Atos 21
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Ti cɛ̀be' bɛ ma nnɔ nɛ ki kɔn' buñɛrciɛnbu, ki bure' ki cubn' ki tì baa' Kɔs ya dekl; wienle daali nɛ ti baa' Lod ya dekl, ki ñɛn' nɛn saan ki bure' Patara ya du bó.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Ti laa' niʼsaan buñɛrciɛnbu buba bù fih bù ń bure Fenisi ya tinfɛnm bó, nɛ ti kɔn' bù ki bure'.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Ti jojoh ki tì likeh Ciip ya dekl tiʼnun bó, nɛ ki ŋmiɛke' lɛ̀ unɔgɛn bó, ki cubn' Siri ya tinfɛnm bó, ki tì baa' Tir ya du ni. Bi li ñɛn ituk buñɛrciɛnbu nnɔ ni nɛn saan nɛ.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ti laa' binib bà teke' *Yesu ki jin' udu nnɔ ni, nɛ ki tien' biʼsaan iwien ilole. *Mifuoñaanm cère' bi tɔke' Pɔl ki ye u la dùo Yerusalɛm bó.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Iwien ilole nnɔ gɛ̀bre' ma nnɔ, nɛ ti liɛbe' ki bure'. Ti joh tí kɔ buñɛrciɛnbu, nɛ bɛn nin biʼpuob nin biʼbumu kɛ pìɛre' tɛ ki ñɛn' udu nnɔ ni. Tiʼkɛ gbaan' miñunciɛnm nnɔ ya gbaal, ki kàare',
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 nɛ ti cɛ̀be' tɔb, ti kɔn' buñɛrbu nnɔ, nɛ bɛn liɛbe' ki kun'.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ti kɔn' buñɛrciɛnbu mifɔrkaam Tir ya du ni nɛ ki tì baa' Tolemayis ya du ni. Ti jon' ki fuonde' binib bà teke' *Yesu ki jin' ki te niʼsaan nnɔ, nɛ ki tien' biʼsaan uwien uba.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kutaaku faa' nɛ ti tí liɛbe' ki bure' ki tì baa' Sesare ya du ni, ki jon' ki tì te Filip wà tɔkeh *Yesu ya gbɛmɔnmɔnt nnɔ den. U yé bi là gɛ̀nde' jɛb bilole bà nnɔ ya uba nɛ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 U là ŋmɔbe bisiɛb binan nɛ ba bɛn jɛb, ki sɔkndeh Uwien ya ñɔbon.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ti tien' niʼsaan iwenkàankɛ, nɛ *Uwien ya ñɔbonsɔknl uba ñɛn' Sude ya tinfɛnm bó ki baa' ní bi yih wɔ Agabus.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 U tu' tɛ niʼsaan nɛ ki teke' Pɔl ya ningbɛnl, ki lòle' wɔn Agabus ya tàan nin uʼnuɔ, ki len' ki ye *Mifuoñaanm ye ma sɔ: «Udaan wà si liningbɛnl liɛ nnɔ *Sufmbɛ li tì lòle wɔ nnɔ nɛ Yerusalɛm ni, kí taa wɔ kí ŋukn bà ŋa yé *Sufmbɛ.»
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ti cii' nnɔ ma nnɔ nɛ tinbi nin binib bà te niʼsaan nnɔ gbáan' Pɔl ki ye u la dùo Yerusalɛm bó.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Nɛ Pɔl ye: «Ni teh bɛ nɔ, ki mɔmuɔh ki saah nʼyɛnm-i? Min bonde' ki gben' nɛ. Bi li tì lòle nni bii bi li tì ku nni Yerusalɛm ni Yonbdaan *Yesu bo mɔnɔn la, n lì li jo nɛ.»
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Wa tuo' tiʼyaam ma nnɔ nɛ ti dàan' wɔ, ki ye: «Yonbdaan ń tien u yíe ma.»
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ti tien' niʼsaan iwenkàankɛ yà nnɔ gɛ̀bre', nɛ ti bonde' ki tì gben' ki don' Yerusalɛm bó.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Binib bà teke' *Yesu ki jin' ki te Sesare ya du ni nnɔ ya biba mɔ pìɛre' tɛ. Bi tuke' tɛ ki jon' ujɛ uba den ti tì gɔn', bi yih wɔ Minasɔn, u yé Ciip ya nil nɛ, ki pɛ Yesu ya sɛn bo nì wuɔke'.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Tɔ, ti baa' Yerusalɛm ni ma nnɔ nɛ binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ teke' tɛ nin uyɛnsɔnge.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kutaaku faa' nɛ tinbi nin Pɔl jon' Saak den ki tì fuonde' wɔ. *Kristo ya taanl ya ciɛnb kɛ mɔ là taan' niʼsaan.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pɔl fuonde' bɛ ki tì gben', nɛ ki tɔke' bɛ niʼkɛ dokdoki kí ñɛ uʼtuonl bo Uwien tien' nà bà ŋa yé *Sufmbɛ ya siik ni.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Bi cii' Pɔl len' nà nnɔ, nɛ bi pɛ̀ke' Uwien, ki tɔke' wɔ ki ye: «Tiʼninjɛ, a laa'-aa! *Sufmbɛ itur itur nɛ teke' *Yesu ki jin', nɛ biʼkɛ ya nun mɔ́n bɛ ń li boh Moyis ya yiko nɛ.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Bi cii' bi ye a wɔknh *Sufmbɛ bà kɛ te inibotɔ ya du ni nnɔ ki teh bi la ji ń li pɛ Moyis ya yiko bo, ki la ji ń li jɛh biʼbumu ya pun, ki la ji ń li pɛ biʼyaajɛbok bo.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Ti li tien mila? Bi lì li cii aʼbaam bó nɛ.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Tɔ, á tien ti li tɔke ŋɛ nà nɔ. Bijɛb binan biba te tiʼni, ki là pùon' lipuonl;
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 taa bɛ ní jo Uwien ya duku ni, kí tì tien tijɔknt ya ñɛnm ya tuɔrl, á pɛ̀ bi li tì taa tibont tà kí tien lituɔrl nnɔ bo, ŋɔ bɛ ń kuo biʼyur. A tien' nnɔ la, binib kɛ li bɛnde kí ye bi lienh tà aʼbo nnɔ ta te, kí bɛnde kí ye aʼmɔ pɛ Moyis ya yiko bo nɛ.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Binib bà ŋa yé *Sufmbɛ ki teke' *Yesu ki jin' nnɔ, bɛn wɔn, ti là maale' ki ye nì mɔn tí kɛle kugbɔnku nɛ kí tɔke bɛ kí ye bi la ŋmɔnh tɔtuɔrnɔnt, ki la ŋmɔnh wɛnkpil, ki la jinh sɛ̀m, ki la teh naŋmaal.»
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Kutaaku tí faa' nɛ Pɔl taa' bijɛb nnɔ, wɔn nin bɛn tì taan' ki cin' ki teh tijɔknt ya ñɛnm ya tuɔrl nnɔ. Nɛ u kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, ki tɔke' utɔtuɔrkɛ lidaali là bi li tien lituɔrl nnɔ kí gben ŋɔ wà kɛ ń de Uwien uʼpum.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Tɔ, bi li tien lituɔrl nnɔ kí tì dukn iwien ilole nɛ. Iwien nnɔ tì benh yì ń gben, nɛ *Sufmbɛ bà ñɛn' Asi ya tinfɛnm bó ní nnɔ laa' Pɔl Uwien ya duku ya luo bo, ki cère' linigol kpre' Pɔl bo, nɛ ki cuo' wɔ,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 ki wuureh ki teh: «Israyɛl yaabɛ, la tuo mɛn, ujɛ wà sɔ cuonh niʼkɛ saan, ki wɔknh binib kɛ miwɔknm mà saah tinbi *Sufmbɛ nin Moyis ya yiko nin Uwien ya duku. U tuke' binib bà ŋa yé *Sufmbɛ mɔnɔn, ki kɔn' Uwien ya duku ni, ki kuɔn' kù tijɔknt.»
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Kimɛ bi là laa' Pɔl nin Trofim, wà yé Efɛs ya du ya nil nnɔ tɔke udu ni ma nnɔ nɛ bi maale' ki ye Pɔl taa' wɔ ki kɔn' Uwien ya duku ni nɛ.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Kukpiinku kpi' udu ni niʼkɛ saan, nɛ udu nnɔ ya nib sɛn' ki taan' ní, ki cuo' Pɔl, ki dɛre' wɔ ki ñɛn' Uwien ya duku ni, nɛ ki pɔk ki pìin' inañuɔn.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Uyo wà bi nuunh bɛ ń ku Pɔl nnɔ, nɛ Erom ya Sojambɛ ya ciɛn cii' bi ye: «Yerusalɛm kɛ kpi' ŋɔ.»
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 I ya tàan bo, nɛ uciɛn nnɔ taa' Sojambɛ nin sojambɛ kobk ya ciɛnb biba, ki tiinh ki joh linigol nnɔ saan. Bi laa' Sojambɛ nnɔ nin biʼciɛn ma nnɔ, nɛ bi dàan' ka ji ñih Pɔl.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Nɛn saan nɛ sojambɛ ya ciɛn nnɔ cuon' ki nɛkn' Pɔl, ki cuo' wɔ, ki tɔke' uʼsɔjambɛ ki ye bɛ ń taa tikudɔkr tule kí lòle wɔ, nɛ ki niire' Pɔl yé udaan wà nin u tien' bà.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ama linigol nnɔ ni, biba wuureh ki lienh tuba, nɛ bitɔb mɔ wuureh ki lienh tutɔr. Kuwaaku nnɔ bo nɛ sojambɛ ya ciɛn nnɔ ŋa fre' ki bɛnde' nà tien', nɛ ki tɔke' uʼsɔjambɛ ki ye bɛ ń taa Pɔl kí jo biʼtonsɔnduku saan.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Bi tuke wɔ ki joh ki tì baa' kuduku nnɔ ya nañɔkɔkɔl saan, nɛ sojambɛ tì gben' ki yuure' wɔ paaki, kimɛ linigol nnɔ ŋmɔbe kinunbɔnk nɛ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Udu nnɔ ya nib kɛ pɛ puoli nɛ ki wuureh ki teh: «Ku wɔ mɛn! Ku wɔ mɛn!»
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Bi ye bɛ ń kuɔn Pɔl kuduku nnɔ ni uyo wà nnɔ nɛ u niire' sojambɛ ya ciɛn nnɔ Grɛkmbɛ ya lenm ni ki ye: «A li tuo kí cɛ̀be nni ń tɔke ŋɛ liñɔbonl liba-aa?» Nɛ uciɛn nnɔ niire' wɔ ki ye: «A ciih Grɛkmbɛ ya lenm nɛ-ɛɛ?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Nɛn mɛn la, sin ŋa ñí Esipt ya jɛ wà cère' linigol yìe' tiʼdu ya ciɛnb ya ñɔbu bó idɛn yiɛ nɔ ki tuke' binikub itur inan ki jon' kupenpelku ni nnɔ-a?»
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Nɛ Pɔl ye: «Min yé Suf nɛ, ki maa' Tars ya du wà te Silisi ya tinfɛnm ni, uʼyel kpére' nnɔ ni, ki yé len ya nil. A tuo' la, á cɛ̀be nni ń len nin linigol liɛ nɔ.»
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 U cɛ̀be' Pɔl ki ye wɔ ń len, nɛ Pɔl sere' linañɔkɔkɔl nnɔ bo, ki yuon' unuɔ ki ye bɛ ń ŋmile, bi ŋmile' cim, nɛ u len' bɛ *Sufmbɛ ya lenm ni ki ye:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.