kí lá kòkòre bɛ nʼnun bó.› »
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 *Yesu pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm nnɔ ki tì gben', nɛ ki liere' bɛ usɛn bi doh Yerusalɛm bó.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 U tì nɛkn' Bɛtifaaje nin Betani ya du. Ì te lijuɔl liba saan nɛ, bi yih lɛ̀ Olifi ya siin ya juɔl. Nɛn saan nɛ u sɔn' uʼpanpaankaab bile
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 ki ye: «Li joh mɛn udu wà te inun bó nɔ ni. Ni tì kɔn' uʼni la, ni li lɛ uŋuunfanfaan uba lùo. Uba ŋa laan jɛ̀ke' wɔ. Ní lore wɔ kí taa ní.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Unil niire' nɛ ki ye bɛ tien' ni loreh wɔ la, ní tɔke wɔ kí ye: ‹Yonbdaan nɛ ciɛke wɔ.› »
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 *Yesu sɔn' bà nnɔ, bure' ki tì laa' tibont nnɔ kɛ te tɛn u bi tɔke' bɛ ma bo.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Bi loreh uŋuunfanfaan nnɔ uyo wà nnɔ, nɛ uʼdɛnb niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni loreh wɔ?»
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Nɛ bi jiin' bɛ ki ye: «Yonbdaan nɛ ciɛke wɔ.»
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Nɛ ki tuke wɔ ki baa' *Yesu saan, nɛ ki taa' biʼliɛrgbengt ki paan' uŋuunfanfaan nnɔ bo, ki cère' *Yesu jɛ̀ke'.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 U joh ma nnɔ nɛ binib taah biʼliɛrgbengt ki pɛ̀reh usɛn ni. Yesu ya kɔm Yerusalɛm ni|src="lb00315c.tif" size="span" loc="LUK 19:35-38" copy="Louise Bass" ref="Luk 19:36"
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 U tì nɛkn' Yerusalɛm ki baa' Olifi ya siin ya juɔl ya tintindbùol, nɛ uʼpanpaankaab kɛ ligol cin' ki poknh, ki lienh ufaa bo ki pɛ̀keh Uwien bi là laa' *Yesu tien' miyɔkm ya bont tà kɛ nnɔ bo,
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 ki wuureh ki teh:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 *Farisiɛnmbɛ bà te linigol nnɔ ni ya biba tɔke' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa, tɔke aʼpanpaankaab biɛ bɛ ń ŋmile.»
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ nɛ, bi ŋmile' mɔnɔn la, itɛn li wuure kí pɛ̀ke nni nɛ.»
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 *Yesu nɛkn' Yerusalɛm ya du, ki laa' wù ma nnɔ nɛ ki muɔh uʼbo,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 ki teh: «Yerusalɛm, a bi bɛn uyɛnduɔn ya sɛn dinnɔ la, nì bi li mɔn aʼbo. Ama fɛnfɛnnɔ ŋa ji li lɛ wù, kimɛ u buɔ nɛ.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Uyo uba we ní aʼnɛnnɛndb lá li ñɛ niʼkɛ bó ní kí lá jebe ŋɛ,
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 kí ku aʼnib kɛ, kí bere aʼdur kɛ, ka ń cère tɛnl liba ń juore kí li pɛ tɔl bo, kimɛ ŋa bɛnde' uyo wà Uwien baa' wɔ ń tore ŋɛ.»
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 *Yesu kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, nɛ ki cin' ki ŋuɔh bà kuɔreh tibont uʼbo nnɔ ki ñɛndeh.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Nɛ ki tɔkeh bɛ ki teh:
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Idaan kɛ *Yesu te Uwien ya duku ya luo bo nɛ, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr. Nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb nuunh bɛ ń ku wɔ,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 ka laa' bi li ñɛ isɛn yà, kimɛ binib kɛ ya nun mɔ́n bɛ ń cenge uʼgbɛr nɛ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.