Apocalipse 16
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 N cii' uniɛke uba bó u len' Uwien ya duku ni ufaa bo, ki tɔke' Uwien ya tondb bilole nnɔ ki ye: «Li joh mɛn kí tì taa Uwien ya benpiebe wà te isɛ̀n ilole ni nnɔ kí wule kitink bo.»
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Ukpiɛk bure' ki tì taa' nà te uʼsɛnl ni nnɔ ki wule' kitink bo. Nɛ inɛl yà bre ki wi ki gbien' yèyèke' binib bà ŋmɔbe kiwɛnk nnɔ ya dìɛku ki gbaandeh ki pukeh kiʼnɛnnɛnku nnɔ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Ulie mɔ taa' nà te uʼyaal ni ki tì wule' miñunciɛnm ni. Nɛ mì kpɛnde' kusɛbubulku ki naan libonkpil ya sɛ̀m. Nɛ tibont tà kɛ te miʼni nnɔ kpo'.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Nta mɔ taa' nà te uʼmɔ yaal ni ki tì wule' ikpen nin iñunbun ni. Nɛ iʼñunm kpɛnde' misɛ̀m.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Nɛ n cii' Uwien ya tond wà ŋmɔbe mituɔm miñunm bo nnɔ len' ki ye:
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Kimɛ bi ku' aʼnib nin aʼñɔbonsɔknb nɛ aʼmɔ de' bɛ misɛ̀m bɛ ń ñu. Bi kpɛ nɛn nɛ.»
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Nɛ n cii' uniɛke uba bó liponpuol saan u teh: «Yonbdaan Uwien mituɔm kɛ ya daan, aʼbuur yé imɔ̀n nɛ, ki cuube.»
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Nnan mɔ taa' nà te uʼmɔ yaal ni ki wule' uwien wà puɔreh nɔ bo, nɛ u laa' mituɔm wù ń li siɛnh binib tɛn umu.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Kuwɔlku funfunde' binib, nɛ bi suke' Uwien wà ŋmɔbe ufaa ki cère' bi jɛ̀ndeh nnɔ, ka tuo' bɛ ń lèbre biʼtetem ŋɔ kí kpiɛke wɔ.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Nŋun mɔ taa' nà te uʼmɔ ya sɛnl ni ki tì wule' kiwɛnk nnɔ ya bɛrbiɛk bo. Kiʼbɛl ya tinfɛnm kɛ biike', nɛ binib jɛ̀ndeh ki gbiekeh ki ŋmɔnh biʼlɛn.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Ijɛnd nnɔ nin inɛl nnɔ bo nɛ bi suke' Uwien wà te paaki bó; ka tuo' ki wiɛ' biʼtùonbiɛrɛ nnɔ.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Nluob mɔ taa' nà te uʼmɔ ya sɛnl ni, ki tì wule' likpenciɛnl Efrat ni, nɛ lì fuɔre', ki cère' bibɛrb bà ñɛn' liwenpurl bó ní nnɔ laa' ñɛñɛbùol.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Nɛ n laa' isɛnpol ita; uba ñɛn' *utunwiɛn nnɔ ya ñɔbu ni, utɔ ñɛn' kiwɛnk nnɔ yaabu ni, utɔ mɔ ñɛn' utonnɛnñɔbonsɔknl yaabu ni. Isɛnpol nnɔ naan itɛtiɛ nɛ.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 *Satan nɛ sɔn' yɛ̀, ì teh micincilnm, ki joh utingbɛn kɛ bo ya bɛrb saan, yɛ̀ ń taan bɛ ŋɔ bɛ ń tɔ butɔbu Uwien mituɔm kɛ ya daan ya wengbiin ya daali.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Yonbdaan ye: «Li cengeh mɛn, n li baa tɛn unasu nɛ. Wà ŋa gɔh, ki bonde' uʼwɛngolkaar mɔ la, Uwien ya mɔnm te uʼbo, kimɛ wa ń cuon cɛnkpɛnlonlonl bɛ ń lɛ uʼfɛ.»
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Isɛnpol nnɔ taan' bibɛrb nnɔ libùol liba nɛ bi yih niʼsaan *Sufmbɛ ya lenm ni ki teh Amagedɔnn.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Nlole mɔ taa' nà te uʼmɔ ya sɛnl ni, ki tì wule' kitink bó ní, nɛ uniɛke uba len' ufaa bo Uwien ya duku ni uʼbɛrbiɛk saan ki ye: «Nì gben' nínɔ.»
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Utaa mɛkndeh, ki tɛngeh, kuwaaku te cɛɛn, nɛ kitink jènge' na ŋmɔbe fuul. Haali Uwien tì ñɛn' binib kitink bo ma, ka laan jènge' mi ya jèngm.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Kì jènge' ma nnɔ nɛ uduciɛn Babilonn yɛkre' bolm mita. Idu kɛ ya dur mɔ lulu'. Uwien nɛ tiɛre' uduciɛn Babilonn ya nib bó. Uʼbenku ni ben' biʼbo ki gbien' nɛ u dɛre' biʼtub cɛɛn, ka muɔ' bɛ cɛcɛkm.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Idek nin ijuɔn kɛ fefele'.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Utaa nii' nɛ itɛtɛn lulu' binib bo ki kpiɛke cɛɛn, nɛ bi suke' Uwien itɛtɛn nnɔ bo, kimɛ ijɛnd nnɔ là bre biʼbo cɛɛn nɛ.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.