Neemias 2
gmvl (GMVL) vs NTLH
1 — ausente —
1 O que vou contar aconteceu quatro meses mais tarde, no vigésimo ano do reinado de Artaxerxes . Um dia, quando o rei estava jantando, eu peguei vinho e o servi. O rei nunca me havia visto triste
2 — ausente —
2 e por isso perguntou: — Por que você está triste? Você não está doente; portanto, deve estar se sentindo infeliz. Então eu fiquei com muito medo
3 Tanikka keeha babbashe, «Kawoo! Ne mernaas kawota! Kase nu aawati izan moogettida katamay laalettidinne he katama gimbe pengey taman xuugetti dhayshin tani waanada ceecikkinaa!» gadis.
3 e respondi: — Que o rei viva para sempre! Como posso deixar de parecer triste, quando a cidade onde os meus antepassados estão sepultados está em ruínas, e os seus portões estão queimados?
4 Kawozi tana, «Histtiin ha7i ne koyzay aazee?» gi oychchides; tanikka Salo Xoossaako woossidaappe guye,
4 O rei perguntou: — O que é que você quer? Eu orei ao Deus do céu
5 Kawaas, «Kawoo! Tani nena ufayssizaa gidikko qasse ta oysho ne ekkizaa gidikko kase ta aawati moogettidaso Yuhuda dere baada he katamayo zaarada keexxana mala tana yeddarkkii» ga woossays.
5 e depois disse ao rei: — Se o senhor está contente comigo e quiser atender um pedido meu, deixe que eu vá para a terra de Judá a fim de reconstruir a cidade onde os meus antepassados estão sepultados.
6 He wode kawaa machcheya iza matan utta dishin kawozi tana, «Ne baana ogey aappun gallas wursanee? Qasse ne ay wode simmanee?» gi oychchiin tani aappun gallas gam7anaakkonne, ayde simmanaakko yootadis.
6 Aí o rei, tendo a rainha sentada ao seu lado, concordou com o meu pedido. Ele perguntou quanto tempo eu ficaria fora e quando voltaria. E eu disse.
7 Hessafe guye ta Yuhuda dere pinna baana mala Efiraaxise shaafappe arshey wulliza baggara diza dere ayssizaytas, «Aadhdhi bo» giza dabdaabbey taas xaafeti imettana mala kawoza woossadis;
7 Então pedi ao rei um favor: que me desse cartas para os governadores da província do Eufrates-Oeste , com instruções para que me deixassem passar até chegar à região de Judá.
8 Kawo wora naagiza Aasaafe geetettizaadey Xoossa Keeththa gimbe pengetas, katama gimbe pengetassinne ta izan de7anaaso keexxanaas mith qanxxishin diggontta mala azaziza dabdaabbe taas immana mala oychchadis; Xoossa kiyateththi tanara diza gishshas kawoza ta oychchida ubbaa immides.
8 Também pedi uma carta para Asafe, o guarda florestal do rei, mandando que me desse madeira para fazer os portões da fortaleza que protege o Templo e para fazer as muralhas da cidade e a casa onde eu iria morar. E o rei me deu tudo o que pedi, porque Deus estava comigo.
9 Kawozi amarda ola mokkonnetinne paran olettizayti tanara baana mala kiittides; tani Efiraaxise shaafa pinththan arshey wuliza baggara diza dere ayssizaytakko gakkida mala kawozi yeddida dabdaabbeza immadis.
9 O rei mandou que fossem comigo alguns oficiais do exército e uma tropa da cavalaria. Então eu viajei para a província do Eufrates-Oeste e ali entreguei aos governadores as cartas do rei.
10 Gido attiin Beeti-Horoone katama as gidida sanbalaaxeynne Amoone dere ayssiza Xoobbiyay Isra7eele deraa saroteththas lo7o miish ooththiza asi yidayssa siyidi keehi hanqettida.
10 Mas Sambalate, da cidade de Bete-Horom, e Tobias, um oficial do país de Amom, ficaram muito zangados quando souberam que alguém tinha vindo para ajudar o povo de Israel.
11 Tanikka Yerusalaame baada heedzdzu gallas gam7idaappe guye,
11 Eu cheguei a Jerusalém e durante três dias
12 Yerusalaame kataman ta ooththanayssa Xoossi taas qonccisidayssa ta oonaska yootontta ta wozinan oykka gam7idaappe guye guuththa asata tanara kaaleththa ekkada omarsafe giddi giddoth badis; he wode nuus diza toga mehey ta toggidayssafe haray baawa.
12 não contei a ninguém o que pensava fazer pela cidade de acordo com o que Deus havia posto no meu coração. Eu me levantei no meio da noite e saí, junto com alguns dos meus companheiros. Só levei um animal, o jumento que eu montava.
13 Giddoth zulle pengera kezada dawe pultto geetettizasora pinnada duge baggan buura yeggizasora aadhdha bashe laalettida katamanne taman eexxi dhayda gimbe pengeta beyadis.
13 Era noite quando eu saí da cidade pelo Portão do Vale, no oeste, e fui para o sul, passando pela Fonte do Dragão, até o Portão do Lixo. Conforme andava, eu ia examinando as muralhas da cidade que haviam sido derrubadas e os portões que haviam sido destruídos pelo fogo.
14 Hessafe guye kaallada arshey mokkizasos pudeha baggara diza, «Pultto haaththa gimbe penge» geetettizasora kawo eele haaththako badis; gido attiin tani toggida toga mehey laalettida gimbaa laaleththa bollara aadhdhi biza ogey deenna.
14 Então virei para o norte e fui para o Portão da Fonte e para a Represa do Rei. Mas o jumento não pôde encontrar lugar para passar pelo entulho.
15 Hessa gishshas omars Qediroone shaafa wodhdhada gimbeta xeellashe badis; wurseththan kase ta yida ogezara guye simmada shoobba gimbe penge baggara katamaa simma geladis.
15 Por isso, fui até o vale do Cedrom e passei por ele, sempre olhando para as muralhas. Então voltei pelo mesmo caminho pelo qual tinha ido e entrei de novo na cidade pelo Portão do Vale.
16 Deraan diza daannatappe issaadeyka ta awa bidaakko ay ooththidaakko eriday oonikka deenna; haray attoshin Ayhudatappe qeesetas, kaaleththizaytas, daannatas woykko tanara ooththiza hara asatappe oonaska aykkoka yootabeekke.
16 Nenhuma das autoridades da cidade ficou sabendo aonde eu tinha ido, nem o que tinha feito. Até ali, eu não tinha contado nada a nenhum dos judeus — aos sacerdotes, às autoridades, aos oficiais ou a qualquer outra pessoa que iria tomar parte no trabalho.
17 Hayssafe guye, «Ane nuus diza meto xeellite! Yerusalaamey laalettida laaleththi doore gidides; izi gimbeza pengetikka taman xuugetti dhayda; hessa gishshas ane dendidi katamaza gimbe zaari gimboos; nu bolla gakkida yeellateththaaka ane diggoos» gadis.
17 Mas aí eu lhes disse: — Vejam como é difícil a nossa situação! A cidade de Jerusalém está em ruínas, e os seus portões foram destruídos. Vamos construir de novo as muralhas da cidade e acabar com essa vergonha.
18 Qasse Xoossa kiyateththi tanara dizayssanne izi tana wostti maaddidaakko kawozi taas yootidayssa ubbaa ta isttas yootadis; Istti «Ane qasseka zaari ooththoos!» gidaappe guye, ooso ooththana giigettida.
18 Então contei a eles como Deus havia me abençoado e me ajudado. E também contei o que o rei me tinha dito. Eles disseram: — Vamos começar a reconstrução! E se aprontaram para começar o trabalho.
19 Gido attiin Horoone as Sanbalaaxey, Amoone dere shuume Xoobbiyaynne Arabe dere as Geeshamey nu oosos kessida qofata siyida wode nu bolla naaci miiccishe, «Hayssi intte ooththizayssi aazee? Woykko kawoza bolla makkallana koyeetii?» gi oychchida.
19 Porém Sambalate, Tobias e um árabe chamado Gesém souberam do que estávamos fazendo. Eles começaram a rir e a caçoar de nós. E disseram: — O que é que vocês estão fazendo? Vocês vão se revoltar contra o rei?
20 Tanikka, «Nu ooththiza oosozan Salo Xoossi nuna maaddana; hessa gishshas nuni iza oosanchchati dendidi ooththana; inttes gidikko Yerusalaamen ay miishshankka inttena gaththiza wogaynne intte qofettana taarikey inttes deenna!» ga isttas zaaradis.
20 Eu respondi: — O Deus do céu nos dará sucesso. Nós somos
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.