Lucas 18
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs BKJ
1 Nɛ *Yesu pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm, wɔ ń wuɔn bɛ kí ye nì mɔn bɛ ń li kàareh uyo kɛ nɛ, ki la cère biʼgbɛnɛnt ń ŋɛnde.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 U tɔke' ki ye: «Tibuur ya nil uba nɛ là te udu uba ni, ka fɛnge Wien, ka boh nib.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Ukpopii uba mɔ là te udu nnɔ ni, ki bàareh uʼsaan, ki tɔkeh wɔ ki teh: ‹Liike min nin nʼnɛnnɛnd ya gbɛr tuu kí kun nni imɔ̀n.›
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 U tuu ki yìenh nì tì wuɔke', nɛ u maale' uʼyɛnm ni ki ye: ‹Nin ma fɛnge Wien, ka boh nib ma kɛ nnɔ,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 n li kun wɔ imɔ̀n nɛ, kimɛ u gbien' nni uyɛnŋaabe nɛ. Ma kun' wɔ mɔ̀n la, u li tuu ki bàareh nɛ nʼyɛnm ń tì ñɛ nʼba ni.› »
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 *Yesu tí tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Ni cii' tibuur ya nil wà ŋa buh buur tuʼdonbó nnɔ len' ma bo-a!
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Uwien nɛ ŋa ji li kun uʼnigɛndkaab bà muɔh ki yih wɔ ñɔnku nin wien ni nnɔ imɔ̀n-ii? U li taande-ee?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 N tɔkeh nɛ nɛ, u li kun bɛ imɔ̀n na ń taande. Ama Unil ya Bijɛ lá li baa ní uyo wà nnɔ, u li biɛ kí lɛ binib ŋmɔbe mitekjim kitink kiɛ bo-oo?»
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 *Yesu tí pɔn' mikpɛnjɛnm wɔ ń wuɔn binib bà maaleh ki teh bi cuube ki yindeh binitɔb nnɔ.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 U ye: «Bijɛb bile nɛ don' Uwien ya duku bó, bɛ ń tì kàare. Uba yé Farisiɛn, nɛ utɔ yé ulɛnpotekl.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Farisiɛn nnɔ se nɛ ki kàareh uʼyɛnm ni ki teh: ‹Uwien, n faareh ŋɛ nin ma te tɛn binitɔb te ma nnɔ bo. Ma suh, ka teh nà bre, ka teh naŋmaal, ka te tɛn ulɛnpotekl wuɔ nɔ.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 N lùoh buñɔbu bolm mile nɛ iwien ilole ni. N lɛnh nà kɛ nnɔ, n gbiinh nɛ̀ bolm piik nɛ, ki taah miba ki dienh ŋɛ.›
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Ama ulɛnpotekl nnɔ, wɔn se fɔnfɔkm nɛ, ka kaabe wɔ ń yaare kí liike paaki bó mɔnɔn, ki gbiknh liyul ki teh: ‹O, Uwien muɔ min ubiɛrdaan micɛcɛkm.›
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 N tɔkeh nɛ nɛ, Uwien bù' ulɛnpotekl nnɔ nɛ ugbɛmɔ̀ndaan, u kun', nà yé Farisiɛn nnɔ, kimɛ wà kɛ kpiɛkreh uʼba la, Uwien li yuɔn wɔ nɛ. Wà kɛ jiindeh uʼba tingi la, Uwien li kpiɛke wɔ nɛ.»
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Binib tukeh mucɛnfɛndmu ki bàareh *Yesu saan ŋɔ wɔ ń taa uʼnuɔ kí mɛ mù. Uʼpanpaankaab laa' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki kɔnh nin bɛ.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ama *Yesu cère' bi taa' mù ki baa' uʼsaan, nɛ u ye: «Cère mɛn mubuwawaamu mù ń li bàareh nʼsaan. La piendeh mù mɛn, kimɛ binib bà te tɛn mubumu nɛ si Uwien ya bɛl.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, wà kɛ ŋa teke' Uwien ya bɛl ya gbɛr kibuk yaam la, wa ń kɔ liʼni.»
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 *Sufmbɛ ya ciɛn uba niire' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa wà mɔn, n li tien mila kí lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm-i?»
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Nɛ *Yesu ye: «Bɛ tien' a yih nni wà mɔn-i? Uwien baba ŋa ñí la, uba ŋa mɔn.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 A bɛn iwɔb yà ye: ‹La teh naŋmaal, ki la ku nil, ki la suh, ki la nɛndeh nib bo, kí li boh aʼnaa nin aʼbaa nnɔ.› »
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Nɛ uciɛn nnɔ tɔke' wɔ ki ye: «N boh niʼkɛ haali nʼbuwaam ni nɛ.»
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 *Yesu cii' nnɔ ma nnɔ nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Nibonn niba biɛ ki pɔre' ŋɛ. Kuɔre a ŋmɔbe tibont tà kɛ, kí taa ilike nnɔ kí de bijiinb, kí li ŋmɔbe lifaal paaki bó, ŋɔ kí baa kí lá paan nʼbo.»
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Ama u cii' nnɔ ma nnɔ nɛ uʼyɛnm saa' ki gbien', kimɛ uʼfaal yɛbe.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 *Yesu laa' uʼyɛnm saa' ma nnɔ nɛ u ye: «Nì faa ki gbien' nin binib bà ŋmɔbe lifaal ń kɔ Uwien ya bɛl ni.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Nì faa nin ufàadaan ń kɔ Uwien ya bɛl ni ki cɛn' nin ñɔkma ń càare mikpɛlpienbonm ni.»
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Nɛ binib bà cengeh uʼbó nnɔ ye: «O, nì te nnɔ la, ŋmɛ li fre kí ŋmɛre?»
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Nɛ *Yesu ye: «Binib nɛ ŋa ń fre, Uwien wɔn ŋa gbɛle' niba.»
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Tinbi wɔn la, ti dàan' tiʼfaal nɛ ki paan' aʼbo-a!»
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, unil wà kɛ dàan' uʼden bii uʼpo bii uʼninjiɛb bii uʼnaa bii uʼbaa bii uʼbumu, Uwien ya bɛl bo la,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 u li lɛ haali kí tì gɛ̀bre tibont tà kɛ u dàan' tù nnɔ fɛnfɛnnɔ wuɔ nɔ. Nɛ uyo wà we ní nnɔ, u li lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm mɔ.»
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 *Yesu nin uʼpanpaankaab piik nin bile nnɔ cuonh ki joh, nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Li cengeh mɛn, ti doh Yerusalɛm bó sɔ, *Uwien ya ñɔbonsɔknb là kɛle' nà kɛ Unil ya Bijɛ bo nnɔ li tien nɛ.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Kimɛ bi li taa wɔ kí ŋukn bà ŋa yé Sufmbɛ, bɛ ń lɛ̀ wɔ, kí jɛ̀nde wɔ, kí cɛre uʼbo tiñinsɛnt,
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 kí ñì wɔ inalɛbe, kí yaan kí ku wɔ, nɛ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni.»
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Uʼpanpaankaab nnɔ ŋa cii' niʼtingi, kimɛ iñɔbon nnɔ ya tingi buɔ nɛ, nɛ ba bɛnde' ì ye yɛ̀ ń ye bà.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 *Yesu tì nɛkn' Seriko ya du ni. Ujuɔn uba là te udu nnɔ ni, ki kaah sɛngbaal ki miɛh binib tibont.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 U cii' linigol gɛ̀breh ma nnɔ nɛ u niire' ki ye: «Bɛ teh nɔ?»
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Nasarɛt ya *Yesu nɛ gɛ̀breh.»
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Nɛ u yin' ufaa bo ki ye: «Yesu, *Dafid ya yaabile, muɔ nni micɛcɛkm.»
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Binib bà le *Yesu usɛn nnɔ tɛngeh uʼbo ki teh wɔ ń ŋmile, ama u tùɔreh ki wuureh nɛ ki teh: «*Dafid ya yaabile, muɔ nni micɛcɛkm.»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Nɛ *Yesu sere' ki ye bɛ ń taa wɔ ní. U nɛkn' *ma nnɔ nɛ Yesu niire' wɔ ki ye:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 «A yíe ń tien bà kí de ŋɛ?» Nɛ u ye: «Yonbdaan, n yíe ń likre nɛ.»
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Nɛ *Yesu ye: «Likre, aʼtekjim nɛ ŋmiɛn' ŋɛ.»
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 U likre' i ya tàan bo, nɛ ki paan' uʼbo, ki pɛ̀keh Uwien. Binib nnɔ kɛ laa' nnɔ ma nnɔ nɛ ki mɔ pɛ̀keh Uwien.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.