Apocalipse 16
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 N cii' uniɛke uba bó u len' Uwien ya duku ni ufaa bo, ki tɔke' Uwien ya tondb bilole nnɔ ki ye: «Li joh mɛn kí tì taa Uwien ya benpiebe wà te isɛ̀n ilole ni nnɔ kí wule kitink bo.»
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ukpiɛk bure' ki tì taa' nà te uʼsɛnl ni nnɔ ki wule' kitink bo. Nɛ inɛl yà bre ki wi ki gbien' yèyèke' binib bà ŋmɔbe kiwɛnk nnɔ ya dìɛku ki gbaandeh ki pukeh kiʼnɛnnɛnku nnɔ.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ulie mɔ taa' nà te uʼyaal ni ki tì wule' miñunciɛnm ni. Nɛ mì kpɛnde' kusɛbubulku ki naan libonkpil ya sɛ̀m. Nɛ tibont tà kɛ te miʼni nnɔ kpo'.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Nta mɔ taa' nà te uʼmɔ yaal ni ki tì wule' ikpen nin iñunbun ni. Nɛ iʼñunm kpɛnde' misɛ̀m.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Nɛ n cii' Uwien ya tond wà ŋmɔbe mituɔm miñunm bo nnɔ len' ki ye:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Kimɛ bi ku' aʼnib nin aʼñɔbonsɔknb nɛ aʼmɔ de' bɛ misɛ̀m bɛ ń ñu. Bi kpɛ nɛn nɛ.»
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Nɛ n cii' uniɛke uba bó liponpuol saan u teh: «Yonbdaan Uwien mituɔm kɛ ya daan, aʼbuur yé imɔ̀n nɛ, ki cuube.»
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Nnan mɔ taa' nà te uʼmɔ yaal ni ki wule' uwien wà puɔreh nɔ bo, nɛ u laa' mituɔm wù ń li siɛnh binib tɛn umu.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Kuwɔlku funfunde' binib, nɛ bi suke' Uwien wà ŋmɔbe ufaa ki cère' bi jɛ̀ndeh nnɔ, ka tuo' bɛ ń lèbre biʼtetem ŋɔ kí kpiɛke wɔ.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Nŋun mɔ taa' nà te uʼmɔ ya sɛnl ni ki tì wule' kiwɛnk nnɔ ya bɛrbiɛk bo. Kiʼbɛl ya tinfɛnm kɛ biike', nɛ binib jɛ̀ndeh ki gbiekeh ki ŋmɔnh biʼlɛn.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Ijɛnd nnɔ nin inɛl nnɔ bo nɛ bi suke' Uwien wà te paaki bó; ka tuo' ki wiɛ' biʼtùonbiɛrɛ nnɔ.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Nluob mɔ taa' nà te uʼmɔ ya sɛnl ni, ki tì wule' likpenciɛnl Efrat ni, nɛ lì fuɔre', ki cère' bibɛrb bà ñɛn' liwenpurl bó ní nnɔ laa' ñɛñɛbùol.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Nɛ n laa' isɛnpol ita; uba ñɛn' *utunwiɛn nnɔ ya ñɔbu ni, utɔ ñɛn' kiwɛnk nnɔ yaabu ni, utɔ mɔ ñɛn' utonnɛnñɔbonsɔknl yaabu ni. Isɛnpol nnɔ naan itɛtiɛ nɛ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 *Satan nɛ sɔn' yɛ̀, ì teh micincilnm, ki joh utingbɛn kɛ bo ya bɛrb saan, yɛ̀ ń taan bɛ ŋɔ bɛ ń tɔ butɔbu Uwien mituɔm kɛ ya daan ya wengbiin ya daali.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Yonbdaan ye: «Li cengeh mɛn, n li baa tɛn unasu nɛ. Wà ŋa gɔh, ki bonde' uʼwɛngolkaar mɔ la, Uwien ya mɔnm te uʼbo, kimɛ wa ń cuon cɛnkpɛnlonlonl bɛ ń lɛ uʼfɛ.»
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Isɛnpol nnɔ taan' bibɛrb nnɔ libùol liba nɛ bi yih niʼsaan *Sufmbɛ ya lenm ni ki teh Amagedɔnn.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Nlole mɔ taa' nà te uʼmɔ ya sɛnl ni, ki tì wule' kitink bó ní, nɛ uniɛke uba len' ufaa bo Uwien ya duku ni uʼbɛrbiɛk saan ki ye: «Nì gben' nínɔ.»
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Utaa mɛkndeh, ki tɛngeh, kuwaaku te cɛɛn, nɛ kitink jènge' na ŋmɔbe fuul. Haali Uwien tì ñɛn' binib kitink bo ma, ka laan jènge' mi ya jèngm.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Kì jènge' ma nnɔ nɛ uduciɛn Babilonn yɛkre' bolm mita. Idu kɛ ya dur mɔ lulu'. Uwien nɛ tiɛre' uduciɛn Babilonn ya nib bó. Uʼbenku ni ben' biʼbo ki gbien' nɛ u dɛre' biʼtub cɛɛn, ka muɔ' bɛ cɛcɛkm.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Idek nin ijuɔn kɛ fefele'.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Utaa nii' nɛ itɛtɛn lulu' binib bo ki kpiɛke cɛɛn, nɛ bi suke' Uwien itɛtɛn nnɔ bo, kimɛ ijɛnd nnɔ là bre biʼbo cɛɛn nɛ.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.