Lucas 15

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bilɛnpotekb nin bibiɛrdɛntɔb kɛ nɛkndeh *Yesu saan bɛ ń cenge uʼgbɛr.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nɛ *Farisiɛnmbɛ nin Yiko ya wɔnwɔknb bunbeh uʼbo ki teh: «Ujɛ wuɔ teknh bibiɛrdɛnb nɛ ki taakeh ki jinh nin bɛ.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Nɛn saan nɛ *Yesu pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm ki ye:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Niʼni ŋmɛ ŋmɔbe ipe kobk ŋɔ uba bole' la, wa ń cère ipe piwɛ nin iwɛ yà sìen' nnɔ kumuɔku ni, kí jo kí tì nuun wà bole' nnɔ haali kí tì lɛ wɔ?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 U tì laa' wɔ la, uʼyɛnm li sɔnge nɛ wɔ ń yuure wɔ kí buke.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 U tì baa' iden la, u li yin uʼjɔtieb nin uʼkɔnkuɔnlieb, kí tɔke bɛ kí ye: ‹Cère mɛn tí li poknh, kimɛ n laa' nʼpe wà là bole' nnɔ.›
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Nnɔ nɛ n tɔkeh nɛ, ubiɛrdaan uba mɔnɔn lèbre' uʼtetem la, Uwien ya yɛnm li sɔnge uʼbo kí cɛn binib piwɛ nin biwɛ bà cuube ka ŋmɔbe bɛ ń lèbre biʼtetem nnɔ bo.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «U lɛ pii ba ŋmɔbe milikbim piik ŋɔ miba bole' la, wa ń sɛ lifrl, kí ŋɛ̀re kuduku, kí tùɔre kí nuun kí tì lɛ mɛ̀?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 U tì laa' mɛ̀ la, u li yin uʼjɔtieb nin uʼkɔnkuɔnlieb kí tɔke bɛ kí ye: ‹Cère mɛn tí li poknh, kimɛ n laa' nʼlikbu bùa là bole' nnɔ.›
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Nnɔ nɛ n tɔkeh nɛ, ubiɛrdaan uba mɔnɔn lèbre' uʼtetem la, Uwien ya tondb li pokn uʼbo.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 *Yesu tí ye: «Ujɛ uba nɛ là te ki ŋmɔbe bijiɛb bile.
11 E disse:
12 Nɛ uwaal tɔke' uʼbaa ki ye: ‹NʼBaa, gbiire aʼfaal kí taa n lá li ji nà bó kí de nni.› Nɛ uʼbaa gbiire' uʼfaal ki de' biʼkɛ bi ya bó.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Na wuɔke', nɛ uwaal nnɔ taan' uʼfaal kɛ, ki bure' fɔnfɔkm udu uba bó, ki tì te niʼbó ki teh fɛnfɛnm, ki ñɛnde' uʼfaal kɛ.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 U tì ñɛnde' niʼkɛ ki gben', nɛ mikònciɛnm miba lu' udu nnɔ ni. U ya yo nɛ tijiint kɔn' wɔ.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Nɛn saan nɛ u jon' udu nnɔ ya jɛ uba saan wɔ ń taa wɔ lituonl, nɛ ujɛ nnɔ jon' wɔ uʼkpàabó u tì gu fangambɛ.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 U yíe wɔ ń ji fangambɛ nnɔ ya jier mɔnɔn, ama uba ŋa dienh wɔ tù.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Nɛ u maale' uʼyɛnm ni ki ye: ‹Nʼbaa ya tonsɔnb kɛ jinh ki gbiɛh nɛ, nɛ mikònm benh mɛ̀ ń ku min niɛ saan.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 N li fii kí liɛbe nʼbaa bó, kí tì tɔke wɔ kí ye: «NʼBaa, n bii' Uwien, ki bii' aʼmɔ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Ma ji kpɛ á yin nni aʼbijɛ. Li teh nni tɛn n yé aʼtonsɔnb ya uba nɛ.» ›
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Nɛ ki fii' ki liɛbeh uʼbaa bó.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Nɛ uʼbijɛ tɔke' wɔ ki ye: ‹Nʼbaa, n bii' Uwien, ki bii' aʼmɔ. Ma ji kpɛ á yin nni aʼbijɛ.›
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ama uʼbaa tɔke' uʼtonsɔnb ki ye: ‹Taa mɛn liliɛrmɔnmɔnl ní tonm kí lá goln wɔ, kí piln wɔ miflìm, kí cɛkn wɔ itacaan,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 kí taa ní unafanfaan wà gbenge, kí lá kòre, tí jele kunacenku.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Kimɛ n là maaleh ki teh nʼbijɛ wuɔ nɔ kpo' nɛ, jaan u fuobe. U là bole' nɛ, nɛ n piire' wɔ.› Nɛ bi cin' ki jeleh kunacenku.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «U ya yo ki laa' uʼbijɛ uciɛn te ukpàabó nɛ. U ñɛn' ukpàabó ní ki lá tuo iden, nɛ ki cii' inacenjelgangaan nin kujaanku bó.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Nɛ u yin' bitonsɔnb ya uba, ki niire' wɔ nà tien'.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: ‹Aʼwaakɛ nɛ liɛbe' ní. U liɛbe' ní nin laanfiɛ ma nnɔ, nɛ aʼbaa cère' bi kòre' unafanfaan wà gbenge.›
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 U cii' nnɔ ma nnɔ nɛ uʼbenku ni ben', u jɛ' ka kɔn', nɛ uʼbaa ñɛn' ki gbáan' wɔ.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Nɛ u tɔke' uʼbaa ki ye: ‹Liike, n sɔnh ŋɛ itùon ibin ibin nɛ, ka yìe' aʼñɔbu bó fiebu, ama ŋa de' nni wɔbuk mɔnɔn, min nin nʼjɔtieb ń jele kunacenku.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Ama aʼbijɛ wuɔ, wɔn là paan' ijɛnkpend bo nɛ, ki tì ñɛnde' aʼfaal ki lá liɛbe' ní, nɛ a kòre' wɔ unafanfaan wà gbenge-a!›
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Nɛ uʼbaa jiin' wɔ ki ye: ‹Nʼbukɛ, sin te nʼsaan uyo kɛ nɛ. Sin nɛ si n ŋmɔbe tibont tà kɛ.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Aʼwaakɛ wɔn, n là maaleh ki teh u kpo' nɛ, jaan u fuobe. U là bole' nɛ, nɛ n piire' wɔ. Nɛn bo nɛ nì kpɛ tí jele kunacenku kí pokn.› »
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.