Atos 12
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB
1 U ya yo nɛ ubɛr Herod cin' ki jɛ̀ndeh *Kristo ya taanl yaab biba.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 U cère' bi ku' San ya ninjɛ Saak nin kijusiek.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 U tien' nnɔ, ki laa' nì ŋmaake' Sufmbɛ, nɛ u cère' bi tí cuo' Piɛr mɔ. Nì là yé uyo wà *Sufmbɛ jeleh kunacenku kùa bi ŋmɔnh kpɔnɔ wà ŋa ŋmɔbe ñɔke nnɔ nɛ.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Bi cuo' wɔ ma nnɔ nɛ ki taa' wɔ ki tì pɛkn'. Nɛ ki cère' Sojambɛ icɛk inan gu wɔ. Cɛkl kɛ cɛkl ŋmɔbe sojambɛ binan nɛ. Herod yíe *Sufmbɛ ya Pak ń gɛ̀bre ŋɔ nɛ wɔ ń ñɛn Piɛr kí bu wɔ tibuur udu ya nib ya nun bó.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Piɛr te lipɛkl ni ma nnɔ nɛ *Kristo ya taanl yaab mɔ te ki kàareh Uwien nin inunmɔ́n, ki dienh wɔ.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Tɔ, kutaaku kùa li faa ŋɔ Herod ń ñɛn Piɛr kí bu wɔ tibuur nnɔ ya ñɔnku ki laa' Piɛr dɔ sojambɛ bile ya siik ni nɛ ki gɔh, ki lùo tikudɔkr tule. Biguguurb mɔ se bunañɔbu saan ki gu.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Nɛ Yonbdaan Uwien ya tond uba pɔk ki puɔ' nɛ uʼwenwenku wende' kuduku nnɔ ni. U ñi' Piɛr ya kɛle ni ki fìnde' wɔ, nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Fii tonm», nɛ tikudɔkr nnɔ lore' uʼnuɔ ni ki lu'.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Nɛ utond nnɔ tí tɔke' wɔ ki ye: «Gbin aʼningbɛnl, kí cɛke aʼtacaan.» Piɛr tien' nnɔ, nɛ u tí ye: «Gole aʼliɛrgbenku kí paan nʼbo ní.»
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Nɛ Piɛr paan' uʼbo ki ñɛh, ki maaleh ki teh nì yé tidɛknt nɛ. Wa maaleh ki teh utond nnɔ tien' nà nnɔ mɔnbe ki yé imɔ̀n nɛ.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Bi ñɛh ma nnɔ nɛ ki gɛ̀bre' uguguurl uba, ki tí gɛ̀bre' ulie, ki tì baa' tikur ya nagɛnku kùa pi saali ya nañɔbu nnɔ. Kunagɛnku nnɔ pìire' kuʼba, nɛ bi ñɛn', ki kpìen' usɛn uba ki cuon' waamu, nɛ utond nnɔ pɔk ki bure' ki dàan' wɔ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Nɛn saan nɛ Piɛr ya nun bó wende', nɛ u ye: «Fɛnfɛnnɔ nɛ n bɛnde' ki ye nì yé tigbɛmɔ̀nt. Yonbdaan nɛ mɔnbe ki sɔn' uʼtond ní u lá fie' nni Herod ya nuɔ ni, ki ñɛn' nni *Sufmbɛ yíe bɛ ń tien nni nà nnɔ ni.»
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Piɛr cii' nà tien' wɔ nnɔ ya tingi, nɛ ki bure' San wà bi baanh wɔ Mark nnɔ ya naa Mari donbó. Binib taan' niʼsaan ki kàareh ki yɛbe.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 U tì baa', ki ñi' saali ya nagɛnku, nɛ upiitonsɔnl uba baa' ki lá liike' udaan wà ñih. Bi yih upii nnɔ Loda.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 U bɛnde' Piɛr ya niɛke, uʼyɛnm sɔnge ki gbien' nɛ wa pìire, ki sɛn' ki liɛbe' uʼtɔb saan, ki tì tɔke' bɛ ki ye Piɛr nɛ se bunañɔbu saan saali.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ bi tɔke' wɔ ki ye u waare' nɛ. Nin nɛn kɛ u ñiikeh ki teh nì yé imɔ̀n nɛ. Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye nì lii yé Uwien ya tond wà gu wɔ nɛ.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Piɛr biɛ ki se ki ñih kunagɛnku, bi pìire' ki laa' wɔn nɛ, nɛ nì bɛke' bɛ cɛɛn.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Nɛn saan nɛ u yuon' uʼnuɔ ki wuɔn' bɛ ki ye bɛ ń ŋmile. Bi ŋmile' nɛ u tɔke' bɛ Yonbdaan tien' ma ki ñɛn' wɔ lipɛkl ni, nɛ ki len' ki pukn' ki ye bɛ ń jo kí tì tɔke Saak nin bi ya tɔb tigbɛr nnɔ. Nɛ ki ñɛn' ki bure' niba bó.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Nì faa' uyo wà nnɔ, nɛ sojambɛ nnɔ ya yɛnm saa' ki gbien', nɛ bi niireh tɔb ki teh Piɛr wuɔ nín tien' mila?
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Nɛn saan nɛ Herod cère' bi nuun' wɔ. Bi nuun' wɔ, ka laa', nɛ u yin' biguguurb nnɔ, ki niire' bɛ tigbɛr nnɔ, nɛ ki cère' bi ku' bɛ, nɛ ki siere' Sude ya tinfɛnm ni, ki bure' Sesare ya du bó, ki tì tien' niʼbó idɛn ile.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Herod ya benku ni piebe' Tir nin Sidɔn ya nib bo ki gbien'. Nɛ biʼkɛ kpaan' buñɔbu bɛ ń jo kí lɛ wɔ. Bi kpiɛ' ki laa' ujɛ uba nɛ bi yih wɔ Blatus, wɔn nɛ gu Herod ya dugɔkaaku. Wɔn nin bɛn kpaan' tù ŋɔ wɔ ń cuo ubɛr ya dunl tigbɛr nnɔ ń gben nɛ, kimɛ tijier ñɛh Herod ya du ni nɛ ki bàareh biʼdu ni.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Bi sien' lidaali là bɛ ń cende tɔb nnɔ baa', nɛ Herod gole' uʼbɛrliɛrl, ki kɛ̀le' uʼbɛrbiɛk bo, nɛ ki cin' ki lienh binib kɛ ya nun bó.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 U lienh ma nnɔ, nɛ biʼkɛ wuureh ki teh: «Nì yé Uwien ya niɛke nɛ, na yé nisaal yu.»
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Nɛ Yonbdaan ya tond uba pebe' wɔ i ya tàan bo, ki cère' iwìɛn iba ya bol lu' uʼbo, nɛ ininbiɛb ŋmɔnh wɔ u tì kpo', kimɛ wa kpiɛke' Uwien.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 U ya yo nɛ Uwien ya gbɛr tùɔre' ki yɛre' ki gbe niʼkɛ saan.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabas nin Sɔl bɛn wɔn, bi là taa' mipum ki tì de' *Kristo ya taanl ya ciɛnb Yerusalɛm ni ma nnɔ, nɛ ki taa' San wà bi baanh wɔ Mark nnɔ, ki liɛbe' ki jon' Antiyɔk ya du bó.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.