Atos 21
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 Ti cɛ̀be' bɛ ma nnɔ nɛ ki kɔn' buñɛrciɛnbu, ki bure' ki cubn' ki tì baa' Kɔs ya dekl; wienle daali nɛ ti baa' Lod ya dekl, ki ñɛn' nɛn saan ki bure' Patara ya du bó.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ti laa' niʼsaan buñɛrciɛnbu buba bù fih bù ń bure Fenisi ya tinfɛnm bó, nɛ ti kɔn' bù ki bure'.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Ti jojoh ki tì likeh Ciip ya dekl tiʼnun bó, nɛ ki ŋmiɛke' lɛ̀ unɔgɛn bó, ki cubn' Siri ya tinfɛnm bó, ki tì baa' Tir ya du ni. Bi li ñɛn ituk buñɛrciɛnbu nnɔ ni nɛn saan nɛ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ti laa' binib bà teke' *Yesu ki jin' udu nnɔ ni, nɛ ki tien' biʼsaan iwien ilole. *Mifuoñaanm cère' bi tɔke' Pɔl ki ye u la dùo Yerusalɛm bó.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Iwien ilole nnɔ gɛ̀bre' ma nnɔ, nɛ ti liɛbe' ki bure'. Ti joh tí kɔ buñɛrciɛnbu, nɛ bɛn nin biʼpuob nin biʼbumu kɛ pìɛre' tɛ ki ñɛn' udu nnɔ ni. Tiʼkɛ gbaan' miñunciɛnm nnɔ ya gbaal, ki kàare',
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 nɛ ti cɛ̀be' tɔb, ti kɔn' buñɛrbu nnɔ, nɛ bɛn liɛbe' ki kun'.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Ti kɔn' buñɛrciɛnbu mifɔrkaam Tir ya du ni nɛ ki tì baa' Tolemayis ya du ni. Ti jon' ki fuonde' binib bà teke' *Yesu ki jin' ki te niʼsaan nnɔ, nɛ ki tien' biʼsaan uwien uba.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Kutaaku faa' nɛ ti tí liɛbe' ki bure' ki tì baa' Sesare ya du ni, ki jon' ki tì te Filip wà tɔkeh *Yesu ya gbɛmɔnmɔnt nnɔ den. U yé bi là gɛ̀nde' jɛb bilole bà nnɔ ya uba nɛ.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 U là ŋmɔbe bisiɛb binan nɛ ba bɛn jɛb, ki sɔkndeh Uwien ya ñɔbon.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ti tien' niʼsaan iwenkàankɛ, nɛ *Uwien ya ñɔbonsɔknl uba ñɛn' Sude ya tinfɛnm bó ki baa' ní bi yih wɔ Agabus.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 U tu' tɛ niʼsaan nɛ ki teke' Pɔl ya ningbɛnl, ki lòle' wɔn Agabus ya tàan nin uʼnuɔ, ki len' ki ye *Mifuoñaanm ye ma sɔ: «Udaan wà si liningbɛnl liɛ nnɔ *Sufmbɛ li tì lòle wɔ nnɔ nɛ Yerusalɛm ni, kí taa wɔ kí ŋukn bà ŋa yé *Sufmbɛ.»
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Ti cii' nnɔ ma nnɔ nɛ tinbi nin binib bà te niʼsaan nnɔ gbáan' Pɔl ki ye u la dùo Yerusalɛm bó.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Nɛ Pɔl ye: «Ni teh bɛ nɔ, ki mɔmuɔh ki saah nʼyɛnm-i? Min bonde' ki gben' nɛ. Bi li tì lòle nni bii bi li tì ku nni Yerusalɛm ni Yonbdaan *Yesu bo mɔnɔn la, n lì li jo nɛ.»
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Wa tuo' tiʼyaam ma nnɔ nɛ ti dàan' wɔ, ki ye: «Yonbdaan ń tien u yíe ma.»
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ti tien' niʼsaan iwenkàankɛ yà nnɔ gɛ̀bre', nɛ ti bonde' ki tì gben' ki don' Yerusalɛm bó.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Binib bà teke' *Yesu ki jin' ki te Sesare ya du ni nnɔ ya biba mɔ pìɛre' tɛ. Bi tuke' tɛ ki jon' ujɛ uba den ti tì gɔn', bi yih wɔ Minasɔn, u yé Ciip ya nil nɛ, ki pɛ Yesu ya sɛn bo nì wuɔke'.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Tɔ, ti baa' Yerusalɛm ni ma nnɔ nɛ binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ teke' tɛ nin uyɛnsɔnge.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Kutaaku faa' nɛ tinbi nin Pɔl jon' Saak den ki tì fuonde' wɔ. *Kristo ya taanl ya ciɛnb kɛ mɔ là taan' niʼsaan.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pɔl fuonde' bɛ ki tì gben', nɛ ki tɔke' bɛ niʼkɛ dokdoki kí ñɛ uʼtuonl bo Uwien tien' nà bà ŋa yé *Sufmbɛ ya siik ni.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Bi cii' Pɔl len' nà nnɔ, nɛ bi pɛ̀ke' Uwien, ki tɔke' wɔ ki ye: «Tiʼninjɛ, a laa'-aa! *Sufmbɛ itur itur nɛ teke' *Yesu ki jin', nɛ biʼkɛ ya nun mɔ́n bɛ ń li boh Moyis ya yiko nɛ.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Bi cii' bi ye a wɔknh *Sufmbɛ bà kɛ te inibotɔ ya du ni nnɔ ki teh bi la ji ń li pɛ Moyis ya yiko bo, ki la ji ń li jɛh biʼbumu ya pun, ki la ji ń li pɛ biʼyaajɛbok bo.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ti li tien mila? Bi lì li cii aʼbaam bó nɛ.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Tɔ, á tien ti li tɔke ŋɛ nà nɔ. Bijɛb binan biba te tiʼni, ki là pùon' lipuonl;
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 taa bɛ ní jo Uwien ya duku ni, kí tì tien tijɔknt ya ñɛnm ya tuɔrl, á pɛ̀ bi li tì taa tibont tà kí tien lituɔrl nnɔ bo, ŋɔ bɛ ń kuo biʼyur. A tien' nnɔ la, binib kɛ li bɛnde kí ye bi lienh tà aʼbo nnɔ ta te, kí bɛnde kí ye aʼmɔ pɛ Moyis ya yiko bo nɛ.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Binib bà ŋa yé *Sufmbɛ ki teke' *Yesu ki jin' nnɔ, bɛn wɔn, ti là maale' ki ye nì mɔn tí kɛle kugbɔnku nɛ kí tɔke bɛ kí ye bi la ŋmɔnh tɔtuɔrnɔnt, ki la ŋmɔnh wɛnkpil, ki la jinh sɛ̀m, ki la teh naŋmaal.»
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Kutaaku tí faa' nɛ Pɔl taa' bijɛb nnɔ, wɔn nin bɛn tì taan' ki cin' ki teh tijɔknt ya ñɛnm ya tuɔrl nnɔ. Nɛ u kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, ki tɔke' utɔtuɔrkɛ lidaali là bi li tien lituɔrl nnɔ kí gben ŋɔ wà kɛ ń de Uwien uʼpum.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Tɔ, bi li tien lituɔrl nnɔ kí tì dukn iwien ilole nɛ. Iwien nnɔ tì benh yì ń gben, nɛ *Sufmbɛ bà ñɛn' Asi ya tinfɛnm bó ní nnɔ laa' Pɔl Uwien ya duku ya luo bo, ki cère' linigol kpre' Pɔl bo, nɛ ki cuo' wɔ,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 ki wuureh ki teh: «Israyɛl yaabɛ, la tuo mɛn, ujɛ wà sɔ cuonh niʼkɛ saan, ki wɔknh binib kɛ miwɔknm mà saah tinbi *Sufmbɛ nin Moyis ya yiko nin Uwien ya duku. U tuke' binib bà ŋa yé *Sufmbɛ mɔnɔn, ki kɔn' Uwien ya duku ni, ki kuɔn' kù tijɔknt.»
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Kimɛ bi là laa' Pɔl nin Trofim, wà yé Efɛs ya du ya nil nnɔ tɔke udu ni ma nnɔ nɛ bi maale' ki ye Pɔl taa' wɔ ki kɔn' Uwien ya duku ni nɛ.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Kukpiinku kpi' udu ni niʼkɛ saan, nɛ udu nnɔ ya nib sɛn' ki taan' ní, ki cuo' Pɔl, ki dɛre' wɔ ki ñɛn' Uwien ya duku ni, nɛ ki pɔk ki pìin' inañuɔn.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Uyo wà bi nuunh bɛ ń ku Pɔl nnɔ, nɛ Erom ya Sojambɛ ya ciɛn cii' bi ye: «Yerusalɛm kɛ kpi' ŋɔ.»
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 I ya tàan bo, nɛ uciɛn nnɔ taa' Sojambɛ nin sojambɛ kobk ya ciɛnb biba, ki tiinh ki joh linigol nnɔ saan. Bi laa' Sojambɛ nnɔ nin biʼciɛn ma nnɔ, nɛ bi dàan' ka ji ñih Pɔl.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Nɛn saan nɛ sojambɛ ya ciɛn nnɔ cuon' ki nɛkn' Pɔl, ki cuo' wɔ, ki tɔke' uʼsɔjambɛ ki ye bɛ ń taa tikudɔkr tule kí lòle wɔ, nɛ ki niire' Pɔl yé udaan wà nin u tien' bà.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ama linigol nnɔ ni, biba wuureh ki lienh tuba, nɛ bitɔb mɔ wuureh ki lienh tutɔr. Kuwaaku nnɔ bo nɛ sojambɛ ya ciɛn nnɔ ŋa fre' ki bɛnde' nà tien', nɛ ki tɔke' uʼsɔjambɛ ki ye bɛ ń taa Pɔl kí jo biʼtonsɔnduku saan.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Bi tuke wɔ ki joh ki tì baa' kuduku nnɔ ya nañɔkɔkɔl saan, nɛ sojambɛ tì gben' ki yuure' wɔ paaki, kimɛ linigol nnɔ ŋmɔbe kinunbɔnk nɛ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Udu nnɔ ya nib kɛ pɛ puoli nɛ ki wuureh ki teh: «Ku wɔ mɛn! Ku wɔ mɛn!»
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Bi ye bɛ ń kuɔn Pɔl kuduku nnɔ ni uyo wà nnɔ nɛ u niire' sojambɛ ya ciɛn nnɔ Grɛkmbɛ ya lenm ni ki ye: «A li tuo kí cɛ̀be nni ń tɔke ŋɛ liñɔbonl liba-aa?» Nɛ uciɛn nnɔ niire' wɔ ki ye: «A ciih Grɛkmbɛ ya lenm nɛ-ɛɛ?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Nɛn mɛn la, sin ŋa ñí Esipt ya jɛ wà cère' linigol yìe' tiʼdu ya ciɛnb ya ñɔbu bó idɛn yiɛ nɔ ki tuke' binikub itur inan ki jon' kupenpelku ni nnɔ-a?»
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Nɛ Pɔl ye: «Min yé Suf nɛ, ki maa' Tars ya du wà te Silisi ya tinfɛnm ni, uʼyel kpére' nnɔ ni, ki yé len ya nil. A tuo' la, á cɛ̀be nni ń len nin linigol liɛ nɔ.»
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 U cɛ̀be' Pɔl ki ye wɔ ń len, nɛ Pɔl sere' linañɔkɔkɔl nnɔ bo, ki yuon' unuɔ ki ye bɛ ń ŋmile, bi ŋmile' cim, nɛ u len' bɛ *Sufmbɛ ya lenm ni ki ye:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.