2 Coríntios 10
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA
1 Min Pɔl, n ye ń niire nɛ nɛ: niʼni biba lienh ki teh n te niʼsaan uyo wà la, ma kaabe, nɛ ma lá nɛke nɛ la, n ji yé ukaajɛ-a! Kristo ya yɛnguol nin uʼnimɔ̀nt bo nɛ n tɔkeh nɛ ki teh:
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 N faare' nɛ nɛ, la cère mɛn n lá baa niʼsaan la, ń wuɔn nɛ kí ye n yé ukaajɛ. Ama binib bà maaleh ki teh ti ŋmɔbe minisaaltetem nɛ ki sɔnh nnɔ, n li wuɔn bɛn kí ye n yé ukaajɛ.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Imɔ̀n, ti yé binib nɛ ama ta mɔ̀h nin nisaaltuɔm.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Kimɛ ti ŋmɔbe tijɛkɔnwɛnt tà nnɔ ŋa ñɛn' nisaal saan, tù ñɛn' Uwien saan nɛ ki ŋmɔbe mituɔm. Ti taah tu ya tuɔm nɛ ki gbendeh nà kɛ ŋmɔbe mituɔm ya gbɛr, ki cèreh bitonnɛndɛnb ya yɛnmaale juonh fɛnm,
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 ki gbendeh nà kɛ yé tigbengt ya bonn ki piendeh binib bi la bɛnde Uwien nnɔ ya gbɛr, ki lèbreh unil kɛ ya yɛnmaale wɔ ń li boh Kristo.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Ni tì laa' uyo wà ni boh Kristo ki tì gben' la, ti li dɛre wà kɛ ŋa boh wɔ ya tub.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Li likeh mɛn tibont tuʼdonbó. Unil du uʼba bo ki ye u yé Kristo yɔ la, wɔ ń taa kí ble uʼyul ni kí ye u yé Kristo yɔ la, tiʼmɔ yé Kristo yaab nɛ.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Yonbdaan de' tɛ ticiɛnt tí cère niʼcɛkl ń kpére nɛ, wa ye tí bere lɛ̀. Nì yé n pɛ̀keh nʼba ticiɛnt nnɔ bo nì tì kɛnde' waamu mɔnɔn la, na coh nni fɛ.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Ma yíe nɛ̀ ń li naan tɛn n nuunh ń fɛ̀nde nɛ nɛ kí ñɛ tigbɔnt tà n kiɛh nɛ tù nnɔ bo.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Kimɛ biba lienh ki teh n kiɛh mimaam mà tigbɔnt ni nnɔ faa nɛ ki cɔkreh binib, ama n ji lá te biʼni la, n yé ujiin nɛ, ki lienh gbɛfɛnm.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Wà kɛ lienh nnɔ ń li bɛn kí ye ta nɛke niʼsaan ki kɛle' tigbɔnt ni ki ye ma la, ti tí lá baa' mɔ la, ti li tien nnɔ nɛ.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Ta tuo' tí taa tiʼba kí nɛnge binib bà wɔngeh biʼba nnɔ, ki niireh nin tí gɛ̀kn nin bɛ. Ba ŋmɔbe yɛnm. Bi taah biʼba nɛ ki teh kunɛnnɛnku, ki liɛbe' ki taah biʼba ki kpàandeh kù.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Tinbi bɛn wɔn, ta ń li jɛbnh tiʼba kí tì kɛnde. Ti li jɛbn tiʼba ki tì kpaan' Uwien sien' tɛ tí sɔn kí kpaan nà saan nnɔ nɛ. Wɔn nɛ cère' ti baa' niʼmɔ saan.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Ti là baa' niʼsaan ma nnɔ ta gɛ̀bre' tiʼbiɛn. Ti là kpaan' Uwien sien' tɛ nà saan nɛ. Tinbi nɛ cinbe ki kpiɛ' ki baa' niʼsaan ki tɔke' nɛ Kristo ya gbɛmɔnmɔnt.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Ta ń gɛ̀bre tiʼtuonl ya biɛn kí tì ń li jɛbnh tiʼba bitɔb yaal bo. Ama ti daan ki ye ni li kpére mitekjim ni. Nnɔ nɛ ti li sɔn itùon niʼni yɛ̀ ń li yɛbe. Ama ta ń gɛ̀bre Uwien sien' ki ye tí sɔn kí kpaan nà saan.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Ti li joh idu yà tɔ niʼyu bo ni, ki tɔkeh binib tigbɛmɔnmɔnt, ta ń jo bitɔb sɔn' nà saan, kí li jɛbnh tiʼba biʼtùon bo.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «Unil ye wɔ ń wuɔn uʼba la, wɔ ń wuɔn uʼba Yonbdaan bo.»
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Na yé Yonbdaan ya yɛnm sɔnge unil wà pɛ̀keh uʼba bo nɛ, wɔn Yonbdaan pɛ̀keh wà la, uʼyɛnm sɔnge wɔn bo nɛ.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.