Números 11
gmvl (GMVL) vs NTLH
1 Isra7eele asay ba bolla gakkida meto ubbaa gishshas GODAA bolla zuuzumides; GODAY asaa zuuzunththaa waasoza siyidi keehi hanqettides; istta bollaka xuuggiza tama yeddides; he GODAA tamay asay dunkaani uttidasohoppe gaxara amardayssa mides.
1 Por estarem passando por muitas dificuldades, os israelitas começaram a se queixar a Deus, o Senhor . Quando o Senhor ouviu as suas reclamações, ficou irado e fez cair fogo em cima deles. O fogo queimou no meio deles e destruiu uma ponta do acampamento.
2 Asaykka bana GODAARA giigsana mala Musekko waassides; Museykka GODAA woossiin tamazi to7ides.
2 Então o povo gritou, pedindo socorro a Moisés; Moisés orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Xoossa tamay heen istta giddon eexxida gishshas he sohoy, «Tabeere» geetettides.
3 Aí puseram naquele lugar o nome de Taberá porque ali o fogo do Senhor havia queimado no meio deles.
4 Isra7eele asaara walaketti kezidi biza hara dumma dumma dere asay asho maanaas daro amottides; Isra7eele asaykka, «Nuni maana asho awappe demminoo!
4 Havia estrangeiros viajando com os israelitas. Eles estavam com muita vontade de comer carne, e até mesmo os israelitas começaram a reclamar, dizendo: — Ah, se tivéssemos um pouco de carne para comer!
5 Kase nu Gibxen diza wode aykko miish qanxxontta coo mela miza mole ashoy, lelehey, lelehe misatiza habbihabbey, dono misatiza kuraatey, sunkurtoynne tuumoy nuna laamoththees.
5 No Egito comíamos quanto peixe queríamos, e era de graça. E que saudades dos pepinos, dos melões, das verduras, das cebolas e dos alhos!
6 Ha7i gidikko manna xallay nuna saleththides; qoodheykka kath ixxides; mannafe attiin hara nu be7iza kaththi baawa» gi yeekkides.
6 Mas agora acabaram-se as nossas forças. Não há mais nada para comer, e a única coisa que vemos é esse maná !
7 Mannay deebbo ayfe mala guuththa; izas medhay booxxi ekkiza shida mala gididi galal7o misatees.
7 (O maná era parecido com pequenas sementes brancas, meio amareladas. Ele caía durante a noite, com o orvalho. No dia seguinte de manhã, o povo ia apanhá-lo em volta do acampamento. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões, cozinhavam numa panela e faziam pães achatados que tinham gosto de pão assado com azeite.)
8 Asay hessa yuuyi yuuyi maxees; iza woxan gaaccidi woykko udulan caddidi guuththa xaaron munuqidi uukkees; mishin izi doonan zaytera gindetti uukettida ukeththa mala mal7ees.
8 — ausente —
9 Omars omars istti dunkaani dizaso heeran xaazay wodhdhishin mannay izara issife wodhdhees.
9 — ausente —
10 Derezi wurikka ba dunkaane pengen pengen baso asaara asaara eqqidi yeekkishin Musey siyides; Xoossi istta bolla hanqettida gishshas Musey keehi ceecides.
10 Então Moisés ouviu o choro do povo. Cada família chorava na entrada da sua barraca. O Senhor ficou muito irado . E Moisés também ficou aborrecido
11 Izi GODAA, «Hayssa deexo meto nees aylle gidida ta bolla ays ehadii? Neni hayssa ha dereza ubbaa deexo tooho tana ne toossanaas ta nena ay mishisadinaa?
11 e disse a Deus, o Senhor : — Por que me tens tratado tão mal? Por que estás aborrecido comigo? Por que me deste um trabalho tão pesado de dirigir todo este povo?
12 Buro dhanth dhammiza naa dichchiza he guuththa naaza idimmiza mala tani istta idimmada neni kase aawatas caaqqida biittaa gaththana mala ne tana ooththizay haytantta wursa shaariday tanee? Woykko istta ta yeladinaa?
12 Eu não fiz este povo, nem dei à luz esta gente! Por que me pedes que faça como uma babá e os carregue no colo como criancinhas para a terra que juraste dar aos seus antepassados?
13 Istti tana, ‹Nuus asho imma› giidi taakko yiidi yeekkiza gishshas hayssa asaa ubbaas gidana asho ta awappe ehoo?
13 Onde poderia eu conseguir carne para dar a todo este povo? Eles vêm chorar perto de mim e dizem que querem comer carne.
14 Tani tarkka hayssa deraa kaaleththanaas dandaykke; hayssi alaafeteththazi tana keehi deexxides.
14 Eu sozinho não posso cuidar de todo este povo; isso é demais para mim!
15 Ne tana hayssaththo waayisanaappe tani meto be7ontta mala ne taas mishettizaa gidikko ne tana ha7i wodhidaakko taas lo7o» gi woossides.
15 Se vais me tratar desse jeito, tem pena de mim e mata-me! Se gostas de mim, não deixes que eu continue sofrendo deste jeito!
16 GODAY Muses, «Dereza ayssana dandayza erettida laappun tammu cimata doora; neni istta shiishshada Gaytoteththa Dunkaanezakko ehada ne achchan essa.
16 O Senhor Deus respondeu a Moisés: — Reúna para mim setenta homens, que você sabe que são líderes, entre os mais respeitados do povo de Israel; leve-os até a
17 Tanikka hee wodhdhada nenara haasayana; tani nees immida ayanaappe isttas shaakka immana; hessafe guye istti dereza nees diza alaafeteththaafe shaakki ekkidi dereza tooho tookki nena maaddana; hayssafe guye hayssa alaafeteththaa ne xalla tookkaka.
17 Então eu descerei e falarei com você ali; tirarei uma parte do Espírito que lhe dei e darei a eles, para que o ajudem no pesado trabalho de cuidar do povo. Assim, você não precisará fazer isso sozinho.
18 Ha7ikka derezas, ‹Wontos inttena geeshshite; inttes maana ashoy daana; intte nuni maana asho nuus oonee immanay giidi yeekkidayssanne nuus Gibxey lo7o gidayssa GODAY siyides; hekko ha7i inttes GODAY asho immana; intteka iza maandeta.
18 Agora diga ao povo o seguinte: “Purifiquem-se para amanhã; vocês vão comer carne. O Senhor ouviu vocês chorando e dizendo que queriam carne e que passavam bem no Egito. Por isso o Senhor lhes dará carne, e vocês a comerão.
19 Intte asho maanay issi gallas woykko nam7u gallas woykko ichchashu gallas woykko tammu gallas woykko nam7u tammu gallas xalla gidenna.
19 E não comerão só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 Izi inttena saleththidi inttes siidhera kezana gakkanaas agina kumeth intte iza maana; hessika hananay intte hayssa intte giddon diza GODAA kadhida gishshassinne nuni Gibxeppe kase kezontta aggidaakko nuus lo7okkoshin giidi intte yeekkida gishshassa› » gides.
20 mas durante um mês inteiro, até que saia pelos seus narizes, e vocês ficarem com nojo. Pois vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e se queixaram, dizendo que nunca deveriam ter saído do Egito.”
21 Musey GODAAS, «Hekko ha7i tani kaaleththizay usuppun xeetu shii asa; ‹Neni aginas gidana asho isttas immana› gaada qaala geladasa.
21 Moisés disse: — Estou levando seiscentos mil homens, e tu dizes que vais dar a essa gente carne para comer o mês inteiro?
22 Histtiin hayssa asaas ay keena mehey shukettiin gidanee? Abba giddon diza moley ubbay issi bolla shiiqidaakko gidandee?» gi oychchides.
22 Onde haveria tantas ovelhas e vacas para matar a fim de que todos ficassem satisfeitos? Será que todos os peixes do mar juntos poderiam alimentar essa gente?
23 GODAY Muses, «Taas Xoossas wolqqay guuththee? Ta qaalay intte achchan polettanaakkonne agganaakko ne ha7i be7ana» gi zaarides.
23 Porém o Senhor Deus respondeu a Moisés: — Será que eu tenho tão pouco poder? Agora mesmo você verá se o que eu disse vai acontecer ou não.
24 Hessa gishshas Musey kezidi GODAY izas gidayssa ubbaa derezas yootides; dereza kaaleththizaytappe laappun tammu as issiso shiishshidi dunkaaneza yuushon essides.
24 Então Moisés saiu e contou ao povo o que o Senhor tinha dito. Ele reuniu setenta líderes do povo e os pôs ao redor da Tenda.
25 GODAYKKA shaarara wodhdhidi izas yootides; Muses immida ayanaappe shaakkidi deraa kaaleththiza laappun tammu cimata bolla woththides; ayanay istta bolla wodhdhiin istti bantta qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasayda; istti hessa nam7anththibeettenna.
25 Aí o Senhor desceu na nuvem e falou com ele. Deus tirou uma parte do Espírito que tinha dado a Moisés e deu aos setenta líderes. Quando o Espírito veio sobre eles, eles começaram a falar alto como profetas ; porém isso durou pouco tempo.
26 Mazgabettida laappun tammu deraa kaaleththizayta giddofe nam7ati Eldaadenne Medaade geetettizayti gede Dunkaanezakko bontta bantti diza heeran gam7ida; istti heen dishin ayanay istta bolla wodhdhiin isttika ba qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasayda.
26 Dois dos setenta líderes ficaram no acampamento e não foram até a Tenda Sagrada. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito veio sobre eles, e eles também começaram a falar alto como profetas.
27 Issi naateththa asi Musekko woxxi biidi, «Eldaadeynne Medaadey heen bantta heeran dishe tinbite haasayeettes» gi yootides.
27 Então um rapaz foi correndo contar que Eldade e Medade estavam profetizando no acampamento.
28 Naateththafe doommidi Muse ooththi maaddiza Nawe naa Iyaasoy, «Ta godaa Musee! Haytanti tinbite haasayontta mala teqqa!» gides.
28 Aí Josué, filho de Num, que desde a sua mocidade era auxiliar de Moisés, foi logo dizendo: — Moisés, meu chefe, não deixe que eles façam isso!
29 Museykka izas, «Ne taas mishettada hessa gay? Tani gidikko Xoossi hayssa deraa ubbaa bolla ba ayana woththikonne ubbayka ba qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasaydaakko hessi taas ufayssa!» gides.
29 Moisés respondeu: — Por que você está preocupado com os meus direitos, quando eu é que deveria estar? Eu gostaria que o
30 Museynne Isra7eele asaa kaaleththiza laappun tammu asay gede ba dizaso simmides.
30 Depois Moisés e os setenta líderes do povo de Israel voltaram para o acampamento.
31 Hessafe guye GODAY carko denththidi abba giddofe kuracho misatiza kafo asay dunkaani uttida heera ehides; histtidi he kafota biittafe pude nam7u wadha keena dhoqqu giidi piradhdhi yiidi asay dunkaani uttida heera yuushon issi gallassa oge keena gidizaason biitta bolla may7i uttida.
31 De repente, o Senhor mandou um vento que trouxe do mar bandos de codornas. Elas caíram no acampamento e em volta, em todas as direções, a uma distância de uns trinta quilômetros; e cobriram o chão em montes de quase um metro de altura.
32 Hessa gishshas he gallassinne omars, hessaththoka wonteththa gallassika derezi he kafota oykki shiishshides; issi asikka tammu kiloppe pace oykkibeenna; izikka melana mala ba dunkaanida heera yuusho ubbaan miccida.
32 Assim, todo aquele dia, toda aquela noite e todo o dia seguinte o povo trabalhou catando codornas; ninguém juntou menos de mil quilos. E espalharam as codornas ao redor do acampamento para secar.
33 Gido attiin istti buro coommi mittontta dishin GODAY deraa bolla keehi hanqettides; GODAY gita boshakka deraa bolla yeddides.
33 Quando ainda havia muita carne para comer, o Senhor ficou irado com o povo e os castigou com uma terrível epidemia, que matou muita gente.
34 Asho amottidi hayqqida asaa heen gadaan moogida gishshas he gadeza sunththi, «Kibroote-Hatta7aabe» geetettides.
34 Por isso puseram naquele lugar o nome de Quibrote-Ataavá, que quer dizer “As Sepulturas do Desejo”; pois ali foram sepultadas as pessoas que estavam loucas de vontade de comer carne.
35 Asay Kibroote-Hatta7aabe gede Haxiroote biidi heen dunkaani uttides.
35 Depois os israelitas foram até Hazerote e acamparam ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.