2 Coríntios 1
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 Min Pɔl, n yé *Yesu Kristo ya tond nɛ Uwien ya yíem bo. Min nin tiʼninjɛ Timote nɛ kiɛh kugbɔnku kuu tí de Uwien ya taanl yaab bà te Korɛnt ya du ni nnɔ nin bà mɔ kɛ yé uʼyaab ki te Akayi ya tinfɛnm kɛ ni nnɔ.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 TiʼBaa Uwien nin Yonbdaan *Yesu Kristo ń juoke nɛ, kí de nɛ uyɛnduɔn.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Tí pɛ̀ke mɛn Uwien tiʼYonbdaan *Yesu Kristo ya Baa. U yé tiʼBaa wà muɔh binib micɛcɛkm ki gbiekeh nɛ, ki yé Uwien wà duɔndeh binib ya yɛnm isɛn kɛ ni.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 U duɔndeh tiʼyɛnm ijɛnd kɛ ni ŋɔ tiʼmɔ ń li freh ki duɔndeh binib bà lɛnh ijɛnd kɛ ya bol ya yɛnm kí ñɛ tinbi mɔnɔn lɛnh uyɛnduɔn wà uʼsaan nnɔ bo nɛ.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Nnɔ nɛ Kristo bo, ti lɛnh ijɛnd ki gbiekeh ma nnɔ wɔn Kristo bo nɛ Uwien duɔndeh tiʼyɛnm mɔ ki gbiekeh.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Ti te uyɛnsaa ni la, ti nuunh ninbi ya yɛnduɔn nin niʼŋmɛrm nɛ. Uwien duɔn' tiʼyɛnm ŋɔ tiʼmɔ ń duɔn niʼyaam ní juun kí tuo ti jinh ijɛnd yà nnɔ nɛ.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Nɛn bo, ti cinbe ki du niʼbo ki gbien', kimɛ ti bɛn ki ye tinbi nin ninbi taakeh ki jinh ijɛnd ma nnɔ, ti li taan kí li ŋmɔbe uyɛnduɔn mɔ nɛ.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Tiʼyaabɛ, ta yíe ní li te ka bɛn ki ye ijɛnd là tu' tɛ Asi ya tinfɛnm ni. Ijɛnd nnɔ ŋa là ŋmɔbe fuul. Ì là faake' nin tɛ cɛɛn nɛ, nɛ ta ji là daan ki ye ti li lɛ limiɛl mɔnɔn.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Imɔ̀n, tinbi mɔnɔn là maale' ki ye tiʼkuum ya yo baa' nɛ. Nì là tien' nnɔ ŋɔ ti la ji ń li du tiʼba bo, ama tí li du Uwien wà mɛkreh bitɛnkpiib nnɔ bo nɛ.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Wɔn nɛ ñɛn' tɛ mi ya kubiɛrm ni, ki tí li ñɛn tɛ miʼni mɔ. Imɔ̀n, ti du wɔn bo nɛ ki ye u li ñɛn tɛ len.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Niʼmɔ toreh tɛ len nɛ nin niʼkaare. Nnɔ nɛ Uwien dienh tɛ mimɔnm kí ñɛ linigol ya kaare bo. Nɛ tinbi bo binib bà yɛbe mɔ li faare Uwien.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Ti jɛbnh tiʼba nà bo si: ti bɛn tiʼyɛnm ni, ki ye ti ŋmɔbe mitetem mà nnɔ ñɛn' Uwien saan nɛ. Mì wien nɛ, ki cuube uŋɛndun wuu ni, niʼkɛ tu nin ninbi bo. Uwien ya juokm nɛ cère' ti te nnɔ, na yé nisaalyɛnfuom.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Ti kɛle' nɛ tigbɛr tà tiʼgbɔnt ni nnɔ, gbɛr tuba ŋa te len ŋɔ ní kàan ka ń fre kí bɛnde tuʼtingi. Nɛ n teke' ki jin' ki ye ni li fre kí bɛnde tuʼkɛ ya tingi
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 tɛn ni cin' ki bɛndeh ma ki teh tinbi nɛ yé niʼjɛnjɛbn, nɛ niʼmɔ li yé tiʼyɛ lidaali là Yonbdaan *Yesu li baa ní nnɔ.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 N là ŋmɔbe mi ya dum ya bol nɛ ki cɛ̀kre' nʼyɛnm ń kpiɛ kí baa niʼsaan ŋɔ ní tí ń lɛ mimɔnm kí pukn.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 N ñɛn' niʼsaan la, n li jo Maseduɔnn ya tinfɛnm bó nɛ, kí tí ń liɛbe ní niʼsaan ŋɔ ní de nni nà kɛ ciɛke nni ń fre kí jo Sude ya tinfɛnm bó.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 N cɛ̀kre' nʼyɛnm ń tien nnɔ ma nnɔ, ma tùɔre' ki maale' nɛ-ɛɛ? Bii n cɛ̀kre' nʼyɛnm ń tien nà nnɔ yé unisaal ya yɛnmaale nɛ, ŋɔ ń ye nɛn nɛ, kí liɛbe kí ye nɛn ŋa ñí?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Uwien yé umɛmɔ̀ndaan nɛ. U bɛn ki ye ta tɔkeh nɛ ki teh nɛn nɛ, ki liɛbeh ki teh nɛn ŋa ñí.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Kimɛ *Yesu Kristo Uwien ya Bijɛ wà min nin Silfɛn nin Timote là tɔke' nɛ uʼgbɛr nnɔ ŋa teh nɛn nɛ, kí liɛbe kí ye nɛn ŋa ñí. Ama u tuu ki cɛ ki teh nɛn nɛ.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Wɔn bo nɛ Uwien là pùon' ki ye u li tien nà kɛ nnɔ tien'. Wɔn bo mɔ nɛ ti teh «Ami» ki kpiɛkreh Uwien.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Wɔn Uwien nɛ cère' tinbi nin ninbi faa mitekjim ni kí ñɛ Kristo bo. Wɔn nɛ gɛ̀nde' tɛ ki tien' uʼyaab,
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 ki tien' uʼdìɛku tiʼbo, ki cère' *Mifuoñaanm te tiʼfɛ̀l bo. Nɛn nɛ wuɔn' ki ye ta ń lúo mimɔnm mà u bonde' mɛ̀ ki ble' tɛ nnɔ.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Min wɔn, n taa' Uwien nɛ ki tien' nʼmɔ̀nkunl, n nɛn la, u la dàan nni. Ma là yíe ń len tuba, tù ń saa niʼyɛnm nɛ. Nɛn nɛ cère' ma liɛbe' ní Korɛnt ni.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Na yé ti nuunh tí wɔbn nɛ kí wuɔn nɛ ni li teke Uwien kí ji ma bo nɛ, kimɛ ni co mitekjim kenken nɛ. Ama ti nuunh tinbi nin ninbi ń taan kí sɔn ŋɔ ní li ŋmɔbe uyɛnsɔnge nɛ.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.