2 Coríntios 1
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Min Pɔl, n yé *Yesu Kristo ya tond nɛ Uwien ya yíem bo. Min nin tiʼninjɛ Timote nɛ kiɛh kugbɔnku kuu tí de Uwien ya taanl yaab bà te Korɛnt ya du ni nnɔ nin bà mɔ kɛ yé uʼyaab ki te Akayi ya tinfɛnm kɛ ni nnɔ.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 TiʼBaa Uwien nin Yonbdaan *Yesu Kristo ń juoke nɛ, kí de nɛ uyɛnduɔn.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Tí pɛ̀ke mɛn Uwien tiʼYonbdaan *Yesu Kristo ya Baa. U yé tiʼBaa wà muɔh binib micɛcɛkm ki gbiekeh nɛ, ki yé Uwien wà duɔndeh binib ya yɛnm isɛn kɛ ni.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 U duɔndeh tiʼyɛnm ijɛnd kɛ ni ŋɔ tiʼmɔ ń li freh ki duɔndeh binib bà lɛnh ijɛnd kɛ ya bol ya yɛnm kí ñɛ tinbi mɔnɔn lɛnh uyɛnduɔn wà uʼsaan nnɔ bo nɛ.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Nnɔ nɛ Kristo bo, ti lɛnh ijɛnd ki gbiekeh ma nnɔ wɔn Kristo bo nɛ Uwien duɔndeh tiʼyɛnm mɔ ki gbiekeh.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Ti te uyɛnsaa ni la, ti nuunh ninbi ya yɛnduɔn nin niʼŋmɛrm nɛ. Uwien duɔn' tiʼyɛnm ŋɔ tiʼmɔ ń duɔn niʼyaam ní juun kí tuo ti jinh ijɛnd yà nnɔ nɛ.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Nɛn bo, ti cinbe ki du niʼbo ki gbien', kimɛ ti bɛn ki ye tinbi nin ninbi taakeh ki jinh ijɛnd ma nnɔ, ti li taan kí li ŋmɔbe uyɛnduɔn mɔ nɛ.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Tiʼyaabɛ, ta yíe ní li te ka bɛn ki ye ijɛnd là tu' tɛ Asi ya tinfɛnm ni. Ijɛnd nnɔ ŋa là ŋmɔbe fuul. Ì là faake' nin tɛ cɛɛn nɛ, nɛ ta ji là daan ki ye ti li lɛ limiɛl mɔnɔn.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Imɔ̀n, tinbi mɔnɔn là maale' ki ye tiʼkuum ya yo baa' nɛ. Nì là tien' nnɔ ŋɔ ti la ji ń li du tiʼba bo, ama tí li du Uwien wà mɛkreh bitɛnkpiib nnɔ bo nɛ.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Wɔn nɛ ñɛn' tɛ mi ya kubiɛrm ni, ki tí li ñɛn tɛ miʼni mɔ. Imɔ̀n, ti du wɔn bo nɛ ki ye u li ñɛn tɛ len.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Niʼmɔ toreh tɛ len nɛ nin niʼkaare. Nnɔ nɛ Uwien dienh tɛ mimɔnm kí ñɛ linigol ya kaare bo. Nɛ tinbi bo binib bà yɛbe mɔ li faare Uwien.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Ti jɛbnh tiʼba nà bo si: ti bɛn tiʼyɛnm ni, ki ye ti ŋmɔbe mitetem mà nnɔ ñɛn' Uwien saan nɛ. Mì wien nɛ, ki cuube uŋɛndun wuu ni, niʼkɛ tu nin ninbi bo. Uwien ya juokm nɛ cère' ti te nnɔ, na yé nisaalyɛnfuom.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Ti kɛle' nɛ tigbɛr tà tiʼgbɔnt ni nnɔ, gbɛr tuba ŋa te len ŋɔ ní kàan ka ń fre kí bɛnde tuʼtingi. Nɛ n teke' ki jin' ki ye ni li fre kí bɛnde tuʼkɛ ya tingi
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 tɛn ni cin' ki bɛndeh ma ki teh tinbi nɛ yé niʼjɛnjɛbn, nɛ niʼmɔ li yé tiʼyɛ lidaali là Yonbdaan *Yesu li baa ní nnɔ.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 N là ŋmɔbe mi ya dum ya bol nɛ ki cɛ̀kre' nʼyɛnm ń kpiɛ kí baa niʼsaan ŋɔ ní tí ń lɛ mimɔnm kí pukn.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 N ñɛn' niʼsaan la, n li jo Maseduɔnn ya tinfɛnm bó nɛ, kí tí ń liɛbe ní niʼsaan ŋɔ ní de nni nà kɛ ciɛke nni ń fre kí jo Sude ya tinfɛnm bó.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 N cɛ̀kre' nʼyɛnm ń tien nnɔ ma nnɔ, ma tùɔre' ki maale' nɛ-ɛɛ? Bii n cɛ̀kre' nʼyɛnm ń tien nà nnɔ yé unisaal ya yɛnmaale nɛ, ŋɔ ń ye nɛn nɛ, kí liɛbe kí ye nɛn ŋa ñí?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Uwien yé umɛmɔ̀ndaan nɛ. U bɛn ki ye ta tɔkeh nɛ ki teh nɛn nɛ, ki liɛbeh ki teh nɛn ŋa ñí.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Kimɛ *Yesu Kristo Uwien ya Bijɛ wà min nin Silfɛn nin Timote là tɔke' nɛ uʼgbɛr nnɔ ŋa teh nɛn nɛ, kí liɛbe kí ye nɛn ŋa ñí. Ama u tuu ki cɛ ki teh nɛn nɛ.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Wɔn bo nɛ Uwien là pùon' ki ye u li tien nà kɛ nnɔ tien'. Wɔn bo mɔ nɛ ti teh «Ami» ki kpiɛkreh Uwien.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Wɔn Uwien nɛ cère' tinbi nin ninbi faa mitekjim ni kí ñɛ Kristo bo. Wɔn nɛ gɛ̀nde' tɛ ki tien' uʼyaab,
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 ki tien' uʼdìɛku tiʼbo, ki cère' *Mifuoñaanm te tiʼfɛ̀l bo. Nɛn nɛ wuɔn' ki ye ta ń lúo mimɔnm mà u bonde' mɛ̀ ki ble' tɛ nnɔ.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Min wɔn, n taa' Uwien nɛ ki tien' nʼmɔ̀nkunl, n nɛn la, u la dàan nni. Ma là yíe ń len tuba, tù ń saa niʼyɛnm nɛ. Nɛn nɛ cère' ma liɛbe' ní Korɛnt ni.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Na yé ti nuunh tí wɔbn nɛ kí wuɔn nɛ ni li teke Uwien kí ji ma bo nɛ, kimɛ ni co mitekjim kenken nɛ. Ama ti nuunh tinbi nin ninbi ń taan kí sɔn ŋɔ ní li ŋmɔbe uyɛnsɔnge nɛ.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.