Lucas 14
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB
1 *Saba uba ya daali nɛ *Yesu jon' *Farisiɛnmbɛ ya ciɛn uba den wɔ ń tì ji tijier, nɛ binib bà te niʼsaan nnɔ sieke wɔ.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ujɛ uba mɔ te niʼsaan ki se *Yesu ya nun bó uʼgbɛnɛnt cɔncuɔn',
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 nɛ *Yesu niire' bà bɛn *yiko mɔnmɔnm nnɔ nin *Farisiɛnmbɛ ki ye: «Unil ŋmɔbe usɛn wɔ ń buu biwiɛnb *Saba ya daali bii wa ŋmɔbe?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Bi ŋmin, nɛ *Yesu mɛ' ujɛ nnɔ ki cère' u faake', nɛ u cɛ̀be' wɔ u bure'.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Niʼni ŋmɛ ya buk bii uʼnɛ lu' liñunbunl ni *Saba ya daali la, wa ń ñɛn wɔ i ya tàan bo?»
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Nɛ ba fre' ki jiin' wɔ uʼniire nnɔ.
6 A isto nada puderam responder.
7 *Yesu laa' bi yin' binib bà tijier ya jim nnɔ gɛ̀ndeh binikpɛkpiɛkb ya kànkàan ki kaah, nɛ u pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm ki ye:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 «Unil yin' ŋɛ upiikuɔn ya jier ya jim la, la jo kí tì kɛ̀le binikpɛkpiɛkb ya kànkàan. Nba la, u yin' uba mɔ u cɛn' ŋɛ uʼmɔ ń lá baa ní,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 nɛ wà yin' niʼkɛ bile nnɔ ń baa kí lá tɔke ŋɛ kí ye: ‹Cère ujɛ wuɔ ń kɛ̀le a kɛ nà saan nɔ.› Nɛ a fii kí tì kɛ̀le puoli bó nin ifɛ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Nɛn bo, unil yin' ŋɛ tijier ya jim la, jo kí tì kɛ̀le puoli bó, ŋɔ wà yin' ŋɛ nnɔ lá baa' la, wɔ ń tɔke ŋɛ kí ye: ‹Nʼjɔ, dɛn inun bó ní.› Nɛn saan nɛ nì li yé aʼbo ukpiɛke sin nin bà kɛ jinh tijier nnɔ ya nun bó.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Kimɛ wà kɛ kpiɛkreh uʼba la, Uwien li yuɔn wɔ. Wà kɛ jiindeh uʼba tingi la, Uwien li kpiɛke wɔ.»
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Nɛ *Yesu tɔke' wà yin' wɔ tijier ya jim nnɔ ki ye: «A ye á yin binib tijier ya jim la, la yin aʼjɔtieb, ki la yin aʼninjiɛb, ki la yin a kpi nin bà, ki la yin aʼkɔnkuɔnlieb bà yé bifàadɛnb, kimɛ biʼmɔ li fre kí yin ŋɛ á ji kí jiin.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ama a ye á yin binib tijier ya jim la, yin bijiinb nin itɛjenb nin iwɔ̀b nin ijùɔn.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Uwien ya mɔnm li te aʼbo, kimɛ bɛn ŋa ŋmɔbe niba bɛ ń jiin ŋɛ. Uwien nɛ li su ŋɛ uyo wà u li cère binimɔ̀nb ń mɛkre bitɛnkpiib ni nnɔ.»
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Wɔn nin binib bà jinh tijier nnɔ ya uba cii' u len' ma bo nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Bà li ji tijier Uwien ya bɛl ni nnɔ, Uwien ya mɔnm te biʼbo.»
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Ujɛ uba nɛ là tien' tijier tù yɛbe, ki yin' binib ligol bɛ ń baa kí lá ji.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Tijier nnɔ ya jijiyo baa' nɛ u sɔn' uʼtonsɔnl u nɔn' ki tɔke' bɛ kí ye bɛ ń dɛn bi bonde' niʼkɛ ki gben'-a.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Nɛ biʼkɛ yìe', a li ye bi kpaan' iyɛ nɛ. Ukpiɛk ye: ‹Tien' nni kafala, ma ń fre kí baa, kimɛ n dɛ' bukpàabu nɛ ki yíe ń jo kí tì liike bù.›
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Utɔ ye: ‹Tien' nni kafala, ma ń fre kí baa, kimɛ n dɛ' inajɛ piik nɛ ki yíe ń jo kí tì wɔkn yɛ̀.›
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Utɔ mɔ ye: ‹N laan kuɔn' upii sɔ, nɛn bo nɛ ma ń fre kí baa.›
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Nɛ utonsɔnl nnɔ liɛbe' uʼcɛnbaa saan, ki tì tɔke' wɔ biʼkɛ len' ma bo. Nɛn saan nɛ uʼcɛnbaa nnɔ ya benku ni ben', nɛ u tɔke' uʼtonsɔnl nnɔ ki ye: ‹Jo tontonm isɛnjɛ nin musɛnbumu ni, kí tì taa ní bijiinb nin itɛjenb nin ijùɔn nin iwɔ̀b, bɛ ń baa kí lá ji.›
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Nɛ utonsɔnl nnɔ liɛbe' ní ki lá tɔke' uʼcɛnbaa ki ye: ‹Cɛnbaa, n tien' a ye ma nnɔ, ama mifɛnm biɛ ki sìen'.›
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Nɛ uʼcɛnbaa tɔke' wɔ ki ye: ‹Nnɔ la, jo isɛn ni nin ikpàan ni, kí tì cɛ́kn binib bɛ ń baa ŋɔ nʼden ń gbe.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 N tɔkeh nɛ nɛ, binib bà n là kpiɛ' ki yin' bɛ nnɔ uba mɔnɔn ŋa ń lèn nʼjier.› »
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 *Yesu joh ma nnɔ nɛ binib pɛ uʼbo ki yɛbe. U jiɛbe' ki liike' bɛ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Unil baa' wɔ ń paan nʼbo, ka yíe nni ki cɛn' uʼnaa nin uʼbaa nin uʼpo nin uʼbumu nin uʼninjiɛb nin uʼninsiɛb nin uʼmiɛl mɔnɔn la, wa kpɛ wɔ ń li yé nʼpanpaankɛ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Unil wà kɛ ŋa yuunh uʼdɔpɔnpɔn ki bukeh ki paakeh nʼbo la, wa ń fre kí li yé nʼpanpaankɛ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Niʼni ŋmɛ nɛ yíe wɔ ń mɛ kuduku la, wa ń kpiɛ kí kɛ̀le kí bù kí liike uʼlike li baa bii ya ń baa?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Wà tien' nnɔ ŋɔ ki pu' kuduku nnɔ ka fre' ki mɛn' ki faa' kù la, binib bà kɛ li lɛ kuduku nnɔ li lɛ̀ wɔ nɛ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 kí len kí ye: ‹Liike mɛn udaan wuɔ cin' ki mɛh kuduku nɛ ka fre' ki faa' kù.›
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 U lɛ bɛr ba nɛ ŋmɔbe sojambɛ itur piik ki yíe wɔ ń jo kí tì jɛ̀ke' ubɛrtɔ wà ŋmɔbe sojambɛ itur pile, ŋɔ ka ń kpiɛ kí kɛ̀le kí maale kí liike, u li fre kí taa uʼsojambɛ itur piik nnɔ kí tuobe ubɛrtɔ wà ŋmɔbe sojambɛ itur pile nnɔ bii wa ń fre?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 U laa' wa ń fre la, wɔn nnɔ laan te fɔkm ma nnɔ, u li sɔn ucɛndɛnduol nɛ wɔ ń cende wɔ usɛn ni kí tɔke wɔ kí ye wɔ ń cère bɛ ń gben tigbɛr nnɔ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Nnɔ nɛ niʼni wà kɛ ŋa dàan' u ŋmɔbe nà kɛ la, wa ń fre kí li yé nʼpanpaankɛ.»
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 «Miyaam yé nibonn nà mɔn nɛ. Ama mì saa' ka ji ŋmɛ la, niba ŋa te kí ji ń fre kí ŋmaake mɛ̀.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Mì li juore fɛnm nɛ, ma ji li ŋmɔbe tuonl. Bi li taa mɛ̀ kí wule nɛ. Wà ŋmɔbe litubl la, wɔ ń cii.»
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.