1 Tessalonicenses 2
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVI
1 Tiʼyaabɛ, ninbi mɔnɔn bɛn ki ye ti là baa' niʼbùol ni teke' tɛ ma nnɔ ŋa juore' fɛnm.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ni bɛn ki ye bi là jɛ̀nde' tɛ, ki suke' tɛ Filip ya du ni. Ama nin binib là ñɛn' tiʼbo kinunbɔnk ma kɛ nnɔ, tiʼWien de' tɛ lifɛ̀l ti tɔke' nɛ uʼgbɛmɔnmɔnt.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ti là sureh nɛ ní cenge Uwien ya gbɛr ma nnɔ ta là nuunh tí tuln nil, ka ŋmɔbe yɛnmaalbiɛre, ka nuunh tí lɛre kí ji mɔ.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Ama Uwien bikn' tɛ ki laa' ti kpɛ tí tɔke binib uʼgbɛmɔnmɔnt nɛ ki taa' tù ki ŋukn' tɛ. Nɛn bo nɛ ta nuunh ti tɔkeh tù la, binib ya yɛnm ń li sɔnge tiʼbo, ti nuunh Uwien wà bɛn tiʼfɛ̀l ni te ma bo nnɔ ya yɛnm nɛ ń li sɔnge tiʼbo.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ni bɛn ki ye ta kpele ki len' ñɔŋmaagbɛr tí lɛre nil, ka kpele ki nuun' tí ñi nil bo kí lɛ like. Uwien nɛ yé tiʼmɔ̀nkunl.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Ta kpele ki nuun' ninbi bii nitɔb ń pɛ̀ke tɛ, kimɛ ta nuunh pɛnpɛku nisaal saan.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Ti yé *Kristo ya tondb ma nnɔ, ti bi li fre kí wuɔn nɛ kí ye ti ŋmɔbe ukpiɛke, ama ta tien' nnɔ. Ti là te niʼsaan ma nnɔ, ti là duɔn' tiʼyɛnm niʼbo tɛn upii ŋaandeh ma uʼbumu, uʼyɛnm sɔnge muʼbo u likeh mù nɛ.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Ti yíe nɛ nì tì kɛnde' ma nnɔ, na yé tiʼnun mɔ́n tí tɔke nɛ Uwien ya gbɛmɔnmɔnt baba nɛ. Ninbi bo, ti li tuo kí kpo mɔnɔn, kimɛ ni yé binib bà ta gɔh niʼbo nɛ.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Tiʼyaabɛ, ni tiɛn tiʼtùon nin tiʼjiinku bó. Ti là tɔkeh nɛ Uwien ya gbɛmɔnmɔnt ma nnɔ, ti là sɔnh itùon nin inunmɔ́n nɛ ñɔnku nin wien ni ŋɔ ti la li yé uba bo tukl.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Ninbi bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ nin Uwien nɛ yé bimɔ̀nkunb ki ye ti là te niʼsaan ma nnɔ tiʼtetem là cuube nɛ ka ŋmɔbe jɔknt. Ta là ŋmɔbe bi li biin tɛ nà bo.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Ni bɛn kɛin ki ye ti là teh niʼni wà kɛ tɛn bibaa teh uʼbumu ma bo nɛ,
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 ki sureh nɛ, ki saakreh niʼgbɛnɛnt, ki ñiikeh ki tɔkeh nɛ ki teh ní li ŋmɔbe mitetem mà selndeh Uwien. Wɔn nɛ yin' nɛ ní kɔ uʼbɛl ni kí lɛ uʼkpiɛke.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Ti tuu ki faareh Uwien niʼbo uyo kɛ nibonn nà bo nnɔ si: ti là tɔke' nɛ Uwien ya gbɛr, nɛ ni teke' tù, ki tuo' ki ye ta yé nib yaar tù mɔnbe ki yé Uwien yaar nɛ, ki cèreh ninbi bà teke' Uwien ki jin' nnɔ teh Uwien yíe nà.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Tiʼyaabɛ, ni tɛkn' Uwien ya táan yaab bà te Sude ya tinfɛnm ni, ki liɛbe' ki yé *Yesu Kristo yaab nnɔ ya taal ni nɛ. Kimɛ niʼdu yaab jɛ̀nde' nɛ ijɛnd yà nnɔ *Sufmbɛ mɔ là jɛ̀nde' bɛ i ya jɛnd nɛ.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Bɛn *Sufmbɛ nnɔ nɛ là ku' *Uwien ya ñɔbonsɔknb, ki ku' Yonbdaan Yesu, ki jɛ̀nde' tiʼmɔ cɛɛn. Uwien ya yɛnm ŋa sɔnge biʼbo. Bi yé binib kɛ ya nɛnnɛndb nɛ.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Bi piendeh tɛ ti la tɔke bà ŋa yé *Sufmbɛ tigbɛr tà li cère bɛ ń ŋmɛre nɛ. Bi teh nnɔ nɛ biʼbiɛre yɛbreh ki joh, nɛ Uwien ya benku ni tì gben' ki ben' biʼbo.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Tiʼyaabɛ, tinbi nin ninbi dàan' tɔb nì tien' idɛn ile ma nnɔ, ti dɔkn' nɛ cɛɛn nɛ. Ti jɛnde' tɔb nɛ, ama ti tiɛn niʼbó tiʼyɛnmaale ni. Nɛn nɛ cère' ti ñikn' tí tí ń lɛ nɛ.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Nɛn bo nɛ ti yíe tí liɛbe kí baa niʼsaan. Min Pɔl mɔnɔn bikn' nlen, ki bikn' nle, nɛ *Satan pien' tɛ.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Imɔ̀n, ninbi bo nɛ ti ŋmɔbe lidɛndɛnl nin uyɛnsɔnge. Yonbdaan *Yesu li baa lidaali là nnɔ, ninbi nɛ li yé tiʼbo lisuul, nɛ tiʼyɛnm li sɔnge niʼbo uʼnun bó.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Imɔ̀n, ninbi nɛ yé tiʼkpiɛke nin tiʼyɛnsɔnge.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.