Neemias 2
gmvl (GMVL) vs VC
1 — ausente —
1 No vigésimo ano do rei Artaxerxes, no mês de Nisã, estando o vinho diante de mim, tomei-o e o ofereci ao rei. Ora, jamais em outra ocasião, eu estivera triste em sua presença.
2 — ausente —
2 Disse-me o rei: Por que tens a face sombria? Não estás doente! Tens no entanto algum dissabor!
3 Tanikka keeha babbashe, «Kawoo! Ne mernaas kawota! Kase nu aawati izan moogettida katamay laalettidinne he katama gimbe pengey taman xuugetti dhayshin tani waanada ceecikkinaa!» gadis.
3 Muito conturbado respondi ao rei: Viva o rei para sempre! Como não haveria eu de estar pesaroso, desde que a cidade onde se encontram os túmulos de meus pais está devastada e suas portas consumidas pelo fogo?
4 Kawozi tana, «Histtiin ha7i ne koyzay aazee?» gi oychchides; tanikka Salo Xoossaako woossidaappe guye,
4 Disse-me o rei: Que tens a me pedir?
5 Kawaas, «Kawoo! Tani nena ufayssizaa gidikko qasse ta oysho ne ekkizaa gidikko kase ta aawati moogettidaso Yuhuda dere baada he katamayo zaarada keexxana mala tana yeddarkkii» ga woossays.
5 Então, fazendo uma prece ao Deus do céu, eu disse ao rei: Se aprouver ao rei, e se o teu servo te é agradável, permite-me ir para a terra de Judá, à cidade onde se encontram os túmulos de meus pais, para reconstruí-la.
6 He wode kawaa machcheya iza matan utta dishin kawozi tana, «Ne baana ogey aappun gallas wursanee? Qasse ne ay wode simmanee?» gi oychchiin tani aappun gallas gam7anaakkonne, ayde simmanaakko yootadis.
6 O rei, junto de quem estava sentada a rainha, perguntou-me: Quanto tempo durará tua viagem? Quando voltarás? Ele consentiu que eu partisse, logo que lhe fixei certo prazo.
7 Hessafe guye ta Yuhuda dere pinna baana mala Efiraaxise shaafappe arshey wulliza baggara diza dere ayssizaytas, «Aadhdhi bo» giza dabdaabbey taas xaafeti imettana mala kawoza woossadis;
7 Prossegui: Se o rei achar bom, que me dêem missivas para os governadores de além do rio, a fim de que me deixem passar para Judá;
8 Kawo wora naagiza Aasaafe geetettizaadey Xoossa Keeththa gimbe pengetas, katama gimbe pengetassinne ta izan de7anaaso keexxanaas mith qanxxishin diggontta mala azaziza dabdaabbe taas immana mala oychchadis; Xoossa kiyateththi tanara diza gishshas kawoza ta oychchida ubbaa immides.
8 e uma outra carta para Asaf, o intendente da floresta real, para que ele me forneça a madeira para a viga das portas da fortaleza vizinha ao templo, para as muralhas da cidade e para a casa em que eu habitar. O rei concordou com o meu pedido, porque a mão favorável de meu Deus estava comigo.
9 Kawozi amarda ola mokkonnetinne paran olettizayti tanara baana mala kiittides; tani Efiraaxise shaafa pinththan arshey wuliza baggara diza dere ayssizaytakko gakkida mala kawozi yeddida dabdaabbeza immadis.
9 Fui ter com os governadores de além do rio e entreguei-lhes as cartas do rei; ora, o rei fizera-me escoltar por alguns chefes militares e cavaleiros.
10 Gido attiin Beeti-Horoone katama as gidida sanbalaaxeynne Amoone dere ayssiza Xoobbiyay Isra7eele deraa saroteththas lo7o miish ooththiza asi yidayssa siyidi keehi hanqettida.
10 Mas, quando Sanabalat, o horonita, e Tobias, o servo amonita, foram informados disso, ficaram grandemente despeitados por ter chegado um homem que procurava o bem dos filhos de Israel.
11 Tanikka Yerusalaame baada heedzdzu gallas gam7idaappe guye,
11 Cheguei a Jerusalém e, depois de ter passado ali três dias,
12 Yerusalaame kataman ta ooththanayssa Xoossi taas qonccisidayssa ta oonaska yootontta ta wozinan oykka gam7idaappe guye guuththa asata tanara kaaleththa ekkada omarsafe giddi giddoth badis; he wode nuus diza toga mehey ta toggidayssafe haray baawa.
12 levantei-me durante a noite acompanhado de um pequeno grupo de homens, sem dizer a ninguém o que o meu Deus me inspirara fazer por Jerusalém. Não tinha comigo outro animal, senão aquele em que montava.
13 Giddoth zulle pengera kezada dawe pultto geetettizasora pinnada duge baggan buura yeggizasora aadhdha bashe laalettida katamanne taman eexxi dhayda gimbe pengeta beyadis.
13 Saí à noite pela porta do Vale, e dirigi-me à fonte do Dragão e à porta da Esterqueira; verifiquei que as muralhas de Jerusalém estavam arruinadas e que as portas estavam consumidas pelo fogo.
14 Hessafe guye kaallada arshey mokkizasos pudeha baggara diza, «Pultto haaththa gimbe penge» geetettizasora kawo eele haaththako badis; gido attiin tani toggida toga mehey laalettida gimbaa laaleththa bollara aadhdhi biza ogey deenna.
14 Prossegui rumo à porta da Fonte e à piscina do Rei; mas não havia ali lugar para passagem com a minha montaria.
15 Hessa gishshas omars Qediroone shaafa wodhdhada gimbeta xeellashe badis; wurseththan kase ta yida ogezara guye simmada shoobba gimbe penge baggara katamaa simma geladis.
15 Subi então à noite ao barranco, examinei a muralha, retomei em seguida o mesmo caminho e reentrei pela porta do Vale.
16 Deraan diza daannatappe issaadeyka ta awa bidaakko ay ooththidaakko eriday oonikka deenna; haray attoshin Ayhudatappe qeesetas, kaaleththizaytas, daannatas woykko tanara ooththiza hara asatappe oonaska aykkoka yootabeekke.
16 Os magistrados ignoravam onde eu tinha ido e o que queria fazer. Até aquele momento, eu nada havia deixado transparecer, nem aos Judeus, nem aos sacerdotes, nem aos homens importantes, nem aos magistrados, nem às demais pessoas do povo que se ocupavam dos trabalhos.
17 Hayssafe guye, «Ane nuus diza meto xeellite! Yerusalaamey laalettida laaleththi doore gidides; izi gimbeza pengetikka taman xuugetti dhayda; hessa gishshas ane dendidi katamaza gimbe zaari gimboos; nu bolla gakkida yeellateththaaka ane diggoos» gadis.
17 Disse-lhes então: Vede a miséria em que estamos; Jerusalém devastada, suas portas consumidas pelo fogo! Vinde; reconstruamos as muralhas da cidade e ponhamos termo a esta humilhante situação.
18 Qasse Xoossa kiyateththi tanara dizayssanne izi tana wostti maaddidaakko kawozi taas yootidayssa ubbaa ta isttas yootadis; Istti «Ane qasseka zaari ooththoos!» gidaappe guye, ooso ooththana giigettida.
18 Contei-lhes em seguida como a mão de meu Deus me favorecera e narrei-lhes tudo o que dissera o rei. Gritaram todos: Vamos! Reconstruamos! E com coragem puseram-se a trabalhar nessa boa obra.
19 Gido attiin Horoone as Sanbalaaxey, Amoone dere shuume Xoobbiyaynne Arabe dere as Geeshamey nu oosos kessida qofata siyida wode nu bolla naaci miiccishe, «Hayssi intte ooththizayssi aazee? Woykko kawoza bolla makkallana koyeetii?» gi oychchida.
19 Quando Sanabalat, o horonita, Tobias, o servo amonita, e Gossem, o árabe, souberam disso, zombaram de nós e diziam num tom de desprezo: Que estais fazendo? Quereis revoltar-vos contra o rei?
20 Tanikka, «Nu ooththiza oosozan Salo Xoossi nuna maaddana; hessa gishshas nuni iza oosanchchati dendidi ooththana; inttes gidikko Yerusalaamen ay miishshankka inttena gaththiza wogaynne intte qofettana taarikey inttes deenna!» ga isttas zaaradis.
20 Respondi-lhes: O próprio Deus do céu é quem nos fará triunfar. Nós somos seus servos, e vamos reconstruir. Quanto a vós, não tendes parte, nem direito, nem lembrança em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.