Números 11

gmvl (GMVL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Isra7eele asay ba bolla gakkida meto ubbaa gishshas GODAA bolla zuuzumides; GODAY asaa zuuzunththaa waasoza siyidi keehi hanqettides; istta bollaka xuuggiza tama yeddides; he GODAA tamay asay dunkaani uttidasohoppe gaxara amardayssa mides.
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 Asaykka bana GODAARA giigsana mala Musekko waassides; Museykka GODAA woossiin tamazi to7ides.
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 Xoossa tamay heen istta giddon eexxida gishshas he sohoy, «Tabeere» geetettides.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Isra7eele asaara walaketti kezidi biza hara dumma dumma dere asay asho maanaas daro amottides; Isra7eele asaykka, «Nuni maana asho awappe demminoo!
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 Kase nu Gibxen diza wode aykko miish qanxxontta coo mela miza mole ashoy, lelehey, lelehe misatiza habbihabbey, dono misatiza kuraatey, sunkurtoynne tuumoy nuna laamoththees.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 Ha7i gidikko manna xallay nuna saleththides; qoodheykka kath ixxides; mannafe attiin hara nu be7iza kaththi baawa» gi yeekkides.
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 Mannay deebbo ayfe mala guuththa; izas medhay booxxi ekkiza shida mala gididi galal7o misatees.
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 Asay hessa yuuyi yuuyi maxees; iza woxan gaaccidi woykko udulan caddidi guuththa xaaron munuqidi uukkees; mishin izi doonan zaytera gindetti uukettida ukeththa mala mal7ees.
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 Omars omars istti dunkaani dizaso heeran xaazay wodhdhishin mannay izara issife wodhdhees.
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Derezi wurikka ba dunkaane pengen pengen baso asaara asaara eqqidi yeekkishin Musey siyides; Xoossi istta bolla hanqettida gishshas Musey keehi ceecides.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 Izi GODAA, «Hayssa deexo meto nees aylle gidida ta bolla ays ehadii? Neni hayssa ha dereza ubbaa deexo tooho tana ne toossanaas ta nena ay mishisadinaa?
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Buro dhanth dhammiza naa dichchiza he guuththa naaza idimmiza mala tani istta idimmada neni kase aawatas caaqqida biittaa gaththana mala ne tana ooththizay haytantta wursa shaariday tanee? Woykko istta ta yeladinaa?
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 Istti tana, ‹Nuus asho imma› giidi taakko yiidi yeekkiza gishshas hayssa asaa ubbaas gidana asho ta awappe ehoo?
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 Tani tarkka hayssa deraa kaaleththanaas dandaykke; hayssi alaafeteththazi tana keehi deexxides.
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Ne tana hayssaththo waayisanaappe tani meto be7ontta mala ne taas mishettizaa gidikko ne tana ha7i wodhidaakko taas lo7o» gi woossides.
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 GODAY Muses, «Dereza ayssana dandayza erettida laappun tammu cimata doora; neni istta shiishshada Gaytoteththa Dunkaanezakko ehada ne achchan essa.
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 Tanikka hee wodhdhada nenara haasayana; tani nees immida ayanaappe isttas shaakka immana; hessafe guye istti dereza nees diza alaafeteththaafe shaakki ekkidi dereza tooho tookki nena maaddana; hayssafe guye hayssa alaafeteththaa ne xalla tookkaka.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 Ha7ikka derezas, ‹Wontos inttena geeshshite; inttes maana ashoy daana; intte nuni maana asho nuus oonee immanay giidi yeekkidayssanne nuus Gibxey lo7o gidayssa GODAY siyides; hekko ha7i inttes GODAY asho immana; intteka iza maandeta.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 Intte asho maanay issi gallas woykko nam7u gallas woykko ichchashu gallas woykko tammu gallas woykko nam7u tammu gallas xalla gidenna.
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 Izi inttena saleththidi inttes siidhera kezana gakkanaas agina kumeth intte iza maana; hessika hananay intte hayssa intte giddon diza GODAA kadhida gishshassinne nuni Gibxeppe kase kezontta aggidaakko nuus lo7okkoshin giidi intte yeekkida gishshassa› » gides.
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Musey GODAAS, «Hekko ha7i tani kaaleththizay usuppun xeetu shii asa; ‹Neni aginas gidana asho isttas immana› gaada qaala geladasa.
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Histtiin hayssa asaas ay keena mehey shukettiin gidanee? Abba giddon diza moley ubbay issi bolla shiiqidaakko gidandee?» gi oychchides.
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 GODAY Muses, «Taas Xoossas wolqqay guuththee? Ta qaalay intte achchan polettanaakkonne agganaakko ne ha7i be7ana» gi zaarides.
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 Hessa gishshas Musey kezidi GODAY izas gidayssa ubbaa derezas yootides; dereza kaaleththizaytappe laappun tammu as issiso shiishshidi dunkaaneza yuushon essides.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 GODAYKKA shaarara wodhdhidi izas yootides; Muses immida ayanaappe shaakkidi deraa kaaleththiza laappun tammu cimata bolla woththides; ayanay istta bolla wodhdhiin istti bantta qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasayda; istti hessa nam7anththibeettenna.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Mazgabettida laappun tammu deraa kaaleththizayta giddofe nam7ati Eldaadenne Medaade geetettizayti gede Dunkaanezakko bontta bantti diza heeran gam7ida; istti heen dishin ayanay istta bolla wodhdhiin isttika ba qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasayda.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 Issi naateththa asi Musekko woxxi biidi, «Eldaadeynne Medaadey heen bantta heeran dishe tinbite haasayeettes» gi yootides.
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Naateththafe doommidi Muse ooththi maaddiza Nawe naa Iyaasoy, «Ta godaa Musee! Haytanti tinbite haasayontta mala teqqa!» gides.
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 Museykka izas, «Ne taas mishettada hessa gay? Tani gidikko Xoossi hayssa deraa ubbaa bolla ba ayana woththikonne ubbayka ba qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasaydaakko hessi taas ufayssa!» gides.
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 Museynne Isra7eele asaa kaaleththiza laappun tammu asay gede ba dizaso simmides.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Hessafe guye GODAY carko denththidi abba giddofe kuracho misatiza kafo asay dunkaani uttida heera ehides; histtidi he kafota biittafe pude nam7u wadha keena dhoqqu giidi piradhdhi yiidi asay dunkaani uttida heera yuushon issi gallassa oge keena gidizaason biitta bolla may7i uttida.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Hessa gishshas he gallassinne omars, hessaththoka wonteththa gallassika derezi he kafota oykki shiishshides; issi asikka tammu kiloppe pace oykkibeenna; izikka melana mala ba dunkaanida heera yuusho ubbaan miccida.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Gido attiin istti buro coommi mittontta dishin GODAY deraa bolla keehi hanqettides; GODAY gita boshakka deraa bolla yeddides.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 Asho amottidi hayqqida asaa heen gadaan moogida gishshas he gadeza sunththi, «Kibroote-Hatta7aabe» geetettides.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Asay Kibroote-Hatta7aabe gede Haxiroote biidi heen dunkaani uttides.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.