2 Coríntios 12
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA
1 Nì kpɛ ń li jɛbnh nʼba-aa? Na ŋmɔbe kpɛle. Ama n li len tibont tà kɛ Yonbdaan kpiire' tù ki wuɔn' nni nnɔ bo.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 N bɛn ujɛ uba u yé Kristo yɔ. Ibin piik nin inan sɔ, Uwien taa' wɔ ki don' paaki ya paaki ya paaki bó. U don' nin uʼgbɛnɛnt nɛ-ɛɛ! Ma bɛn. Wa tí don' nin uʼgbɛnɛnt-ii! Ma bɛn. Uwien nɛ bɛn.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Udaan don' nin uʼgbɛnɛnt bii wa don' nin uʼgbɛnɛnt-ii! Ma bɛn. Uwien nɛ bɛn. Ama n bɛn
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 ki ye Uwien taa' wɔ ki don' paaki ki tì baa' wɔn Uwien den. Nɛn saan nɛ u cii' tigbɛr tà nisaal ŋa ń lɛ u li taa iñɔbon yà kí len kí tɛkn tù, ka ŋmɔbe sɛn wɔ ń len tù mɔ.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 U ya daan bo n li jɛbn nʼba. Ama min bugbɛn bo wɔn n li jɛbn nʼba nʼjiint bo nɛ.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 N bi yíe ń jɛbn nʼba la, n bi li fre kí jɛbn, nɛ na bi yé nʼbo jɔ̀rm, kimɛ n bi li lienh tigbɛmɔ̀nt baba nɛ. Ama ma jɛbnh nʼba, kimɛ ma yíe uba ń li ŋmɔbe nʼbo iyɛnmaale yà cɛn' u lɛnh n teh nà nin u ciih n lienh nà.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Kimɛ Uwien kpiire' tibonmɔnmɔnt ki wuɔn' nni. Uwien ŋa yíe ń li jɛbnh nʼba tibont bugbɛn bo ma nnɔ, nɛ ki cère' *Satan sɔn' nibonn niba, nì lá kɔn' nʼgbɛnɛnt ni, ki cɔkreh nni tɛn ukonkon nɛ̀ ń pien nni n la li jɛbnh nʼba.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 N gbáan' Yonbdaan bol mita nɛ ki ye wɔ ń ñɛn nɛ̀ nʼgbɛnɛnt ni,
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 ama u tɔke' nni ki ye: «Nʼjuokm li dɛ̀kre ŋɛ. Kimɛ a yé ujiin uyo wà la, u ya yo nɛ n wɔngeh nʼtuɔm.» Nɛn bo, n li tuo kí li jɛbnh nʼba nʼjiin bo. Nnɔ nɛ Kristo ya tuɔm li te nni.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Nɛn bo, n lá te tijiint ni bii tisukr ni bii micɛcɛkm ni bii liwɔbl ni bii iyɛnbɛn ni Kristo bo la, nʼyɛnm sɔnge nɛ. Kimɛ uyo wà mituɔm lá pɔre' nni la, u ya yo nɛ n tùɔreh ki lɛnh mituɔm.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Ni laa'-aa! Ninbi nɛ cère' n lienh mijɔ̀rm. Ninbi nɛ bi li wuɔn binib n yé udaan wà. Nin ma yé niba ma kɛ nnɔ, bà yih biʼba *Yesu ya tondmɔ̀nb nnɔ ŋa cɛn' nni niba.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 N là te niʼsaan ma nnɔ n là ŋmɔbe kuminku ki gbien', ki teh miyɔkm ya bont kɛ ya bol. Nɛn nɛ wɔngeh ki teh n yé *Yesu ya tond.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Kristo ya táantɔ yaab laa' bà ki cɛn' ninbi? Ma là yé niʼbo tukl ma nnɔ nɛ tien' nʼbiil-ii? Nì yé nɛn bo la, fère nni mɛn.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 N bonde' ki gben' ń baa niʼsaan bolmta sɔ. N baa' la, ma tí lì li yé niʼbo tukl, kimɛ n bàareh ninbi bo nɛ, ma bàareh niʼfaal bo. Na yé mubumu nɛ nuunh lifaal ki blinh muʼbaambɛ, bibaambɛ nɛ nuunh lifaal ki blinh biʼbumu.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Min li tuo kí taa n ŋmɔbe nà kɛ, kí sɔn lituonl kí tore nɛ, ki li tuo kí taa min bugbɛn mɔnɔn kí cɛ̀be nɛ. N yíe nɛ ki gbien' la, ninbi yíe nni ma bo nnɔ li kùore nɛ-ɛɛ?
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Imɔ̀n, ma là yé niʼbo tukl. Ama biba maaleh ki teh n là ŋmɔbe ununwien nɛ, ki taah ucekn ki lɛreh ki jinh nɛ.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Liike mɛn binib bà kɛ n sɔn' bɛ niʼsaan nnɔ, n ñi' uba bo ki lɛre' ki jin' nɛ-ɛɛ?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 N là sɔn' Tit niʼsaan ma ki cère' tiʼninjɛ uba tɔke nin wɔ nnɔ, u la lɛre' ki jin' nɛ-ɛɛ? Min nin wɔn kɛ ŋa là ŋmɔbe iyɛnmaale iba nɛ ki kpe usɛn uba-aa?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Ni ñɛn' uyo ki maaleh ki teh ti lienh ki nuunh tí lɛ imɔ̀n nɛ niʼsaan-a! Na te nnɔ. Ti yé Kristo yaab nɛ, ki te Uwien ya nun bó ki lienh. Tiʼjɔtiebɛ, ti teh nɛn kɛ ki nuunh niʼtekjim nɛ ń kpére Uwien ya sɛn ni.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Kimɛ n fɛnge n la lá baa' niʼsaan kí lɛ ni te ma bi yíe ní li te ma bo, niʼmɔ ń lɛ n te na bi yíe n li te ma bo nɛ. N fɛnge n la lá baa' kí lɛ ifinfinde nin iponponbe nin ubenpiebe nin kunaniɛrku nin itɛnfuon nin kuñɔkpɔbku nin tigbengt nin fɛnfɛnm nɛ te niʼni nɛ.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 N liɛbe' ki fɛnge n la lá baa' niʼsaan Uwien cère' ń ji ifɛ niʼbo, kí muɔ binib bà yɛbe, ki tien' ibiɛre ka lèbre' biʼtetem, ki juore' ki teh tijɔknt ya bont, ki pɛ lisɔnsɔndl bo, ki teh fɛnfɛnm kɛ ya bol nnɔ bo nɛ.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.