Atos 8
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ACF
1 Sɔl mɔ se bà ku' Etiɛnn nnɔ ya ciɛk bó nɛ.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Binib bà pɛ Uwien bo mɔnmɔnm nnɔ nɛ sube' Etiɛnn, ki muɔ' uʼkuum ki gbien'.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Sɔl wɔn là ñikndeh wɔ ń bere *Kristo ya taanl nɛ. U joh iden nɛ kí tì coh bijɛb nin bipiib ufaa bo kí tì pɛkndeh.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 *Kristo ya taanl yaab yɛre' ma nnɔ, nɛ ki cuonh niʼkɛ saan ki tɔkeh binib uʼgbɛmɔnmɔnt.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Filip jon' Samari ya tinfɛnm ya du uba ni ki tì tɔkeh binib Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo ya gbɛr.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Udu nnɔ ya nib cengeh Filip bó, ki lɛnh u teh miyɔkm ya bont tà nnɔ mɔ, nɛn nɛ cère' bi pɛ uʼgbɛr bo mɔnmɔnm.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 Isɛnpol ŋaake binib bi yɛbe nɛ u ŋuɔh yɛ̀ biʼsaan, ì siereh ki wuureh ufaa bo. U cèreh iwɔ̀b nin idiɛn mɔ faakreh ki yɛbe.
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Nɛn bo nɛ udu nnɔ ya nib ya yɛnm sɔnge' ki gbien'.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Ujɛ uba mɔ là te udu nnɔ ni, bi yih wɔ Simɔn, u teh iñɔke nì coh Samari ya tinfɛnm ya nib miyɔkm. U là yih uba unikpɛkpiɛk nɛ.
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Nɛ binib kɛ tuo' uʼñɔbu bó, ka tuuke wà yé wà, ki lienh uʼbo ki teh: «Uwien ya tuɔm nɛ kpɛnde' unil wuɔ. Bi yih nɛn nɛ mitɔciɛnm.»
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Bi tuonh uʼñɔbu bó, kimɛ u ñɛn' uyo nɛ ki teh iñɔke nì coh bɛ miyɔkm.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Ama Filip baa' ki lá tɔke' bɛ Uwien ya bɛl ya gbɛmɔnmɔnt, ki liɛbe' ki tɔke' bɛ *Yesu Kristo yé udaan wà, bi teke' ki jin' nɛ u sìi' bijɛb nin bipiib kɛ Uwien ya ñunm.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Simɔn, uñɔkdaan nnɔ mɔnɔn teke' ki jin', nɛ Filip sìi' uʼmɔ Uwien ya ñunm. Wa ji siereh Filip saan, ki lɛnh u teh miyɔkciɛnm ya bont, nɛ nì coh wɔ miyɔkm cɛɛn.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 *Yesu ya tondb bà te Yerusalɛm ni nnɔ cii' Samari ya tinfɛnm ya nib mɔ teke' Uwien ya gbɛr ki jin', nɛ bi sɔn' Piɛr nin San niʼbó.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Bi tì baa', nɛ ki kàare' ki de' Samari ya nib bà teke' ki jin' nnɔ, ŋɔ Uwien ń de bɛ *Mifuoñaanm.
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 Kimɛ *Mifuoñaanm ŋa laan là jiire' ní biʼni uba mɔnɔn bo. Bi là sìi' bɛ Uwien ya ñunm baba nɛ, Yonbdaan *Yesu ya yel bo.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Nɛn saan nɛ Piɛr nin San taa' biʼnuɔ ki paan' biʼbo, ki kàare' ki de' bɛ, nɛ *Mifuoñaanm jiire' ní biʼbo.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Simɔn uñɔkdaan nnɔ, laa' *Yesu ya tondb taa' biʼnuɔ ki paan' binib bo, *Mifuoñaanm jiire' ní biʼbo ma nnɔ, nɛ u ye u li de bɛ ilike,
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 bɛ ń de wɔ mituɔm nnɔ, ŋɔ uʼmɔ taa' uʼnuɔ ki paan' unil wà bo la, *Mifuoñaanm ń jiire ní udaan bo.
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Sin nin aʼlike kɛ ń juore fɛnm, kimɛ a maale' ki ye a li fre kí taa ilike kí dɛ Uwien ya paabu nɛ.
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Aʼniba ŋa lì te tigbɛr tuu ni, kimɛ aʼyɛnmaale ŋa cuube Uwien ya nun bó.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Lèbre aʼtetem, kí wiɛ aʼbiɛrm miɛ nɔ, kí kàare Yonbdaan, nba la, u li fère ŋɛ aʼyɛnmaalbiɛre yii nɔ.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Kimɛ n laa' a ŋmɔbe iponponbe ki gbien', nɛ ibiɛre lùo ŋɛ iŋmi yaam.»
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Nɛ Simɔn uñɔkdaan nnɔ, tɔke' Piɛr nin San ki ye: «Ni bugbɛn kàare mɛn Yonbdaan kí de nni, ŋɔ ni len' nà nɔ niba la tu nni.»
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Piɛr nin San kun' Yonbdaan bo imɔ̀n, ki tɔke' binib uʼgbɛr ki tì gben' nɛ ki liɛbeh Yerusalɛm. Bi joh ma nnɔ nɛ ki tɔkeh tigbɛmɔnmɔnt Samari ya tinfɛnm ya du yà yɛbe ni.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Lidaali liba nɛ Yonbdaan ya tond uba tɔke' Filip ki ye: «Fii, kí taa unɔgɛn bó, kí tì kpìen usɛn wà ñɛh Yerusalɛm ki joh Gasa ya du bó nnɔ. Nib ŋa ji kpìendeh usɛn bugbɛn.»
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Filip fii' ki bure'. U joh ma nnɔ nɛ ki laa' ujɛfàarkɛ uba, u yé Etiyopi ya kɛraciciɛn uba nɛ. Wɔn nɛ likeh Etiyopi ya piibɛr Kandasi ya faal kɛ. U là baa' Yerusalɛm ni ki puke' Uwien nɛ. Filip se Etiopi ya kɛraciciɛn ya tɛnlolku saan|src="lb00331c.tif" size="col" loc="ACT 8:27" copy="Louise Bass" ref="Itùon 8:27"
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 U liɛbe' ki kunh ki kaa kutɛnlolku ni, nɛ ki kàanh *Uwien ya ñɔbonsɔknl Esayi là kɛle' kugbɔnku kùa nnɔ.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Nɛ Mifuoñaanm tɔke' Filip ki ye: «Cuon kí nɛkn kutɛnlolku kuu nɔ.»
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Filip sɛn' ki nɛkn' kù, nɛ ki cii' u kàanh *Uwien ya ñɔbonsɔknl Esayi là kɛle' kugbɔnku kùa nnɔ. Nɛ Filip niire' wɔ ki ye: «A kàanh kugbɔnku kùa nɔ, a ciih kuʼtingi-ii?»
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Nɛ u ye: «Nil ŋa wuɔn' nni kuʼtingi la, n li tien mila kí cii?» Nɛ ki tɔke' Filip ki ye wɔ ń kɔ ní kí kɛ̀le uʼsaan.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 U kàanh *Uwien ya gbɔnku ni nà saan nnɔ, nì kɛle' ki ye:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 Bi yuɔn' wɔ, nɛ ki mun' wɔ imɔ̀n,
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Nɛ ujɛ nnɔ tɔke' Filip ki ye: «N faare' ŋɛ nɛ, laan tɔke nni, *Uwien ya ñɔbonsɔknl nnɔ len' ŋmɛ ya gbɛr nɛ? Wɔn bugbɛn ya gbɛr nɛ bii u len' uba yaar nɛ?»
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Nɛn saan nɛ Filip ñi' mikɛlm nnɔ bo ki tɔke' wɔ *Yesu ya gbɛmɔnmɔnt.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Bi jojoh ki tì baa' libùol liba miñunm te niʼsaan, nɛ ujɛ nnɔ tɔke' Filip ki ye: «Liike-a, miñunm sɔ-a! A li tuo kí sìi nni Uwien ya ñunm-ii?»
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 [Nɛ Filip ye: «A teke' *Yesu ki jin' mɔnmɔnm la, usɛn te.» Nɛ u ye: «N teke' ki jin' ki ye *Yesu Kristo yé Uwien ya Bijɛ nɛ.»]
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Nɛn saan nɛ u cère' bi sien' kutɛnlolku nnɔ, nɛ wɔn nin Filip kɛ bile jiire', ki kɔn' miñunm ni, nɛ Filip sìi' wɔ Uwien ya ñunm.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Bi ñɛn' miñunm ni uyo wà nnɔ, nɛ Yonbdaan ya Fuoñaanm taa' Filip ki bure'. Ujɛ nnɔ ŋa ji laa' wɔ nɛ ki liɛbe' ki kɔn' uʼtɛnlolku ni, ki joh nin uyɛnsɔnge.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Filip wɔn, bi tì laa' wɔ Asɔt ya du ni nɛ. U ñɛh idu yà kɛ ni nnɔ, u tɔkeh binib tigbɛmɔnmɔnt nɛ, ki tì baa' Sesare ya du ni.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.