Apocalipse 9
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 Uwien ya tond nŋun mɔ piebe' uʼnatunl, nɛ n laa' liŋmaabil liba cere' kutaaku bo ní ki lá lu' kitink bo. Nɛ bi de' lɛ̀ kubùoku kùa ñɔ ka ŋmɔbe biɛn nnɔ ya nañɔbu ya pien.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela que tinha caído do céu sobre a terra. E lhe foi dada a chave do poço do abismo.
2 Lì pìire' kubùoku nnɔ ya nañɔbu, nɛ imuñii iba ñɛn', ki naan tɛn bi puuh timaar nɛ, ki biike' uwien, nɛ niʼkɛ saan biike' cìnm.
2 Ela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça como a fumaça de uma grande fornalha. E o sol e o ar se escureceram com a fumaça saída do poço.
3 Nɛ inacutuɔn ñɛn' imuñii nnɔ ni ki gbe utingbɛn bo. Bi de' yì mituɔm yì ń li jundeh nì wi tɛn inɛn.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e lhes foi dado poder como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Nɛ ki pien' yì, ì la mɛ muɔr, ki la mɛ sisɔnkt, ki la mɛ subu buba nin butɔbu, ama yì ń li jundeh binib bà ŋa ŋmɔbe Uwien ya dìɛku biʼyutun bo nnɔ baba.
4 E lhes foi dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma, e tão somente às pessoas que não têm o selo de Deus na testa.
5 Ba de' yì sɛn yì ń li kuuleh binib nnɔ ama yì ń li jɛ̀ndeh bɛ kí tì baa iŋmaale iŋun. Ijɛnd nnɔ wi tɛn unɛn ya luol nɛ.
5 Também não lhes foi permitido que os matassem, mas que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 I ya dɛn, binib li nuunh mikuum, ka ń lɛ mɛ̀. Bi li nuunh bɛ ń kpo ama mikuum li tiinh bɛ nɛ.
6 Naqueles dias, as pessoas buscarão a morte e não a encontrarão; também terão desejo de morrer, mas a morte fugirá delas.
7 A laa' inacu nnɔ la, a li ye itaan yà bi bonde' yì bɛ ń taa kí jo lituɔl nɛ. Iʼyul bo te tɛn bi kpɛle' yì miñɔ̀km ya yukpɛkpiɛ nɛ, iʼnun bó mɔ te tɛn unisaal ya nun bó.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a batalha. Na cabeça deles havia como que coroas parecendo de ouro, e o rosto deles era como rosto de um ser humano.
8 Tiyur te iʼyul bo ki naan tipiiyur, nɛ iʼñin mɔ naan ucind yɛ.
8 Tinham também cabelos, como cabelos de mulher; e os dentes eram como dentes de leão.
9 Nibonn niba lìeke iʼfɛ̀l bo ki naan tikur. Iʼfiɛbe ŋmɔbe kuwaaku tɛn itaan nɛ tuke titɛnlolt ki tiinh ki joh lituɔl.
9 Tinham couraças, como couraças de ferro. O barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos, quando correm para a batalha.
10 Iʼjuun mɔ naan inɛn ya juun nɛ, ki tì fɔre' nin mupìenmu. Liluol là ì li taah ki jɛ̀ndeh binib kí tì baa iŋmaale iŋun nnɔ te yɛn ni nɛ.
10 Tinham ainda cauda, como escorpiões, e um ferrão. Na cauda tinham poder para causar dano às pessoas, por cinco meses.
11 Kubùoku kùa ñɔ ka ŋmɔbe biɛn nnɔ ya tond nɛ yé iʼbɛr. *Sufmbɛ ya lenm ni, bi yih utond nnɔ Abadɔn nɛ, ki yih wɔ Apoliyɔn Grɛkmbɛ ya lenm ni.
11 Tinham por rei sobre eles o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Ijɛndkpiɛk gɛ̀bre' sɔ. Iyuɔn mɔ we ní.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Uwien ya tond nluob mɔ piebe' uʼnatunl, nɛ n cii' uniɛke uba bó, u ñɛn' miñɔ̀km ya ponpuol là te Uwien ya nun bó nnɔ ya kɛle inan bó ní,
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 ki tɔkeh Uwien ya tond nluob wà ŋuuke linatunl nnɔ ki teh: «Lore bitondb binan bà lùo Efrat ya kpenciɛnl ya gbɛ nnɔ kí wiɛ.»
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: — Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates.
15 Nɛ u lore' bitondb binan nnɔ ki wiɛ'. Bi là bonde' ki ye bi li lore bɛ li ya binl nin u ya ŋmaal nin u ya wien nin u ya yo nɛ, bɛ ń ku binib ya gbiirm mita ya miba.
15 Então foram soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte da humanidade.
16 N cii' sojambɛ bà jɛke itaan nnɔ ya ñɔbu, bi là te itur itur ya turbɛnm nɛ.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 N laa' itaan nnɔ nin bà jɛke yì nnɔ te ma bo.
17 Assim, nesta visão, pude ver que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Umu nin imuñii nin mitɛnñɔkjiɛm nnɔ yé ijɛndciɛn nɛ ki ñɛh itaan nnɔ ya ñuɔn ni. Tibont tuta nnɔ ku' binib ya gbiirm mita ya miba,
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da boca dos cavalos, foi morta a terça parte da humanidade.
19 kimɛ itaan nnɔ ya tuɔm te iʼñuɔn nin iʼjuun ni nɛ. Iʼjuun nnɔ naan iwɛ nɛ ki ŋmɔbe iyul. Ì taah yɛn nɛ ki jɛ̀ndeh binib.
19 Pois a força dos cavalos estava na boca e na cauda deles. As caudas deles eram semelhantes a serpentes, com cabeças, e com elas causavam dano.
20 Binib bà ŋa kpo' ijɛnd nnɔ ni nnɔ ŋa lèbre' biʼtetem. Bi biɛ ki gbaandeh ki pukeh isɛnpol nin ibule yà bɛn nin biʼyul tien' yì nnɔ nɛ. Bi taa' miñɔ̀km nin ilike ya kurku nin kukurku kùa bi yih kù blɔnsi nnɔ nin itɛn nin idɔ nɛ ki tien' yì. Ibule nnɔ ŋa lɛnh, ka ciih, ka cuonh mɔ.
20 O resto da humanidade, isto é, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeu das obras das suas mãos: eles não deixaram de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Binib nnɔ ŋa biɛ ki dàan' biʼnikul nin biʼñɔkjil nin biʼsɔnsɔndl nin biʼnasubu.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.