Lucas 17
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 *Yesu tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Nà li cère binib ń tùre Uwien ya sɛn ŋa lì li lúo, ama wà li cère utɔ ń tùre nnɔ, nì bre uʼbo.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Bi bi taa' linɛ̀ciɛnl ki jɔn' uʼtule ni, ki ture' wɔ ki wiɛ' miñunciɛnm ni la, nì bi li tu uʼbo, nin wɔ ń cère ibaan yiɛ ya uba ń tùre Uwien ya sɛn.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Nɛn bo, li bɛn mɛn.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 U bii' ŋɛ uwien uba bolm milole, ki baa' aʼsaan bolm milole ki tɔke' ki ye u bii' ŋɛ la, á fère wɔ.»
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Nɛ uʼtondb tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, cère tiʼtekjim ń yɛbre kí pukn.»
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Ni bi ŋmɔbe mitekjim mì waa tɛn kusiiku kùa bi yih kù mutaar nnɔ ya bim mɔnɔn la, ni bi li tɔke busubu buu kí ye bù ń ŋɛbe buʼba kí tì caan miñunciɛnm ni, nɛ bù ń tuo niʼñɔbu bó.»
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 «Niʼni ŋmɛ ŋmɔbe utonsɔnl u koh wɔ bukpàabu bii u kpaah wɔ tiwɛnt, ki ñɛn' niʼbó ní la, u li tɔke wɔ kí ye: ‹Dɛn tonm kí lá ji?›
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Na te nnɔ. U li tɔke wɔ kí ye: ‹Lèbre aʼkpɛlcɛr, kí tien tijier, kí taa kí lá sien nni ń ji kí ñu kí tì gben kí yaan aʼmɔ ń ji kí ñu.›
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Utonsɔnl tien' uʼcɛnbaa ye wɔ ń tien nà la, u li de wɔ faala-aa?
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Niʼmɔ yaam te nnɔ nɛ. Ni tien' Uwien ye ní tien nà kɛ la, ní tɔke kí ye: ‹Ti yé bitonsɔnb bà ŋa nuunh bɛ ń pɛ̀ke tɛ nɛ, ti tien' ti bi li tien nà nɛ.› »
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 *Yesu joh Yerusalɛm ma nnɔ, nɛ ki ñɛn' Samari nin Galile ya tinbiɛn.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 U tì kɔh udu uba ni uyo wà nnɔ, nɛ ijend piik tobreh wɔ usɛn bó, ki te fɔnfɔkm,
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 ki lienh ufaa bo ki teh: «Cɛnbaa Yesu, muɔ tɛ micɛcɛkm.»
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 *Yesu laa' yɛ̀ nɛ ki tɔke' yɛ̀ ki ye: «Li joh mɛn bitɔtuɔrkaab saan bɛ ń tì fìin nɛ.»
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Biʼni uba laa' u lùore' ma nnɔ, nɛ ki liɛbe' ní ki lá pɛ̀keh Uwien ufaa bo,
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 nɛ ki gbaan' *Yesu ya nintuɔli, ki faare' wɔ. Ujɛ bugbɛn yé Samari ya nil nɛ.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Nɛn saan nɛ *Yesu ye: «Ijend piik nnɔ kɛ ŋa lùore' bi? Biwɛ nnɔ nín te lɛ saan-i?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Ucaan wuɔ baba ŋa ñí la, biʼni uba mɔnɔn ŋa maale' wɔ ń liɛbe ní kí kpiɛke Uwien-a!»
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Fii, kí li joh, aʼtekjim nɛ ŋmiɛn' ŋɛ.»
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 *Farisiɛnmbɛ niire' *Yesu ki ye: «Uwien ya bɛl li baa ní u lɛ yo ba?» Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Uwien ya bɛl ya baam ŋa yé bonn nà binib lɛnh nɛ̀.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Ba ń ye: ‹Liike mɛn lì te niɛ saan bii lì te niɛ bó.› Kimɛ Uwien ya bɛl te niʼni nɛ.»
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Nɛ ki tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Uyo uba we ní, niʼnun li mɔ́n ní tien Unil ya Bijɛ saan liwentunl liba mɔnɔn, ka ń lɛ wɔ.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Bi li tɔke nɛ kí ye: ‹Liike mɛn, u te niɛ bó,› bii ‹U te niɛ saan.› La jo mɛn, ki la jekbeh.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Kimɛ utɛmɛknde ñɛh kutaaku ya kɛle uba, ki muɔreh ki tì bàareh ukɛltɔ ma bo nnɔ, Unil ya Bijɛ yaam mɔ li te nnɔ nɛ lidaali là u li baa ní nnɔ.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Ama nì kpɛ wɔ ń ji ijɛnd kí gbien nɛ. Fɛnfɛnnɔ ya nib li wiɛ uʼgbɛr nɛ kí yaan tibont nnɔ kɛ ń tien.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Nì là te ma bo Nowe ya yo nnɔ, Unil ya Bijɛ ya babaayo mɔ lá li te nnɔ nɛ.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Binib là jinh nɛ ki ñuh, bijɛb kuɔndeh bipiib, bipiib mɔ kunh ticɛr, ki tì baa' lidaali là Nowe kɔn' buñɛrciɛnbu, nɛ miwuɔm kɔn' ki jin' biʼkɛ.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Bii nì li te tɛn nì là te ma bo Lɔt ya yo nɛ. Binib là jinh nɛ ki ñuh, ki teh ukpenkpende, ki koh tikpàar, ki mɛh tidur.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Ama lidaali là Lɔt ñɛn' Sodɔm ya du ni nnɔ, nɛ umu nin mitɛnñɔkjiɛm ñɛn' paaki bó ní utaa yaam ki lá ku' biʼkɛ.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Lidaali là Unil ya Bijɛ lá li puɔ niʼbó ní nnɔ, nì li te nnɔ nɛ.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 «U ya yo wà te kudulɛkaaku ya paaki, uʼwɛnt te kuduku ni la, u la jiire kí kɔ kí taa tù. Wà mɔ te ikpàan bó la, u la liɛbe kí kun.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Tiɛre mɛn Lɔt ya po bó.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Wà nuunh wɔ ń fie uʼmiɛl la, wɔn nɛ li kpo kí juore fɛnm. Wà li tuo kí kpo min bo nnɔ, wɔn nɛ li lɛ limiɛl.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 N tɔkeh nɛ nɛ, niʼdaali ya ñɔnku, binib bile li dɔ gado uba bo, bɛ ń taa uba kí dàan utɔ.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Bipiib bile li tɛ ki nàanh unɛgɔn uba bo, bɛ ń taa uba kí dàan utɔ.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 [Bijɛb bile li te bukpàabu ni, bɛ ń taa uba kí dàan utɔ.]»
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Nɛ uʼpanpaankaab niire' wɔ ki ye: «Yonbdaan, nì li tien lɛ saan-i?» Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Liwɛnkpil te nà saan la, inɛnyobl taakeh nɛn nɛ.»
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.