Números 11

gmvl (GMVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Isra7eele asay ba bolla gakkida meto ubbaa gishshas GODAA bolla zuuzumides; GODAY asaa zuuzunththaa waasoza siyidi keehi hanqettides; istta bollaka xuuggiza tama yeddides; he GODAA tamay asay dunkaani uttidasohoppe gaxara amardayssa mides.
1 O povo pôs-se a murmurar amargamente aos ouvidos do Senhor. O Senhor, ouvindo isso, irou-se: o fogo do Senhor acendeu-se entre eles e devorou a extremidade do acampamento.
2 Asaykka bana GODAARA giigsana mala Musekko waassides; Museykka GODAA woossiin tamazi to7ides.
2 O povo clamou a Moisés; Moisés orou ao Senhor e o fogo extinguiu-se.
3 Xoossa tamay heen istta giddon eexxida gishshas he sohoy, «Tabeere» geetettides.
3 Deu-se àquele lugar o nome de Tabeera, porque o fogo do Senhor se tinha acendido no meio deles.
4 Isra7eele asaara walaketti kezidi biza hara dumma dumma dere asay asho maanaas daro amottides; Isra7eele asaykka, «Nuni maana asho awappe demminoo!
4 A população que estava no meio de Israel foi atacada por um desejo desordenado; e mesmo os israelitas recomeçaram a gemer: "Quem nos dará carne para comer?, diziam eles.
5 Kase nu Gibxen diza wode aykko miish qanxxontta coo mela miza mole ashoy, lelehey, lelehe misatiza habbihabbey, dono misatiza kuraatey, sunkurtoynne tuumoy nuna laamoththees.
5 Lembramo-nos dos peixes que comíamos de graça no Egito, os pepinos, os melões, os alhos bravos, as cebolas e os alhos.
6 Ha7i gidikko manna xallay nuna saleththides; qoodheykka kath ixxides; mannafe attiin hara nu be7iza kaththi baawa» gi yeekkides.
6 Agora nossa alma está seca. Não há mais nada, e só vemos maná diante de nossos olhos."
7 Mannay deebbo ayfe mala guuththa; izas medhay booxxi ekkiza shida mala gididi galal7o misatees.
7 O maná assemelhava-se ao grão de coentro e parecia-se com o bdélio.
8 Asay hessa yuuyi yuuyi maxees; iza woxan gaaccidi woykko udulan caddidi guuththa xaaron munuqidi uukkees; mishin izi doonan zaytera gindetti uukettida ukeththa mala mal7ees.
8 O povo dispersava-se para colhê-lo; moía-o com a mó ou esmagava-o num pilão, cozia-o numa panela e fazia bolos com ele, os quais tinham o sabor de um bolo amassado com óleo.
9 Omars omars istti dunkaani dizaso heeran xaazay wodhdhishin mannay izara issife wodhdhees.
9 Enquanto de noite caía o orvalho no campo, caía também com ele o maná.
10 Derezi wurikka ba dunkaane pengen pengen baso asaara asaara eqqidi yeekkishin Musey siyides; Xoossi istta bolla hanqettida gishshas Musey keehi ceecides.
10 Ouviu Moisés o povo que chorava, agrupado por famílias, cada uma à entrada de sua tenda. A cólera do Senhor acendeu-se com violência. Moisés entristeceu-se.
11 Izi GODAA, «Hayssa deexo meto nees aylle gidida ta bolla ays ehadii? Neni hayssa ha dereza ubbaa deexo tooho tana ne toossanaas ta nena ay mishisadinaa?
11 E disse ao Senhor: "Por que afligis vosso servo? Por que não acho eu favor a vossos olhos, vós que me impusestes a carga de todo esse povo?
12 Buro dhanth dhammiza naa dichchiza he guuththa naaza idimmiza mala tani istta idimmada neni kase aawatas caaqqida biittaa gaththana mala ne tana ooththizay haytantta wursa shaariday tanee? Woykko istta ta yeladinaa?
12 Porventura fui eu que concebi esse povo? Ou acaso fui eu que o dei à luz, para me dizerdes: leva-o em teu seio como a ama costuma levar o bebê, para a terra que, com juramento, prometi aos seus pais?
13 Istti tana, ‹Nuus asho imma› giidi taakko yiidi yeekkiza gishshas hayssa asaa ubbaas gidana asho ta awappe ehoo?
13 Onde encontrarei carne para dar a todo esse povo que vem chorar perto de mim, dizendo: dá-nos carne para comer?
14 Tani tarkka hayssa deraa kaaleththanaas dandaykke; hayssi alaafeteththazi tana keehi deexxides.
14 Eu sozinho não posso suportar todo esse povo; ele é pesado demais para mim.
15 Ne tana hayssaththo waayisanaappe tani meto be7ontta mala ne taas mishettizaa gidikko ne tana ha7i wodhidaakko taas lo7o» gi woossides.
15 Em lugar de tratar-me assim, rogo-vos que antes me façais morrer, se achei agrado a vossos olhos, a fim de que eu não veja a minha infelicidade!
16 GODAY Muses, «Dereza ayssana dandayza erettida laappun tammu cimata doora; neni istta shiishshada Gaytoteththa Dunkaanezakko ehada ne achchan essa.
16 O Senhor respondeu a Moisés: "Junta-me setenta homens entre os anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e tenham autoridade sobre ele. Conduze-os à tenda de reunião, onde estarão contigo.
17 Tanikka hee wodhdhada nenara haasayana; tani nees immida ayanaappe isttas shaakka immana; hessafe guye istti dereza nees diza alaafeteththaafe shaakki ekkidi dereza tooho tookki nena maaddana; hayssafe guye hayssa alaafeteththaa ne xalla tookkaka.
17 Então descerei e ali falarei contigo. Tomarei do espírito que está em ti e o derramarei sobre eles, para que possam levar contigo a carga do povo e não estejas mais sozinho.
18 Ha7ikka derezas, ‹Wontos inttena geeshshite; inttes maana ashoy daana; intte nuni maana asho nuus oonee immanay giidi yeekkidayssanne nuus Gibxey lo7o gidayssa GODAY siyides; hekko ha7i inttes GODAY asho immana; intteka iza maandeta.
18 Dirás ao povo: santificai-vos para amanhã, e tereis carne para comer, pois chorasses aos ouvidos do Eterno, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Estávamos tão bem no Egito!... O Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Intte asho maanay issi gallas woykko nam7u gallas woykko ichchashu gallas woykko tammu gallas woykko nam7u tammu gallas xalla gidenna.
19 E comereis não só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 Izi inttena saleththidi inttes siidhera kezana gakkanaas agina kumeth intte iza maana; hessika hananay intte hayssa intte giddon diza GODAA kadhida gishshassinne nuni Gibxeppe kase kezontta aggidaakko nuus lo7okkoshin giidi intte yeekkida gishshassa› » gides.
20 mas durante um mês inteiro, até que ela vos saia pelas narinas e vos cause nojo: porque rejeitasses o Senhor que está no meio de vós e dissestes-lhe chorando: por que saímos nós do Egito?"
21 Musey GODAAS, «Hekko ha7i tani kaaleththizay usuppun xeetu shii asa; ‹Neni aginas gidana asho isttas immana› gaada qaala geladasa.
21 Moisés disse: "Este povo, no meio do qual estou, conta seiscentos mil homens de pé, e dizeis que lhes dareis carne para que comam um mês inteiro!
22 Histtiin hayssa asaas ay keena mehey shukettiin gidanee? Abba giddon diza moley ubbay issi bolla shiiqidaakko gidandee?» gi oychchides.
22 Porventura matar-se-á tanta quantidade de ovelhas e bois até que tenham bastante? Ou juntar-se-ão todos os peixes do mar para fartá-los?"
23 GODAY Muses, «Taas Xoossas wolqqay guuththee? Ta qaalay intte achchan polettanaakkonne agganaakko ne ha7i be7ana» gi zaarides.
23 O Senhor respondeu a Moisés: "Acaso será impotente a mão do Senhor? Verás sem demora se se fará ou não o que eu te disse."
24 Hessa gishshas Musey kezidi GODAY izas gidayssa ubbaa derezas yootides; dereza kaaleththizaytappe laappun tammu as issiso shiishshidi dunkaaneza yuushon essides.
24 Moisés saiu e referiu ao povo as palavras do Senhor. Reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou em volta da tenda.
25 GODAYKKA shaarara wodhdhidi izas yootides; Muses immida ayanaappe shaakkidi deraa kaaleththiza laappun tammu cimata bolla woththides; ayanay istta bolla wodhdhiin istti bantta qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasayda; istti hessa nam7anththibeettenna.
25 O Senhor desceu na nuvem e falou a Moisés; tomou uma parte do espírito que o animava e a pôs sobre os setenta anciãos. Apenas repousara o espírito sobre eles, começaram a profetizar; mas não continuaram.
26 Mazgabettida laappun tammu deraa kaaleththizayta giddofe nam7ati Eldaadenne Medaade geetettizayti gede Dunkaanezakko bontta bantti diza heeran gam7ida; istti heen dishin ayanay istta bolla wodhdhiin isttika ba qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasayda.
26 Dois homens tinham ficado no acampamento: um chamava-se Eldad e o outro, Medad, e o espírito repousou também sobre eles, pois tinham sido alistados, mas não tinham ido à tenda; e profetizaram no acampamento.
27 Issi naateththa asi Musekko woxxi biidi, «Eldaadeynne Medaadey heen bantta heeran dishe tinbite haasayeettes» gi yootides.
27 Um jovem correu a dar notícias a Moisés: "Eldad e Medad, disse ele, profetizam no acampamento."
28 Naateththafe doommidi Muse ooththi maaddiza Nawe naa Iyaasoy, «Ta godaa Musee! Haytanti tinbite haasayontta mala teqqa!» gides.
28 Então Josué, filho de Nun, servo de Moisés desde a sua juventude, tomou a palavra: "Moisés, disse ele, meu senhor, impede-os."
29 Museykka izas, «Ne taas mishettada hessa gay? Tani gidikko Xoossi hayssa deraa ubbaa bolla ba ayana woththikonne ubbayka ba qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasaydaakko hessi taas ufayssa!» gides.
29 Moisés, porém, respondeu: "Por que és tão zeloso por mim? Prouvera a Deus que todo o povo do Senhor profetizasse, e que o Senhor lhe desse o seu espírito!"
30 Museynne Isra7eele asaa kaaleththiza laappun tammu asay gede ba dizaso simmides.
30 E Moisés retirou-se do acampamento com os anciãos de Israel.
31 Hessafe guye GODAY carko denththidi abba giddofe kuracho misatiza kafo asay dunkaani uttida heera ehides; histtidi he kafota biittafe pude nam7u wadha keena dhoqqu giidi piradhdhi yiidi asay dunkaani uttida heera yuushon issi gallassa oge keena gidizaason biitta bolla may7i uttida.
31 Um vento mandado pelo Senhor, vindo das bandas do mar, trouxe consigo codornizes, e derramou-as sobre o acampamento, numa extensão de cerca de um dia de caminho para ambos os lados em volta do acampamento; e cobriam o solo, cerca de dois côvados de alto sobre a superfície da terra.
32 Hessa gishshas he gallassinne omars, hessaththoka wonteththa gallassika derezi he kafota oykki shiishshides; issi asikka tammu kiloppe pace oykkibeenna; izikka melana mala ba dunkaanida heera yuusho ubbaan miccida.
32 Levantou-se então o povo, e ajuntou durante todo aquele dia, toda a noite e todo o dia seguinte tantas codornizes, que aquele que menos ajuntou conseguiu encher dez homeres. E estenderam-nas, para si mesmos, em toda a volta do acampamento.
33 Gido attiin istti buro coommi mittontta dishin GODAY deraa bolla keehi hanqettides; GODAY gita boshakka deraa bolla yeddides.
33 Ainda a carne estava nos seus dentes, e ainda não estava mastigada, quando a cólera do Senhor se inflamou contra o povo e o Senhor feriu o povo com um grande flagelo.
34 Asho amottidi hayqqida asaa heen gadaan moogida gishshas he gadeza sunththi, «Kibroote-Hatta7aabe» geetettides.
34 Chamou-se àquele lugar Quibrot-Hataava, porque ali sepultou-se o povo que se deixara dominar pelo desordenado.
35 Asay Kibroote-Hatta7aabe gede Haxiroote biidi heen dunkaani uttides.
35 De Quibrot-Hataava, partiu o povo para Haserot, onde se deteve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.