Lucas 18
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA
1 Nɛ *Yesu pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm, wɔ ń wuɔn bɛ kí ye nì mɔn bɛ ń li kàareh uyo kɛ nɛ, ki la cère biʼgbɛnɛnt ń ŋɛnde.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 U tɔke' ki ye: «Tibuur ya nil uba nɛ là te udu uba ni, ka fɛnge Wien, ka boh nib.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Ukpopii uba mɔ là te udu nnɔ ni, ki bàareh uʼsaan, ki tɔkeh wɔ ki teh: ‹Liike min nin nʼnɛnnɛnd ya gbɛr tuu kí kun nni imɔ̀n.›
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 U tuu ki yìenh nì tì wuɔke', nɛ u maale' uʼyɛnm ni ki ye: ‹Nin ma fɛnge Wien, ka boh nib ma kɛ nnɔ,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 n li kun wɔ imɔ̀n nɛ, kimɛ u gbien' nni uyɛnŋaabe nɛ. Ma kun' wɔ mɔ̀n la, u li tuu ki bàareh nɛ nʼyɛnm ń tì ñɛ nʼba ni.› »
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 *Yesu tí tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Ni cii' tibuur ya nil wà ŋa buh buur tuʼdonbó nnɔ len' ma bo-a!
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Uwien nɛ ŋa ji li kun uʼnigɛndkaab bà muɔh ki yih wɔ ñɔnku nin wien ni nnɔ imɔ̀n-ii? U li taande-ee?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 N tɔkeh nɛ nɛ, u li kun bɛ imɔ̀n na ń taande. Ama Unil ya Bijɛ lá li baa ní uyo wà nnɔ, u li biɛ kí lɛ binib ŋmɔbe mitekjim kitink kiɛ bo-oo?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 *Yesu tí pɔn' mikpɛnjɛnm wɔ ń wuɔn binib bà maaleh ki teh bi cuube ki yindeh binitɔb nnɔ.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 U ye: «Bijɛb bile nɛ don' Uwien ya duku bó, bɛ ń tì kàare. Uba yé Farisiɛn, nɛ utɔ yé ulɛnpotekl.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farisiɛn nnɔ se nɛ ki kàareh uʼyɛnm ni ki teh: ‹Uwien, n faareh ŋɛ nin ma te tɛn binitɔb te ma nnɔ bo. Ma suh, ka teh nà bre, ka teh naŋmaal, ka te tɛn ulɛnpotekl wuɔ nɔ.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 N lùoh buñɔbu bolm mile nɛ iwien ilole ni. N lɛnh nà kɛ nnɔ, n gbiinh nɛ̀ bolm piik nɛ, ki taah miba ki dienh ŋɛ.›
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ama ulɛnpotekl nnɔ, wɔn se fɔnfɔkm nɛ, ka kaabe wɔ ń yaare kí liike paaki bó mɔnɔn, ki gbiknh liyul ki teh: ‹O, Uwien muɔ min ubiɛrdaan micɛcɛkm.›
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 N tɔkeh nɛ nɛ, Uwien bù' ulɛnpotekl nnɔ nɛ ugbɛmɔ̀ndaan, u kun', nà yé Farisiɛn nnɔ, kimɛ wà kɛ kpiɛkreh uʼba la, Uwien li yuɔn wɔ nɛ. Wà kɛ jiindeh uʼba tingi la, Uwien li kpiɛke wɔ nɛ.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Binib tukeh mucɛnfɛndmu ki bàareh *Yesu saan ŋɔ wɔ ń taa uʼnuɔ kí mɛ mù. Uʼpanpaankaab laa' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki kɔnh nin bɛ.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ama *Yesu cère' bi taa' mù ki baa' uʼsaan, nɛ u ye: «Cère mɛn mubuwawaamu mù ń li bàareh nʼsaan. La piendeh mù mɛn, kimɛ binib bà te tɛn mubumu nɛ si Uwien ya bɛl.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, wà kɛ ŋa teke' Uwien ya bɛl ya gbɛr kibuk yaam la, wa ń kɔ liʼni.»
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 *Sufmbɛ ya ciɛn uba niire' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa wà mɔn, n li tien mila kí lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm-i?»
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Nɛ *Yesu ye: «Bɛ tien' a yih nni wà mɔn-i? Uwien baba ŋa ñí la, uba ŋa mɔn.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 A bɛn iwɔb yà ye: ‹La teh naŋmaal, ki la ku nil, ki la suh, ki la nɛndeh nib bo, kí li boh aʼnaa nin aʼbaa nnɔ.› »
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Nɛ uciɛn nnɔ tɔke' wɔ ki ye: «N boh niʼkɛ haali nʼbuwaam ni nɛ.»
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 *Yesu cii' nnɔ ma nnɔ nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Nibonn niba biɛ ki pɔre' ŋɛ. Kuɔre a ŋmɔbe tibont tà kɛ, kí taa ilike nnɔ kí de bijiinb, kí li ŋmɔbe lifaal paaki bó, ŋɔ kí baa kí lá paan nʼbo.»
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ama u cii' nnɔ ma nnɔ nɛ uʼyɛnm saa' ki gbien', kimɛ uʼfaal yɛbe.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 *Yesu laa' uʼyɛnm saa' ma nnɔ nɛ u ye: «Nì faa ki gbien' nin binib bà ŋmɔbe lifaal ń kɔ Uwien ya bɛl ni.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Nì faa nin ufàadaan ń kɔ Uwien ya bɛl ni ki cɛn' nin ñɔkma ń càare mikpɛlpienbonm ni.»
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nɛ binib bà cengeh uʼbó nnɔ ye: «O, nì te nnɔ la, ŋmɛ li fre kí ŋmɛre?»
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Nɛ *Yesu ye: «Binib nɛ ŋa ń fre, Uwien wɔn ŋa gbɛle' niba.»
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Tinbi wɔn la, ti dàan' tiʼfaal nɛ ki paan' aʼbo-a!»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, unil wà kɛ dàan' uʼden bii uʼpo bii uʼninjiɛb bii uʼnaa bii uʼbaa bii uʼbumu, Uwien ya bɛl bo la,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 u li lɛ haali kí tì gɛ̀bre tibont tà kɛ u dàan' tù nnɔ fɛnfɛnnɔ wuɔ nɔ. Nɛ uyo wà we ní nnɔ, u li lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm mɔ.»
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 *Yesu nin uʼpanpaankaab piik nin bile nnɔ cuonh ki joh, nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Li cengeh mɛn, ti doh Yerusalɛm bó sɔ, *Uwien ya ñɔbonsɔknb là kɛle' nà kɛ Unil ya Bijɛ bo nnɔ li tien nɛ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Kimɛ bi li taa wɔ kí ŋukn bà ŋa yé Sufmbɛ, bɛ ń lɛ̀ wɔ, kí jɛ̀nde wɔ, kí cɛre uʼbo tiñinsɛnt,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 kí ñì wɔ inalɛbe, kí yaan kí ku wɔ, nɛ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni.»
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Uʼpanpaankaab nnɔ ŋa cii' niʼtingi, kimɛ iñɔbon nnɔ ya tingi buɔ nɛ, nɛ ba bɛnde' ì ye yɛ̀ ń ye bà.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 *Yesu tì nɛkn' Seriko ya du ni. Ujuɔn uba là te udu nnɔ ni, ki kaah sɛngbaal ki miɛh binib tibont.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 U cii' linigol gɛ̀breh ma nnɔ nɛ u niire' ki ye: «Bɛ teh nɔ?»
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Nasarɛt ya *Yesu nɛ gɛ̀breh.»
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Nɛ u yin' ufaa bo ki ye: «Yesu, *Dafid ya yaabile, muɔ nni micɛcɛkm.»
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Binib bà le *Yesu usɛn nnɔ tɛngeh uʼbo ki teh wɔ ń ŋmile, ama u tùɔreh ki wuureh nɛ ki teh: «*Dafid ya yaabile, muɔ nni micɛcɛkm.»
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Nɛ *Yesu sere' ki ye bɛ ń taa wɔ ní. U nɛkn' *ma nnɔ nɛ Yesu niire' wɔ ki ye:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «A yíe ń tien bà kí de ŋɛ?» Nɛ u ye: «Yonbdaan, n yíe ń likre nɛ.»
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Nɛ *Yesu ye: «Likre, aʼtekjim nɛ ŋmiɛn' ŋɛ.»
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 U likre' i ya tàan bo, nɛ ki paan' uʼbo, ki pɛ̀keh Uwien. Binib nnɔ kɛ laa' nnɔ ma nnɔ nɛ ki mɔ pɛ̀keh Uwien.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.