Atos 12
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 U ya yo nɛ ubɛr Herod cin' ki jɛ̀ndeh *Kristo ya taanl yaab biba.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 U cère' bi ku' San ya ninjɛ Saak nin kijusiek.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 U tien' nnɔ, ki laa' nì ŋmaake' Sufmbɛ, nɛ u cère' bi tí cuo' Piɛr mɔ. Nì là yé uyo wà *Sufmbɛ jeleh kunacenku kùa bi ŋmɔnh kpɔnɔ wà ŋa ŋmɔbe ñɔke nnɔ nɛ.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Bi cuo' wɔ ma nnɔ nɛ ki taa' wɔ ki tì pɛkn'. Nɛ ki cère' Sojambɛ icɛk inan gu wɔ. Cɛkl kɛ cɛkl ŋmɔbe sojambɛ binan nɛ. Herod yíe *Sufmbɛ ya Pak ń gɛ̀bre ŋɔ nɛ wɔ ń ñɛn Piɛr kí bu wɔ tibuur udu ya nib ya nun bó.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Piɛr te lipɛkl ni ma nnɔ nɛ *Kristo ya taanl yaab mɔ te ki kàareh Uwien nin inunmɔ́n, ki dienh wɔ.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Tɔ, kutaaku kùa li faa ŋɔ Herod ń ñɛn Piɛr kí bu wɔ tibuur nnɔ ya ñɔnku ki laa' Piɛr dɔ sojambɛ bile ya siik ni nɛ ki gɔh, ki lùo tikudɔkr tule. Biguguurb mɔ se bunañɔbu saan ki gu.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Nɛ Yonbdaan Uwien ya tond uba pɔk ki puɔ' nɛ uʼwenwenku wende' kuduku nnɔ ni. U ñi' Piɛr ya kɛle ni ki fìnde' wɔ, nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Fii tonm», nɛ tikudɔkr nnɔ lore' uʼnuɔ ni ki lu'.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Nɛ utond nnɔ tí tɔke' wɔ ki ye: «Gbin aʼningbɛnl, kí cɛke aʼtacaan.» Piɛr tien' nnɔ, nɛ u tí ye: «Gole aʼliɛrgbenku kí paan nʼbo ní.»
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Nɛ Piɛr paan' uʼbo ki ñɛh, ki maaleh ki teh nì yé tidɛknt nɛ. Wa maaleh ki teh utond nnɔ tien' nà nnɔ mɔnbe ki yé imɔ̀n nɛ.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Bi ñɛh ma nnɔ nɛ ki gɛ̀bre' uguguurl uba, ki tí gɛ̀bre' ulie, ki tì baa' tikur ya nagɛnku kùa pi saali ya nañɔbu nnɔ. Kunagɛnku nnɔ pìire' kuʼba, nɛ bi ñɛn', ki kpìen' usɛn uba ki cuon' waamu, nɛ utond nnɔ pɔk ki bure' ki dàan' wɔ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Nɛn saan nɛ Piɛr ya nun bó wende', nɛ u ye: «Fɛnfɛnnɔ nɛ n bɛnde' ki ye nì yé tigbɛmɔ̀nt. Yonbdaan nɛ mɔnbe ki sɔn' uʼtond ní u lá fie' nni Herod ya nuɔ ni, ki ñɛn' nni *Sufmbɛ yíe bɛ ń tien nni nà nnɔ ni.»
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Piɛr cii' nà tien' wɔ nnɔ ya tingi, nɛ ki bure' San wà bi baanh wɔ Mark nnɔ ya naa Mari donbó. Binib taan' niʼsaan ki kàareh ki yɛbe.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 U tì baa', ki ñi' saali ya nagɛnku, nɛ upiitonsɔnl uba baa' ki lá liike' udaan wà ñih. Bi yih upii nnɔ Loda.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 U bɛnde' Piɛr ya niɛke, uʼyɛnm sɔnge ki gbien' nɛ wa pìire, ki sɛn' ki liɛbe' uʼtɔb saan, ki tì tɔke' bɛ ki ye Piɛr nɛ se bunañɔbu saan saali.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ bi tɔke' wɔ ki ye u waare' nɛ. Nin nɛn kɛ u ñiikeh ki teh nì yé imɔ̀n nɛ. Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye nì lii yé Uwien ya tond wà gu wɔ nɛ.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Piɛr biɛ ki se ki ñih kunagɛnku, bi pìire' ki laa' wɔn nɛ, nɛ nì bɛke' bɛ cɛɛn.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Nɛn saan nɛ u yuon' uʼnuɔ ki wuɔn' bɛ ki ye bɛ ń ŋmile. Bi ŋmile' nɛ u tɔke' bɛ Yonbdaan tien' ma ki ñɛn' wɔ lipɛkl ni, nɛ ki len' ki pukn' ki ye bɛ ń jo kí tì tɔke Saak nin bi ya tɔb tigbɛr nnɔ. Nɛ ki ñɛn' ki bure' niba bó.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Nì faa' uyo wà nnɔ, nɛ sojambɛ nnɔ ya yɛnm saa' ki gbien', nɛ bi niireh tɔb ki teh Piɛr wuɔ nín tien' mila?
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Nɛn saan nɛ Herod cère' bi nuun' wɔ. Bi nuun' wɔ, ka laa', nɛ u yin' biguguurb nnɔ, ki niire' bɛ tigbɛr nnɔ, nɛ ki cère' bi ku' bɛ, nɛ ki siere' Sude ya tinfɛnm ni, ki bure' Sesare ya du bó, ki tì tien' niʼbó idɛn ile.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herod ya benku ni piebe' Tir nin Sidɔn ya nib bo ki gbien'. Nɛ biʼkɛ kpaan' buñɔbu bɛ ń jo kí lɛ wɔ. Bi kpiɛ' ki laa' ujɛ uba nɛ bi yih wɔ Blatus, wɔn nɛ gu Herod ya dugɔkaaku. Wɔn nin bɛn kpaan' tù ŋɔ wɔ ń cuo ubɛr ya dunl tigbɛr nnɔ ń gben nɛ, kimɛ tijier ñɛh Herod ya du ni nɛ ki bàareh biʼdu ni.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Bi sien' lidaali là bɛ ń cende tɔb nnɔ baa', nɛ Herod gole' uʼbɛrliɛrl, ki kɛ̀le' uʼbɛrbiɛk bo, nɛ ki cin' ki lienh binib kɛ ya nun bó.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 U lienh ma nnɔ, nɛ biʼkɛ wuureh ki teh: «Nì yé Uwien ya niɛke nɛ, na yé nisaal yu.»
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Nɛ Yonbdaan ya tond uba pebe' wɔ i ya tàan bo, ki cère' iwìɛn iba ya bol lu' uʼbo, nɛ ininbiɛb ŋmɔnh wɔ u tì kpo', kimɛ wa kpiɛke' Uwien.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 U ya yo nɛ Uwien ya gbɛr tùɔre' ki yɛre' ki gbe niʼkɛ saan.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Banabas nin Sɔl bɛn wɔn, bi là taa' mipum ki tì de' *Kristo ya taanl ya ciɛnb Yerusalɛm ni ma nnɔ, nɛ ki taa' San wà bi baanh wɔ Mark nnɔ, ki liɛbe' ki jon' Antiyɔk ya du bó.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.