Lucas 19
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA
1 *Yesu kɔn' Seriko ya du ni, ki joh wɔ ń càare.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ujɛ uba là te len, bi yih wɔ Sase, u yé bilɛnpotekb ya ciɛn nɛ, ki yé ufàadaan mɔ,
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 ki nuunh wɔ ń lɛ *Yesu kí bɛnde wɔ. Ama linigol te ma nnɔ, wa fre' ki laa' wɔ, kimɛ u yé kinijenjenk nɛ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Nɛ u sɛn' ki liere' usɛn ki tì don' busubu buba, *Yesu li gɛ̀bre nà saan, ŋɔ u lá gɛ̀breh la, wɔ ń lɛ wɔ.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 *Yesu tì baa' niʼsaan, ki yaare' ki liike', nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Sase, jiire ní tonm, kimɛ dinnɔ wuɔ nɔ nì kpɛ ń gɔ aʼden nɛ.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 U jiire' ní tonm, nɛ ki teke' *Yesu nin uyɛnsɔnge.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Linigol nnɔ laa' nnɔ ma nnɔ nɛ biʼkɛ bunbeh ki teh: «U jon' ki tì càan' ubiɛrdaan nɛ.»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Nɛ Sase fii', ki sere', ki tɔke' Yonbdaan ki ye: «Yonbdaan a bɛn-ii! N li gbiire nʼfaal mile kí taa miba kí de bijiinb. N là jin' unil ya bonn la, n li jiin nɛ̀ bolm minan nɛ kí de udaan.»
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Dinnɔ Uŋmiɛnl baa' iden yii, kimɛ aʼmɔ yé *Abraham ya yaabil nɛ.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Unil ya Bijɛ baa' wɔ ń lá nuun bà bole' nɛ, kí ŋmiɛn bɛ.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Binib bà cengeh *Yesu ya gbɛr nnɔ maaleh ki teh u nɛke Yerusalɛm ma nnɔ, bi li pɔk kí lɛ Uwien ya bɛl i ya tàan bo nɛ, nɛ u tí pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm,
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 ki ye: «Unikpɛkpiɛk uba là yíe wɔ ń jo udu uba bó nì fɔke, bɛ ń tì jin wɔ libɛl wɔ ń liɛbe ní.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Nɛn saan nɛ u yin' uʼtonsɔnb piik, ki de' unil kɛ milikbim, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: ‹Taa mɛn kí li teh ukpenkpende, kí tì baa uyo wà n li liɛbe ní.›
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Uʼdu ni ya nib là nɛn wɔ, nɛ ki sɔn' binib ki ye bɛ ń upaan uʼbo kí tì tɔke ubɛrciɛn kí ye: ‹Ta yíe ujɛ wuɔ ń li ye tiʼbɛr.›
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Ama u jin' libɛl nnɔ, ki liɛbe' ki kun' ní, nɛ ki yin' uʼtonsɔnb bà u là de' bɛ ilike nnɔ ŋɔ wɔ ń liike wà kɛ tien' ukpenkpende, ki laa' kpɛle wà.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Ukpiɛk baa', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni milikbim mà nnɔ, n taa' mɛ̀ ki tien' ukpenkpende, ki laa' piik ki pukn'.›
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: ‹Nì mɔn. A yé utonsɔnmɔnmɔn nɛ. A tien' unimɔ̀n nibonwawaann ni ma nɔ, n li cère a li likeh idu piik.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Nɛ nle mɔ baa', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni milikbim mà nnɔ, n taa' mɛ̀ ki tien' ukpenkpende, ki laa' miŋun ki pukn'.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Nɛ u tɔke' uʼmɔ ki ye: ‹Li yé idu iŋun ya ciɛn.›
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Nɛ utɔ mɔ baa', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, liike, aʼlikbim nnɔ sɔ. N là pɔbn' mɛ̀ kukpɛlciɛku ni nɛ ki bɔle'.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Kimɛ n fɛnge ŋɛ nɛ. Aʼgbɛr faa nɛ, a yuunh ŋa ble' nà, nɛ ki ceh ŋa bule' nà.›
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: ‹Utonsɔnbiɛrɔ sin, a len' ki lòle' aʼba nɛ. N li ñi nɛn bo nɛ kí bu ŋɛ tibuur. A ye a bɛn nʼbó, nʼgbɛr faa nɛ, n yuunh ma ble' nà, nɛ ki ceh ma bule' nà.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Bɛ tien' ŋa nín taa' nʼlike ki tì ble' banki n lá baa' ní la, ń lɛ nʼlike nin kpɛle kí pukn-i?›
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Nɛ ki tɔke' bà te niʼsaan nnɔ ki ye: ‹Fie mɛn uʼsaan milikbim nnɔ, kí taa kí pukn wà ŋmɔbe milikbim piik nnɔ.›
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, u ŋmɔbe milikbim piik-a!›
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Nɛ u ye: ‹N tɔkeh nɛ nɛ, wà kɛ ŋmɔbe la, bi li de wɔn nɛ kí pukn. Wà ŋa ŋmɔbe la, bi li tonde kí fie u ŋmɔbe nà waamu nnɔ mɔnɔn nɛ.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Nʼnɛnnɛndb bɛn wɔn, ba là yíe ń li yé biʼbɛr. Nɛn bo, taa mɛn bɛ ní, kí lá kòkòre bɛ nʼnun bó.› »
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 *Yesu pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm nnɔ ki tì gben', nɛ ki liere' bɛ usɛn bi doh Yerusalɛm bó.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 U tì nɛkn' Bɛtifaaje nin Betani ya du. Ì te lijuɔl liba saan nɛ, bi yih lɛ̀ Olifi ya siin ya juɔl. Nɛn saan nɛ u sɔn' uʼpanpaankaab bile
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 ki ye: «Li joh mɛn udu wà te inun bó nɔ ni. Ni tì kɔn' uʼni la, ni li lɛ uŋuunfanfaan uba lùo. Uba ŋa laan jɛ̀ke' wɔ. Ní lore wɔ kí taa ní.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Unil niire' nɛ ki ye bɛ tien' ni loreh wɔ la, ní tɔke wɔ kí ye: ‹Yonbdaan nɛ ciɛke wɔ.› »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 *Yesu sɔn' bà nnɔ, bure' ki tì laa' tibont nnɔ kɛ te tɛn u bi tɔke' bɛ ma bo.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Bi loreh uŋuunfanfaan nnɔ uyo wà nnɔ, nɛ uʼdɛnb niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni loreh wɔ?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Nɛ bi jiin' bɛ ki ye: «Yonbdaan nɛ ciɛke wɔ.»
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Nɛ ki tuke wɔ ki baa' *Yesu saan, nɛ ki taa' biʼliɛrgbengt ki paan' uŋuunfanfaan nnɔ bo, ki cère' *Yesu jɛ̀ke'.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 U joh ma nnɔ nɛ binib taah biʼliɛrgbengt ki pɛ̀reh usɛn ni. Yesu ya kɔm Yerusalɛm ni|src="lb00315c.tif" size="span" loc="LUK 19:35-38" copy="Louise Bass" ref="Luk 19:36"
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 U tì nɛkn' Yerusalɛm ki baa' Olifi ya siin ya juɔl ya tintindbùol, nɛ uʼpanpaankaab kɛ ligol cin' ki poknh, ki lienh ufaa bo ki pɛ̀keh Uwien bi là laa' *Yesu tien' miyɔkm ya bont tà kɛ nnɔ bo,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 ki wuureh ki teh:
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 *Farisiɛnmbɛ bà te linigol nnɔ ni ya biba tɔke' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa, tɔke aʼpanpaankaab biɛ bɛ ń ŋmile.»
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ nɛ, bi ŋmile' mɔnɔn la, itɛn li wuure kí pɛ̀ke nni nɛ.»
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 *Yesu nɛkn' Yerusalɛm ya du, ki laa' wù ma nnɔ nɛ ki muɔh uʼbo,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 ki teh: «Yerusalɛm, a bi bɛn uyɛnduɔn ya sɛn dinnɔ la, nì bi li mɔn aʼbo. Ama fɛnfɛnnɔ ŋa ji li lɛ wù, kimɛ u buɔ nɛ.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Uyo uba we ní aʼnɛnnɛndb lá li ñɛ niʼkɛ bó ní kí lá jebe ŋɛ,
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 kí ku aʼnib kɛ, kí bere aʼdur kɛ, ka ń cère tɛnl liba ń juore kí li pɛ tɔl bo, kimɛ ŋa bɛnde' uyo wà Uwien baa' wɔ ń tore ŋɛ.»
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 *Yesu kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, nɛ ki cin' ki ŋuɔh bà kuɔreh tibont uʼbo nnɔ ki ñɛndeh.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Nɛ ki tɔkeh bɛ ki teh:
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Idaan kɛ *Yesu te Uwien ya duku ya luo bo nɛ, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr. Nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb nuunh bɛ ń ku wɔ,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 ka laa' bi li ñɛ isɛn yà, kimɛ binib kɛ ya nun mɔ́n bɛ ń cenge uʼgbɛr nɛ.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.