Apocalipse 9
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 Uwien ya tond nŋun mɔ piebe' uʼnatunl, nɛ n laa' liŋmaabil liba cere' kutaaku bo ní ki lá lu' kitink bo. Nɛ bi de' lɛ̀ kubùoku kùa ñɔ ka ŋmɔbe biɛn nnɔ ya nañɔbu ya pien.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Lì pìire' kubùoku nnɔ ya nañɔbu, nɛ imuñii iba ñɛn', ki naan tɛn bi puuh timaar nɛ, ki biike' uwien, nɛ niʼkɛ saan biike' cìnm.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Nɛ inacutuɔn ñɛn' imuñii nnɔ ni ki gbe utingbɛn bo. Bi de' yì mituɔm yì ń li jundeh nì wi tɛn inɛn.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Nɛ ki pien' yì, ì la mɛ muɔr, ki la mɛ sisɔnkt, ki la mɛ subu buba nin butɔbu, ama yì ń li jundeh binib bà ŋa ŋmɔbe Uwien ya dìɛku biʼyutun bo nnɔ baba.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ba de' yì sɛn yì ń li kuuleh binib nnɔ ama yì ń li jɛ̀ndeh bɛ kí tì baa iŋmaale iŋun. Ijɛnd nnɔ wi tɛn unɛn ya luol nɛ.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 I ya dɛn, binib li nuunh mikuum, ka ń lɛ mɛ̀. Bi li nuunh bɛ ń kpo ama mikuum li tiinh bɛ nɛ.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 A laa' inacu nnɔ la, a li ye itaan yà bi bonde' yì bɛ ń taa kí jo lituɔl nɛ. Iʼyul bo te tɛn bi kpɛle' yì miñɔ̀km ya yukpɛkpiɛ nɛ, iʼnun bó mɔ te tɛn unisaal ya nun bó.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Tiyur te iʼyul bo ki naan tipiiyur, nɛ iʼñin mɔ naan ucind yɛ.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Nibonn niba lìeke iʼfɛ̀l bo ki naan tikur. Iʼfiɛbe ŋmɔbe kuwaaku tɛn itaan nɛ tuke titɛnlolt ki tiinh ki joh lituɔl.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Iʼjuun mɔ naan inɛn ya juun nɛ, ki tì fɔre' nin mupìenmu. Liluol là ì li taah ki jɛ̀ndeh binib kí tì baa iŋmaale iŋun nnɔ te yɛn ni nɛ.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Kubùoku kùa ñɔ ka ŋmɔbe biɛn nnɔ ya tond nɛ yé iʼbɛr. *Sufmbɛ ya lenm ni, bi yih utond nnɔ Abadɔn nɛ, ki yih wɔ Apoliyɔn Grɛkmbɛ ya lenm ni.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Ijɛndkpiɛk gɛ̀bre' sɔ. Iyuɔn mɔ we ní.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Uwien ya tond nluob mɔ piebe' uʼnatunl, nɛ n cii' uniɛke uba bó, u ñɛn' miñɔ̀km ya ponpuol là te Uwien ya nun bó nnɔ ya kɛle inan bó ní,
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 ki tɔkeh Uwien ya tond nluob wà ŋuuke linatunl nnɔ ki teh: «Lore bitondb binan bà lùo Efrat ya kpenciɛnl ya gbɛ nnɔ kí wiɛ.»
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Nɛ u lore' bitondb binan nnɔ ki wiɛ'. Bi là bonde' ki ye bi li lore bɛ li ya binl nin u ya ŋmaal nin u ya wien nin u ya yo nɛ, bɛ ń ku binib ya gbiirm mita ya miba.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 N cii' sojambɛ bà jɛke itaan nnɔ ya ñɔbu, bi là te itur itur ya turbɛnm nɛ.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 N laa' itaan nnɔ nin bà jɛke yì nnɔ te ma bo.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Umu nin imuñii nin mitɛnñɔkjiɛm nnɔ yé ijɛndciɛn nɛ ki ñɛh itaan nnɔ ya ñuɔn ni. Tibont tuta nnɔ ku' binib ya gbiirm mita ya miba,
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 kimɛ itaan nnɔ ya tuɔm te iʼñuɔn nin iʼjuun ni nɛ. Iʼjuun nnɔ naan iwɛ nɛ ki ŋmɔbe iyul. Ì taah yɛn nɛ ki jɛ̀ndeh binib.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Binib bà ŋa kpo' ijɛnd nnɔ ni nnɔ ŋa lèbre' biʼtetem. Bi biɛ ki gbaandeh ki pukeh isɛnpol nin ibule yà bɛn nin biʼyul tien' yì nnɔ nɛ. Bi taa' miñɔ̀km nin ilike ya kurku nin kukurku kùa bi yih kù blɔnsi nnɔ nin itɛn nin idɔ nɛ ki tien' yì. Ibule nnɔ ŋa lɛnh, ka ciih, ka cuonh mɔ.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Binib nnɔ ŋa biɛ ki dàan' biʼnikul nin biʼñɔkjil nin biʼsɔnsɔndl nin biʼnasubu.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.