Atos 21
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA
1 Ti cɛ̀be' bɛ ma nnɔ nɛ ki kɔn' buñɛrciɛnbu, ki bure' ki cubn' ki tì baa' Kɔs ya dekl; wienle daali nɛ ti baa' Lod ya dekl, ki ñɛn' nɛn saan ki bure' Patara ya du bó.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Ti laa' niʼsaan buñɛrciɛnbu buba bù fih bù ń bure Fenisi ya tinfɛnm bó, nɛ ti kɔn' bù ki bure'.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ti jojoh ki tì likeh Ciip ya dekl tiʼnun bó, nɛ ki ŋmiɛke' lɛ̀ unɔgɛn bó, ki cubn' Siri ya tinfɛnm bó, ki tì baa' Tir ya du ni. Bi li ñɛn ituk buñɛrciɛnbu nnɔ ni nɛn saan nɛ.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ti laa' binib bà teke' *Yesu ki jin' udu nnɔ ni, nɛ ki tien' biʼsaan iwien ilole. *Mifuoñaanm cère' bi tɔke' Pɔl ki ye u la dùo Yerusalɛm bó.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Iwien ilole nnɔ gɛ̀bre' ma nnɔ, nɛ ti liɛbe' ki bure'. Ti joh tí kɔ buñɛrciɛnbu, nɛ bɛn nin biʼpuob nin biʼbumu kɛ pìɛre' tɛ ki ñɛn' udu nnɔ ni. Tiʼkɛ gbaan' miñunciɛnm nnɔ ya gbaal, ki kàare',
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 nɛ ti cɛ̀be' tɔb, ti kɔn' buñɛrbu nnɔ, nɛ bɛn liɛbe' ki kun'.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ti kɔn' buñɛrciɛnbu mifɔrkaam Tir ya du ni nɛ ki tì baa' Tolemayis ya du ni. Ti jon' ki fuonde' binib bà teke' *Yesu ki jin' ki te niʼsaan nnɔ, nɛ ki tien' biʼsaan uwien uba.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kutaaku faa' nɛ ti tí liɛbe' ki bure' ki tì baa' Sesare ya du ni, ki jon' ki tì te Filip wà tɔkeh *Yesu ya gbɛmɔnmɔnt nnɔ den. U yé bi là gɛ̀nde' jɛb bilole bà nnɔ ya uba nɛ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 U là ŋmɔbe bisiɛb binan nɛ ba bɛn jɛb, ki sɔkndeh Uwien ya ñɔbon.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Ti tien' niʼsaan iwenkàankɛ, nɛ *Uwien ya ñɔbonsɔknl uba ñɛn' Sude ya tinfɛnm bó ki baa' ní bi yih wɔ Agabus.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 U tu' tɛ niʼsaan nɛ ki teke' Pɔl ya ningbɛnl, ki lòle' wɔn Agabus ya tàan nin uʼnuɔ, ki len' ki ye *Mifuoñaanm ye ma sɔ: «Udaan wà si liningbɛnl liɛ nnɔ *Sufmbɛ li tì lòle wɔ nnɔ nɛ Yerusalɛm ni, kí taa wɔ kí ŋukn bà ŋa yé *Sufmbɛ.»
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ti cii' nnɔ ma nnɔ nɛ tinbi nin binib bà te niʼsaan nnɔ gbáan' Pɔl ki ye u la dùo Yerusalɛm bó.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Nɛ Pɔl ye: «Ni teh bɛ nɔ, ki mɔmuɔh ki saah nʼyɛnm-i? Min bonde' ki gben' nɛ. Bi li tì lòle nni bii bi li tì ku nni Yerusalɛm ni Yonbdaan *Yesu bo mɔnɔn la, n lì li jo nɛ.»
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Wa tuo' tiʼyaam ma nnɔ nɛ ti dàan' wɔ, ki ye: «Yonbdaan ń tien u yíe ma.»
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ti tien' niʼsaan iwenkàankɛ yà nnɔ gɛ̀bre', nɛ ti bonde' ki tì gben' ki don' Yerusalɛm bó.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Binib bà teke' *Yesu ki jin' ki te Sesare ya du ni nnɔ ya biba mɔ pìɛre' tɛ. Bi tuke' tɛ ki jon' ujɛ uba den ti tì gɔn', bi yih wɔ Minasɔn, u yé Ciip ya nil nɛ, ki pɛ Yesu ya sɛn bo nì wuɔke'.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Tɔ, ti baa' Yerusalɛm ni ma nnɔ nɛ binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ teke' tɛ nin uyɛnsɔnge.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kutaaku faa' nɛ tinbi nin Pɔl jon' Saak den ki tì fuonde' wɔ. *Kristo ya taanl ya ciɛnb kɛ mɔ là taan' niʼsaan.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pɔl fuonde' bɛ ki tì gben', nɛ ki tɔke' bɛ niʼkɛ dokdoki kí ñɛ uʼtuonl bo Uwien tien' nà bà ŋa yé *Sufmbɛ ya siik ni.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Bi cii' Pɔl len' nà nnɔ, nɛ bi pɛ̀ke' Uwien, ki tɔke' wɔ ki ye: «Tiʼninjɛ, a laa'-aa! *Sufmbɛ itur itur nɛ teke' *Yesu ki jin', nɛ biʼkɛ ya nun mɔ́n bɛ ń li boh Moyis ya yiko nɛ.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Bi cii' bi ye a wɔknh *Sufmbɛ bà kɛ te inibotɔ ya du ni nnɔ ki teh bi la ji ń li pɛ Moyis ya yiko bo, ki la ji ń li jɛh biʼbumu ya pun, ki la ji ń li pɛ biʼyaajɛbok bo.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Ti li tien mila? Bi lì li cii aʼbaam bó nɛ.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Tɔ, á tien ti li tɔke ŋɛ nà nɔ. Bijɛb binan biba te tiʼni, ki là pùon' lipuonl;
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 taa bɛ ní jo Uwien ya duku ni, kí tì tien tijɔknt ya ñɛnm ya tuɔrl, á pɛ̀ bi li tì taa tibont tà kí tien lituɔrl nnɔ bo, ŋɔ bɛ ń kuo biʼyur. A tien' nnɔ la, binib kɛ li bɛnde kí ye bi lienh tà aʼbo nnɔ ta te, kí bɛnde kí ye aʼmɔ pɛ Moyis ya yiko bo nɛ.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Binib bà ŋa yé *Sufmbɛ ki teke' *Yesu ki jin' nnɔ, bɛn wɔn, ti là maale' ki ye nì mɔn tí kɛle kugbɔnku nɛ kí tɔke bɛ kí ye bi la ŋmɔnh tɔtuɔrnɔnt, ki la ŋmɔnh wɛnkpil, ki la jinh sɛ̀m, ki la teh naŋmaal.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Kutaaku tí faa' nɛ Pɔl taa' bijɛb nnɔ, wɔn nin bɛn tì taan' ki cin' ki teh tijɔknt ya ñɛnm ya tuɔrl nnɔ. Nɛ u kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, ki tɔke' utɔtuɔrkɛ lidaali là bi li tien lituɔrl nnɔ kí gben ŋɔ wà kɛ ń de Uwien uʼpum.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Tɔ, bi li tien lituɔrl nnɔ kí tì dukn iwien ilole nɛ. Iwien nnɔ tì benh yì ń gben, nɛ *Sufmbɛ bà ñɛn' Asi ya tinfɛnm bó ní nnɔ laa' Pɔl Uwien ya duku ya luo bo, ki cère' linigol kpre' Pɔl bo, nɛ ki cuo' wɔ,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 ki wuureh ki teh: «Israyɛl yaabɛ, la tuo mɛn, ujɛ wà sɔ cuonh niʼkɛ saan, ki wɔknh binib kɛ miwɔknm mà saah tinbi *Sufmbɛ nin Moyis ya yiko nin Uwien ya duku. U tuke' binib bà ŋa yé *Sufmbɛ mɔnɔn, ki kɔn' Uwien ya duku ni, ki kuɔn' kù tijɔknt.»
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Kimɛ bi là laa' Pɔl nin Trofim, wà yé Efɛs ya du ya nil nnɔ tɔke udu ni ma nnɔ nɛ bi maale' ki ye Pɔl taa' wɔ ki kɔn' Uwien ya duku ni nɛ.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Kukpiinku kpi' udu ni niʼkɛ saan, nɛ udu nnɔ ya nib sɛn' ki taan' ní, ki cuo' Pɔl, ki dɛre' wɔ ki ñɛn' Uwien ya duku ni, nɛ ki pɔk ki pìin' inañuɔn.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Uyo wà bi nuunh bɛ ń ku Pɔl nnɔ, nɛ Erom ya Sojambɛ ya ciɛn cii' bi ye: «Yerusalɛm kɛ kpi' ŋɔ.»
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 I ya tàan bo, nɛ uciɛn nnɔ taa' Sojambɛ nin sojambɛ kobk ya ciɛnb biba, ki tiinh ki joh linigol nnɔ saan. Bi laa' Sojambɛ nnɔ nin biʼciɛn ma nnɔ, nɛ bi dàan' ka ji ñih Pɔl.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Nɛn saan nɛ sojambɛ ya ciɛn nnɔ cuon' ki nɛkn' Pɔl, ki cuo' wɔ, ki tɔke' uʼsɔjambɛ ki ye bɛ ń taa tikudɔkr tule kí lòle wɔ, nɛ ki niire' Pɔl yé udaan wà nin u tien' bà.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Ama linigol nnɔ ni, biba wuureh ki lienh tuba, nɛ bitɔb mɔ wuureh ki lienh tutɔr. Kuwaaku nnɔ bo nɛ sojambɛ ya ciɛn nnɔ ŋa fre' ki bɛnde' nà tien', nɛ ki tɔke' uʼsɔjambɛ ki ye bɛ ń taa Pɔl kí jo biʼtonsɔnduku saan.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Bi tuke wɔ ki joh ki tì baa' kuduku nnɔ ya nañɔkɔkɔl saan, nɛ sojambɛ tì gben' ki yuure' wɔ paaki, kimɛ linigol nnɔ ŋmɔbe kinunbɔnk nɛ.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Udu nnɔ ya nib kɛ pɛ puoli nɛ ki wuureh ki teh: «Ku wɔ mɛn! Ku wɔ mɛn!»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Bi ye bɛ ń kuɔn Pɔl kuduku nnɔ ni uyo wà nnɔ nɛ u niire' sojambɛ ya ciɛn nnɔ Grɛkmbɛ ya lenm ni ki ye: «A li tuo kí cɛ̀be nni ń tɔke ŋɛ liñɔbonl liba-aa?» Nɛ uciɛn nnɔ niire' wɔ ki ye: «A ciih Grɛkmbɛ ya lenm nɛ-ɛɛ?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Nɛn mɛn la, sin ŋa ñí Esipt ya jɛ wà cère' linigol yìe' tiʼdu ya ciɛnb ya ñɔbu bó idɛn yiɛ nɔ ki tuke' binikub itur inan ki jon' kupenpelku ni nnɔ-a?»
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Nɛ Pɔl ye: «Min yé Suf nɛ, ki maa' Tars ya du wà te Silisi ya tinfɛnm ni, uʼyel kpére' nnɔ ni, ki yé len ya nil. A tuo' la, á cɛ̀be nni ń len nin linigol liɛ nɔ.»
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 U cɛ̀be' Pɔl ki ye wɔ ń len, nɛ Pɔl sere' linañɔkɔkɔl nnɔ bo, ki yuon' unuɔ ki ye bɛ ń ŋmile, bi ŋmile' cim, nɛ u len' bɛ *Sufmbɛ ya lenm ni ki ye:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.