Atos 12
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARC
1 U ya yo nɛ ubɛr Herod cin' ki jɛ̀ndeh *Kristo ya taanl yaab biba.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 U cère' bi ku' San ya ninjɛ Saak nin kijusiek.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 U tien' nnɔ, ki laa' nì ŋmaake' Sufmbɛ, nɛ u cère' bi tí cuo' Piɛr mɔ. Nì là yé uyo wà *Sufmbɛ jeleh kunacenku kùa bi ŋmɔnh kpɔnɔ wà ŋa ŋmɔbe ñɔke nnɔ nɛ.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Bi cuo' wɔ ma nnɔ nɛ ki taa' wɔ ki tì pɛkn'. Nɛ ki cère' Sojambɛ icɛk inan gu wɔ. Cɛkl kɛ cɛkl ŋmɔbe sojambɛ binan nɛ. Herod yíe *Sufmbɛ ya Pak ń gɛ̀bre ŋɔ nɛ wɔ ń ñɛn Piɛr kí bu wɔ tibuur udu ya nib ya nun bó.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Piɛr te lipɛkl ni ma nnɔ nɛ *Kristo ya taanl yaab mɔ te ki kàareh Uwien nin inunmɔ́n, ki dienh wɔ.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Tɔ, kutaaku kùa li faa ŋɔ Herod ń ñɛn Piɛr kí bu wɔ tibuur nnɔ ya ñɔnku ki laa' Piɛr dɔ sojambɛ bile ya siik ni nɛ ki gɔh, ki lùo tikudɔkr tule. Biguguurb mɔ se bunañɔbu saan ki gu.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Nɛ Yonbdaan Uwien ya tond uba pɔk ki puɔ' nɛ uʼwenwenku wende' kuduku nnɔ ni. U ñi' Piɛr ya kɛle ni ki fìnde' wɔ, nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Fii tonm», nɛ tikudɔkr nnɔ lore' uʼnuɔ ni ki lu'.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Nɛ utond nnɔ tí tɔke' wɔ ki ye: «Gbin aʼningbɛnl, kí cɛke aʼtacaan.» Piɛr tien' nnɔ, nɛ u tí ye: «Gole aʼliɛrgbenku kí paan nʼbo ní.»
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Nɛ Piɛr paan' uʼbo ki ñɛh, ki maaleh ki teh nì yé tidɛknt nɛ. Wa maaleh ki teh utond nnɔ tien' nà nnɔ mɔnbe ki yé imɔ̀n nɛ.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Bi ñɛh ma nnɔ nɛ ki gɛ̀bre' uguguurl uba, ki tí gɛ̀bre' ulie, ki tì baa' tikur ya nagɛnku kùa pi saali ya nañɔbu nnɔ. Kunagɛnku nnɔ pìire' kuʼba, nɛ bi ñɛn', ki kpìen' usɛn uba ki cuon' waamu, nɛ utond nnɔ pɔk ki bure' ki dàan' wɔ.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Nɛn saan nɛ Piɛr ya nun bó wende', nɛ u ye: «Fɛnfɛnnɔ nɛ n bɛnde' ki ye nì yé tigbɛmɔ̀nt. Yonbdaan nɛ mɔnbe ki sɔn' uʼtond ní u lá fie' nni Herod ya nuɔ ni, ki ñɛn' nni *Sufmbɛ yíe bɛ ń tien nni nà nnɔ ni.»
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Piɛr cii' nà tien' wɔ nnɔ ya tingi, nɛ ki bure' San wà bi baanh wɔ Mark nnɔ ya naa Mari donbó. Binib taan' niʼsaan ki kàareh ki yɛbe.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 U tì baa', ki ñi' saali ya nagɛnku, nɛ upiitonsɔnl uba baa' ki lá liike' udaan wà ñih. Bi yih upii nnɔ Loda.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 U bɛnde' Piɛr ya niɛke, uʼyɛnm sɔnge ki gbien' nɛ wa pìire, ki sɛn' ki liɛbe' uʼtɔb saan, ki tì tɔke' bɛ ki ye Piɛr nɛ se bunañɔbu saan saali.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ bi tɔke' wɔ ki ye u waare' nɛ. Nin nɛn kɛ u ñiikeh ki teh nì yé imɔ̀n nɛ. Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye nì lii yé Uwien ya tond wà gu wɔ nɛ.
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Piɛr biɛ ki se ki ñih kunagɛnku, bi pìire' ki laa' wɔn nɛ, nɛ nì bɛke' bɛ cɛɛn.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Nɛn saan nɛ u yuon' uʼnuɔ ki wuɔn' bɛ ki ye bɛ ń ŋmile. Bi ŋmile' nɛ u tɔke' bɛ Yonbdaan tien' ma ki ñɛn' wɔ lipɛkl ni, nɛ ki len' ki pukn' ki ye bɛ ń jo kí tì tɔke Saak nin bi ya tɔb tigbɛr nnɔ. Nɛ ki ñɛn' ki bure' niba bó.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Nì faa' uyo wà nnɔ, nɛ sojambɛ nnɔ ya yɛnm saa' ki gbien', nɛ bi niireh tɔb ki teh Piɛr wuɔ nín tien' mila?
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Nɛn saan nɛ Herod cère' bi nuun' wɔ. Bi nuun' wɔ, ka laa', nɛ u yin' biguguurb nnɔ, ki niire' bɛ tigbɛr nnɔ, nɛ ki cère' bi ku' bɛ, nɛ ki siere' Sude ya tinfɛnm ni, ki bure' Sesare ya du bó, ki tì tien' niʼbó idɛn ile.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 Herod ya benku ni piebe' Tir nin Sidɔn ya nib bo ki gbien'. Nɛ biʼkɛ kpaan' buñɔbu bɛ ń jo kí lɛ wɔ. Bi kpiɛ' ki laa' ujɛ uba nɛ bi yih wɔ Blatus, wɔn nɛ gu Herod ya dugɔkaaku. Wɔn nin bɛn kpaan' tù ŋɔ wɔ ń cuo ubɛr ya dunl tigbɛr nnɔ ń gben nɛ, kimɛ tijier ñɛh Herod ya du ni nɛ ki bàareh biʼdu ni.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Bi sien' lidaali là bɛ ń cende tɔb nnɔ baa', nɛ Herod gole' uʼbɛrliɛrl, ki kɛ̀le' uʼbɛrbiɛk bo, nɛ ki cin' ki lienh binib kɛ ya nun bó.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 U lienh ma nnɔ, nɛ biʼkɛ wuureh ki teh: «Nì yé Uwien ya niɛke nɛ, na yé nisaal yu.»
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Nɛ Yonbdaan ya tond uba pebe' wɔ i ya tàan bo, ki cère' iwìɛn iba ya bol lu' uʼbo, nɛ ininbiɛb ŋmɔnh wɔ u tì kpo', kimɛ wa kpiɛke' Uwien.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 U ya yo nɛ Uwien ya gbɛr tùɔre' ki yɛre' ki gbe niʼkɛ saan.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabas nin Sɔl bɛn wɔn, bi là taa' mipum ki tì de' *Kristo ya taanl ya ciɛnb Yerusalɛm ni ma nnɔ, nɛ ki taa' San wà bi baanh wɔ Mark nnɔ, ki liɛbe' ki jon' Antiyɔk ya du bó.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.