Apocalipse 16
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARC
1 N cii' uniɛke uba bó u len' Uwien ya duku ni ufaa bo, ki tɔke' Uwien ya tondb bilole nnɔ ki ye: «Li joh mɛn kí tì taa Uwien ya benpiebe wà te isɛ̀n ilole ni nnɔ kí wule kitink bo.»
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ukpiɛk bure' ki tì taa' nà te uʼsɛnl ni nnɔ ki wule' kitink bo. Nɛ inɛl yà bre ki wi ki gbien' yèyèke' binib bà ŋmɔbe kiwɛnk nnɔ ya dìɛku ki gbaandeh ki pukeh kiʼnɛnnɛnku nnɔ.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ulie mɔ taa' nà te uʼyaal ni ki tì wule' miñunciɛnm ni. Nɛ mì kpɛnde' kusɛbubulku ki naan libonkpil ya sɛ̀m. Nɛ tibont tà kɛ te miʼni nnɔ kpo'.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Nta mɔ taa' nà te uʼmɔ yaal ni ki tì wule' ikpen nin iñunbun ni. Nɛ iʼñunm kpɛnde' misɛ̀m.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Nɛ n cii' Uwien ya tond wà ŋmɔbe mituɔm miñunm bo nnɔ len' ki ye:
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Kimɛ bi ku' aʼnib nin aʼñɔbonsɔknb nɛ aʼmɔ de' bɛ misɛ̀m bɛ ń ñu. Bi kpɛ nɛn nɛ.»
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Nɛ n cii' uniɛke uba bó liponpuol saan u teh: «Yonbdaan Uwien mituɔm kɛ ya daan, aʼbuur yé imɔ̀n nɛ, ki cuube.»
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Nnan mɔ taa' nà te uʼmɔ yaal ni ki wule' uwien wà puɔreh nɔ bo, nɛ u laa' mituɔm wù ń li siɛnh binib tɛn umu.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Kuwɔlku funfunde' binib, nɛ bi suke' Uwien wà ŋmɔbe ufaa ki cère' bi jɛ̀ndeh nnɔ, ka tuo' bɛ ń lèbre biʼtetem ŋɔ kí kpiɛke wɔ.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Nŋun mɔ taa' nà te uʼmɔ ya sɛnl ni ki tì wule' kiwɛnk nnɔ ya bɛrbiɛk bo. Kiʼbɛl ya tinfɛnm kɛ biike', nɛ binib jɛ̀ndeh ki gbiekeh ki ŋmɔnh biʼlɛn.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Ijɛnd nnɔ nin inɛl nnɔ bo nɛ bi suke' Uwien wà te paaki bó; ka tuo' ki wiɛ' biʼtùonbiɛrɛ nnɔ.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Nluob mɔ taa' nà te uʼmɔ ya sɛnl ni, ki tì wule' likpenciɛnl Efrat ni, nɛ lì fuɔre', ki cère' bibɛrb bà ñɛn' liwenpurl bó ní nnɔ laa' ñɛñɛbùol.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Nɛ n laa' isɛnpol ita; uba ñɛn' *utunwiɛn nnɔ ya ñɔbu ni, utɔ ñɛn' kiwɛnk nnɔ yaabu ni, utɔ mɔ ñɛn' utonnɛnñɔbonsɔknl yaabu ni. Isɛnpol nnɔ naan itɛtiɛ nɛ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 *Satan nɛ sɔn' yɛ̀, ì teh micincilnm, ki joh utingbɛn kɛ bo ya bɛrb saan, yɛ̀ ń taan bɛ ŋɔ bɛ ń tɔ butɔbu Uwien mituɔm kɛ ya daan ya wengbiin ya daali.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Yonbdaan ye: «Li cengeh mɛn, n li baa tɛn unasu nɛ. Wà ŋa gɔh, ki bonde' uʼwɛngolkaar mɔ la, Uwien ya mɔnm te uʼbo, kimɛ wa ń cuon cɛnkpɛnlonlonl bɛ ń lɛ uʼfɛ.»
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Isɛnpol nnɔ taan' bibɛrb nnɔ libùol liba nɛ bi yih niʼsaan *Sufmbɛ ya lenm ni ki teh Amagedɔnn.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Nlole mɔ taa' nà te uʼmɔ ya sɛnl ni, ki tì wule' kitink bó ní, nɛ uniɛke uba len' ufaa bo Uwien ya duku ni uʼbɛrbiɛk saan ki ye: «Nì gben' nínɔ.»
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Utaa mɛkndeh, ki tɛngeh, kuwaaku te cɛɛn, nɛ kitink jènge' na ŋmɔbe fuul. Haali Uwien tì ñɛn' binib kitink bo ma, ka laan jènge' mi ya jèngm.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Kì jènge' ma nnɔ nɛ uduciɛn Babilonn yɛkre' bolm mita. Idu kɛ ya dur mɔ lulu'. Uwien nɛ tiɛre' uduciɛn Babilonn ya nib bó. Uʼbenku ni ben' biʼbo ki gbien' nɛ u dɛre' biʼtub cɛɛn, ka muɔ' bɛ cɛcɛkm.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Idek nin ijuɔn kɛ fefele'.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Utaa nii' nɛ itɛtɛn lulu' binib bo ki kpiɛke cɛɛn, nɛ bi suke' Uwien itɛtɛn nnɔ bo, kimɛ ijɛnd nnɔ là bre biʼbo cɛɛn nɛ.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.