Lucas 18
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ACF
1 Nɛ *Yesu pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm, wɔ ń wuɔn bɛ kí ye nì mɔn bɛ ń li kàareh uyo kɛ nɛ, ki la cère biʼgbɛnɛnt ń ŋɛnde.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 U tɔke' ki ye: «Tibuur ya nil uba nɛ là te udu uba ni, ka fɛnge Wien, ka boh nib.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Ukpopii uba mɔ là te udu nnɔ ni, ki bàareh uʼsaan, ki tɔkeh wɔ ki teh: ‹Liike min nin nʼnɛnnɛnd ya gbɛr tuu kí kun nni imɔ̀n.›
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 U tuu ki yìenh nì tì wuɔke', nɛ u maale' uʼyɛnm ni ki ye: ‹Nin ma fɛnge Wien, ka boh nib ma kɛ nnɔ,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 n li kun wɔ imɔ̀n nɛ, kimɛ u gbien' nni uyɛnŋaabe nɛ. Ma kun' wɔ mɔ̀n la, u li tuu ki bàareh nɛ nʼyɛnm ń tì ñɛ nʼba ni.› »
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 *Yesu tí tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Ni cii' tibuur ya nil wà ŋa buh buur tuʼdonbó nnɔ len' ma bo-a!
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Uwien nɛ ŋa ji li kun uʼnigɛndkaab bà muɔh ki yih wɔ ñɔnku nin wien ni nnɔ imɔ̀n-ii? U li taande-ee?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 N tɔkeh nɛ nɛ, u li kun bɛ imɔ̀n na ń taande. Ama Unil ya Bijɛ lá li baa ní uyo wà nnɔ, u li biɛ kí lɛ binib ŋmɔbe mitekjim kitink kiɛ bo-oo?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 *Yesu tí pɔn' mikpɛnjɛnm wɔ ń wuɔn binib bà maaleh ki teh bi cuube ki yindeh binitɔb nnɔ.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 U ye: «Bijɛb bile nɛ don' Uwien ya duku bó, bɛ ń tì kàare. Uba yé Farisiɛn, nɛ utɔ yé ulɛnpotekl.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farisiɛn nnɔ se nɛ ki kàareh uʼyɛnm ni ki teh: ‹Uwien, n faareh ŋɛ nin ma te tɛn binitɔb te ma nnɔ bo. Ma suh, ka teh nà bre, ka teh naŋmaal, ka te tɛn ulɛnpotekl wuɔ nɔ.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 N lùoh buñɔbu bolm mile nɛ iwien ilole ni. N lɛnh nà kɛ nnɔ, n gbiinh nɛ̀ bolm piik nɛ, ki taah miba ki dienh ŋɛ.›
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Ama ulɛnpotekl nnɔ, wɔn se fɔnfɔkm nɛ, ka kaabe wɔ ń yaare kí liike paaki bó mɔnɔn, ki gbiknh liyul ki teh: ‹O, Uwien muɔ min ubiɛrdaan micɛcɛkm.›
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 N tɔkeh nɛ nɛ, Uwien bù' ulɛnpotekl nnɔ nɛ ugbɛmɔ̀ndaan, u kun', nà yé Farisiɛn nnɔ, kimɛ wà kɛ kpiɛkreh uʼba la, Uwien li yuɔn wɔ nɛ. Wà kɛ jiindeh uʼba tingi la, Uwien li kpiɛke wɔ nɛ.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Binib tukeh mucɛnfɛndmu ki bàareh *Yesu saan ŋɔ wɔ ń taa uʼnuɔ kí mɛ mù. Uʼpanpaankaab laa' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki kɔnh nin bɛ.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Ama *Yesu cère' bi taa' mù ki baa' uʼsaan, nɛ u ye: «Cère mɛn mubuwawaamu mù ń li bàareh nʼsaan. La piendeh mù mɛn, kimɛ binib bà te tɛn mubumu nɛ si Uwien ya bɛl.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, wà kɛ ŋa teke' Uwien ya bɛl ya gbɛr kibuk yaam la, wa ń kɔ liʼni.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 *Sufmbɛ ya ciɛn uba niire' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa wà mɔn, n li tien mila kí lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm-i?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Nɛ *Yesu ye: «Bɛ tien' a yih nni wà mɔn-i? Uwien baba ŋa ñí la, uba ŋa mɔn.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 A bɛn iwɔb yà ye: ‹La teh naŋmaal, ki la ku nil, ki la suh, ki la nɛndeh nib bo, kí li boh aʼnaa nin aʼbaa nnɔ.› »
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Nɛ uciɛn nnɔ tɔke' wɔ ki ye: «N boh niʼkɛ haali nʼbuwaam ni nɛ.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 *Yesu cii' nnɔ ma nnɔ nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Nibonn niba biɛ ki pɔre' ŋɛ. Kuɔre a ŋmɔbe tibont tà kɛ, kí taa ilike nnɔ kí de bijiinb, kí li ŋmɔbe lifaal paaki bó, ŋɔ kí baa kí lá paan nʼbo.»
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Ama u cii' nnɔ ma nnɔ nɛ uʼyɛnm saa' ki gbien', kimɛ uʼfaal yɛbe.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 *Yesu laa' uʼyɛnm saa' ma nnɔ nɛ u ye: «Nì faa ki gbien' nin binib bà ŋmɔbe lifaal ń kɔ Uwien ya bɛl ni.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Nì faa nin ufàadaan ń kɔ Uwien ya bɛl ni ki cɛn' nin ñɔkma ń càare mikpɛlpienbonm ni.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nɛ binib bà cengeh uʼbó nnɔ ye: «O, nì te nnɔ la, ŋmɛ li fre kí ŋmɛre?»
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Nɛ *Yesu ye: «Binib nɛ ŋa ń fre, Uwien wɔn ŋa gbɛle' niba.»
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Tinbi wɔn la, ti dàan' tiʼfaal nɛ ki paan' aʼbo-a!»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, unil wà kɛ dàan' uʼden bii uʼpo bii uʼninjiɛb bii uʼnaa bii uʼbaa bii uʼbumu, Uwien ya bɛl bo la,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 u li lɛ haali kí tì gɛ̀bre tibont tà kɛ u dàan' tù nnɔ fɛnfɛnnɔ wuɔ nɔ. Nɛ uyo wà we ní nnɔ, u li lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm mɔ.»
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 *Yesu nin uʼpanpaankaab piik nin bile nnɔ cuonh ki joh, nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Li cengeh mɛn, ti doh Yerusalɛm bó sɔ, *Uwien ya ñɔbonsɔknb là kɛle' nà kɛ Unil ya Bijɛ bo nnɔ li tien nɛ.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Kimɛ bi li taa wɔ kí ŋukn bà ŋa yé Sufmbɛ, bɛ ń lɛ̀ wɔ, kí jɛ̀nde wɔ, kí cɛre uʼbo tiñinsɛnt,
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 kí ñì wɔ inalɛbe, kí yaan kí ku wɔ, nɛ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni.»
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Uʼpanpaankaab nnɔ ŋa cii' niʼtingi, kimɛ iñɔbon nnɔ ya tingi buɔ nɛ, nɛ ba bɛnde' ì ye yɛ̀ ń ye bà.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 *Yesu tì nɛkn' Seriko ya du ni. Ujuɔn uba là te udu nnɔ ni, ki kaah sɛngbaal ki miɛh binib tibont.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 U cii' linigol gɛ̀breh ma nnɔ nɛ u niire' ki ye: «Bɛ teh nɔ?»
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Nasarɛt ya *Yesu nɛ gɛ̀breh.»
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Nɛ u yin' ufaa bo ki ye: «Yesu, *Dafid ya yaabile, muɔ nni micɛcɛkm.»
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Binib bà le *Yesu usɛn nnɔ tɛngeh uʼbo ki teh wɔ ń ŋmile, ama u tùɔreh ki wuureh nɛ ki teh: «*Dafid ya yaabile, muɔ nni micɛcɛkm.»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Nɛ *Yesu sere' ki ye bɛ ń taa wɔ ní. U nɛkn' *ma nnɔ nɛ Yesu niire' wɔ ki ye:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «A yíe ń tien bà kí de ŋɛ?» Nɛ u ye: «Yonbdaan, n yíe ń likre nɛ.»
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Nɛ *Yesu ye: «Likre, aʼtekjim nɛ ŋmiɛn' ŋɛ.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 U likre' i ya tàan bo, nɛ ki paan' uʼbo, ki pɛ̀keh Uwien. Binib nnɔ kɛ laa' nnɔ ma nnɔ nɛ ki mɔ pɛ̀keh Uwien.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.