2 Coríntios 12
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ACF
1 Nì kpɛ ń li jɛbnh nʼba-aa? Na ŋmɔbe kpɛle. Ama n li len tibont tà kɛ Yonbdaan kpiire' tù ki wuɔn' nni nnɔ bo.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 N bɛn ujɛ uba u yé Kristo yɔ. Ibin piik nin inan sɔ, Uwien taa' wɔ ki don' paaki ya paaki ya paaki bó. U don' nin uʼgbɛnɛnt nɛ-ɛɛ! Ma bɛn. Wa tí don' nin uʼgbɛnɛnt-ii! Ma bɛn. Uwien nɛ bɛn.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Udaan don' nin uʼgbɛnɛnt bii wa don' nin uʼgbɛnɛnt-ii! Ma bɛn. Uwien nɛ bɛn. Ama n bɛn
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 ki ye Uwien taa' wɔ ki don' paaki ki tì baa' wɔn Uwien den. Nɛn saan nɛ u cii' tigbɛr tà nisaal ŋa ń lɛ u li taa iñɔbon yà kí len kí tɛkn tù, ka ŋmɔbe sɛn wɔ ń len tù mɔ.
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 U ya daan bo n li jɛbn nʼba. Ama min bugbɛn bo wɔn n li jɛbn nʼba nʼjiint bo nɛ.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 N bi yíe ń jɛbn nʼba la, n bi li fre kí jɛbn, nɛ na bi yé nʼbo jɔ̀rm, kimɛ n bi li lienh tigbɛmɔ̀nt baba nɛ. Ama ma jɛbnh nʼba, kimɛ ma yíe uba ń li ŋmɔbe nʼbo iyɛnmaale yà cɛn' u lɛnh n teh nà nin u ciih n lienh nà.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Kimɛ Uwien kpiire' tibonmɔnmɔnt ki wuɔn' nni. Uwien ŋa yíe ń li jɛbnh nʼba tibont bugbɛn bo ma nnɔ, nɛ ki cère' *Satan sɔn' nibonn niba, nì lá kɔn' nʼgbɛnɛnt ni, ki cɔkreh nni tɛn ukonkon nɛ̀ ń pien nni n la li jɛbnh nʼba.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 N gbáan' Yonbdaan bol mita nɛ ki ye wɔ ń ñɛn nɛ̀ nʼgbɛnɛnt ni,
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 ama u tɔke' nni ki ye: «Nʼjuokm li dɛ̀kre ŋɛ. Kimɛ a yé ujiin uyo wà la, u ya yo nɛ n wɔngeh nʼtuɔm.» Nɛn bo, n li tuo kí li jɛbnh nʼba nʼjiin bo. Nnɔ nɛ Kristo ya tuɔm li te nni.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Nɛn bo, n lá te tijiint ni bii tisukr ni bii micɛcɛkm ni bii liwɔbl ni bii iyɛnbɛn ni Kristo bo la, nʼyɛnm sɔnge nɛ. Kimɛ uyo wà mituɔm lá pɔre' nni la, u ya yo nɛ n tùɔreh ki lɛnh mituɔm.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 Ni laa'-aa! Ninbi nɛ cère' n lienh mijɔ̀rm. Ninbi nɛ bi li wuɔn binib n yé udaan wà. Nin ma yé niba ma kɛ nnɔ, bà yih biʼba *Yesu ya tondmɔ̀nb nnɔ ŋa cɛn' nni niba.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 N là te niʼsaan ma nnɔ n là ŋmɔbe kuminku ki gbien', ki teh miyɔkm ya bont kɛ ya bol. Nɛn nɛ wɔngeh ki teh n yé *Yesu ya tond.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Kristo ya táantɔ yaab laa' bà ki cɛn' ninbi? Ma là yé niʼbo tukl ma nnɔ nɛ tien' nʼbiil-ii? Nì yé nɛn bo la, fère nni mɛn.
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 N bonde' ki gben' ń baa niʼsaan bolmta sɔ. N baa' la, ma tí lì li yé niʼbo tukl, kimɛ n bàareh ninbi bo nɛ, ma bàareh niʼfaal bo. Na yé mubumu nɛ nuunh lifaal ki blinh muʼbaambɛ, bibaambɛ nɛ nuunh lifaal ki blinh biʼbumu.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Min li tuo kí taa n ŋmɔbe nà kɛ, kí sɔn lituonl kí tore nɛ, ki li tuo kí taa min bugbɛn mɔnɔn kí cɛ̀be nɛ. N yíe nɛ ki gbien' la, ninbi yíe nni ma bo nnɔ li kùore nɛ-ɛɛ?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Imɔ̀n, ma là yé niʼbo tukl. Ama biba maaleh ki teh n là ŋmɔbe ununwien nɛ, ki taah ucekn ki lɛreh ki jinh nɛ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Liike mɛn binib bà kɛ n sɔn' bɛ niʼsaan nnɔ, n ñi' uba bo ki lɛre' ki jin' nɛ-ɛɛ?
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 N là sɔn' Tit niʼsaan ma ki cère' tiʼninjɛ uba tɔke nin wɔ nnɔ, u la lɛre' ki jin' nɛ-ɛɛ? Min nin wɔn kɛ ŋa là ŋmɔbe iyɛnmaale iba nɛ ki kpe usɛn uba-aa?
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Ni ñɛn' uyo ki maaleh ki teh ti lienh ki nuunh tí lɛ imɔ̀n nɛ niʼsaan-a! Na te nnɔ. Ti yé Kristo yaab nɛ, ki te Uwien ya nun bó ki lienh. Tiʼjɔtiebɛ, ti teh nɛn kɛ ki nuunh niʼtekjim nɛ ń kpére Uwien ya sɛn ni.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Kimɛ n fɛnge n la lá baa' niʼsaan kí lɛ ni te ma bi yíe ní li te ma bo, niʼmɔ ń lɛ n te na bi yíe n li te ma bo nɛ. N fɛnge n la lá baa' kí lɛ ifinfinde nin iponponbe nin ubenpiebe nin kunaniɛrku nin itɛnfuon nin kuñɔkpɔbku nin tigbengt nin fɛnfɛnm nɛ te niʼni nɛ.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 N liɛbe' ki fɛnge n la lá baa' niʼsaan Uwien cère' ń ji ifɛ niʼbo, kí muɔ binib bà yɛbe, ki tien' ibiɛre ka lèbre' biʼtetem, ki juore' ki teh tijɔknt ya bont, ki pɛ lisɔnsɔndl bo, ki teh fɛnfɛnm kɛ ya bol nnɔ bo nɛ.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.