Neemias 2
gmvl (GMVL) vs BKJ
1 — ausente —
1 E sucedeu no mês de nisã, no vigésimo ano do rei Artaxerxes, que o vinho estava diante dele; e eu apanhei o vinho, e o dei ao rei. Ora, eu nunca tinha estado triste na sua presença.
2 — ausente —
2 Porquanto, o rei me disse: Por que o teu semblante está triste, visto que não estás enfermo? Isto não é nada mais que tristeza de coração. Então eu fiquei muitíssimo temeroso,
3 Tanikka keeha babbashe, «Kawoo! Ne mernaas kawota! Kase nu aawati izan moogettida katamay laalettidinne he katama gimbe pengey taman xuugetti dhayshin tani waanada ceecikkinaa!» gadis.
3 e disse ao rei: Que o rei viva para sempre; por que o meu semblante não estaria triste, quando a cidade, o lugar dos sepulcros dos meus pais, jaz em ruínas, e os seus portões estão consumidos pelo fogo?
4 Kawozi tana, «Histtiin ha7i ne koyzay aazee?» gi oychchides; tanikka Salo Xoossaako woossidaappe guye,
4 Então, o rei me disse: Que me pedes tu? Assim, orei ao Deus do céu.
5 Kawaas, «Kawoo! Tani nena ufayssizaa gidikko qasse ta oysho ne ekkizaa gidikko kase ta aawati moogettidaso Yuhuda dere baada he katamayo zaarada keexxana mala tana yeddarkkii» ga woossays.
5 E eu disse ao rei: Se for do agrado do rei, e se o teu servo tem achado graça a tua vista, que tu me envies a Judá, à cidade dos sepulcros dos meus pais, para que eu possa edificá-la.
6 He wode kawaa machcheya iza matan utta dishin kawozi tana, «Ne baana ogey aappun gallas wursanee? Qasse ne ay wode simmanee?» gi oychchiin tani aappun gallas gam7anaakkonne, ayde simmanaakko yootadis.
6 E o rei disse-me (estando a rainha também assentada junto a ele): Pois quanto tempo durará a viagem? E quando tu retornarás? Assim, aprouve ao rei me enviar; e eu lhe apontei um tempo.
7 Hessafe guye ta Yuhuda dere pinna baana mala Efiraaxise shaafappe arshey wulliza baggara diza dere ayssizaytas, «Aadhdhi bo» giza dabdaabbey taas xaafeti imettana mala kawoza woossadis;
7 Além disso, eu disse ao rei: Se for do agrado do rei, que me sejam dadas cartas aos governadores dalém do rio, para que eles me permitam passar até que eu entre em Judá;
8 Kawo wora naagiza Aasaafe geetettizaadey Xoossa Keeththa gimbe pengetas, katama gimbe pengetassinne ta izan de7anaaso keexxanaas mith qanxxishin diggontta mala azaziza dabdaabbe taas immana mala oychchadis; Xoossa kiyateththi tanara diza gishshas kawoza ta oychchida ubbaa immides.
8 e uma carta para Asafe, o guarda da floresta do rei, para que ele me dê madeira para fazer vigas para os portões do palácio que pertenciam à casa, e para a muralha da cidade, e para a casa na qual entrarei. E o rei me concedeu, segundo a boa mão do meu Deus sobre mim.
9 Kawozi amarda ola mokkonnetinne paran olettizayti tanara baana mala kiittides; tani Efiraaxise shaafa pinththan arshey wuliza baggara diza dere ayssizaytakko gakkida mala kawozi yeddida dabdaabbeza immadis.
9 Então, cheguei até os governadores dalém do rio, e dei-lhes as cartas do rei. Ora, o rei tinha enviado comigo capitães do exército e cavaleiros.
10 Gido attiin Beeti-Horoone katama as gidida sanbalaaxeynne Amoone dere ayssiza Xoobbiyay Isra7eele deraa saroteththas lo7o miish ooththiza asi yidayssa siyidi keehi hanqettida.
10 Quando Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, ouviu isto, afligiu-os muitíssimo que ali havia chegado um homem para buscar o bem-estar dos filhos de Israel.
11 Tanikka Yerusalaame baada heedzdzu gallas gam7idaappe guye,
11 Assim, eu vim até Jerusalém, e ali fiquei três dias.
12 Yerusalaame kataman ta ooththanayssa Xoossi taas qonccisidayssa ta oonaska yootontta ta wozinan oykka gam7idaappe guye guuththa asata tanara kaaleththa ekkada omarsafe giddi giddoth badis; he wode nuus diza toga mehey ta toggidayssafe haray baawa.
12 E eu me levantei à noite, eu e alguns poucos homens comigo; não contei a homem algum o que o meu Deus havia posto no meu coração para fazer em Jerusalém; nem havia qualquer animal comigo, salvo aquele que eu montava.
13 Giddoth zulle pengera kezada dawe pultto geetettizasora pinnada duge baggan buura yeggizasora aadhdha bashe laalettida katamanne taman eexxi dhayda gimbe pengeta beyadis.
13 E eu saí à noite junto ao portão do vale, a saber, diante do poço do dragão, até a porta do esterco, e vi as muralhas de Jerusalém, as quais estavam demolidas, e os seus portões estavam consumidos pelo fogo.
14 Hessafe guye kaallada arshey mokkizasos pudeha baggara diza, «Pultto haaththa gimbe penge» geetettizasora kawo eele haaththako badis; gido attiin tani toggida toga mehey laalettida gimbaa laaleththa bollara aadhdhi biza ogey deenna.
14 Então, segui adiante até o portão da fonte, e à piscina do rei; mas não havia lugar para o animal que estava debaixo de mim passar.
15 Hessa gishshas omars Qediroone shaafa wodhdhada gimbeta xeellashe badis; wurseththan kase ta yida ogezara guye simmada shoobba gimbe penge baggara katamaa simma geladis.
15 Então, eu subi à noite pelo ribeiro, e vi a muralha, e voltei, e entrei pelo portão do vale, e assim retornei.
16 Deraan diza daannatappe issaadeyka ta awa bidaakko ay ooththidaakko eriday oonikka deenna; haray attoshin Ayhudatappe qeesetas, kaaleththizaytas, daannatas woykko tanara ooththiza hara asatappe oonaska aykkoka yootabeekke.
16 E os governantes não souberam aonde eu fui, nem o que fiz; tampouco eu tinha dito aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos governantes, nem aos mais que faziam a obra.
17 Hayssafe guye, «Ane nuus diza meto xeellite! Yerusalaamey laalettida laaleththi doore gidides; izi gimbeza pengetikka taman xuugetti dhayda; hessa gishshas ane dendidi katamaza gimbe zaari gimboos; nu bolla gakkida yeellateththaaka ane diggoos» gadis.
17 Então eu lhes disse: Vós vedes a angústia na qual estamos, como Jerusalém está assolada, e os seus portões estão queimados pelo fogo; vinde, e edifiquemos a muralha de Jerusalém, para que não sejamos mais um opróbrio.
18 Qasse Xoossa kiyateththi tanara dizayssanne izi tana wostti maaddidaakko kawozi taas yootidayssa ubbaa ta isttas yootadis; Istti «Ane qasseka zaari ooththoos!» gidaappe guye, ooso ooththana giigettida.
18 Então eu lhes contei como a mão do meu Deus foi boa sobre mim; bem como as palavras que o rei me tinha falado. E eles disseram: Levantemo-nos e edifiquemos. Assim, eles fortaleceram as suas mãos para esta boa obra.
19 Gido attiin Horoone as Sanbalaaxey, Amoone dere shuume Xoobbiyaynne Arabe dere as Geeshamey nu oosos kessida qofata siyida wode nu bolla naaci miiccishe, «Hayssi intte ooththizayssi aazee? Woykko kawoza bolla makkallana koyeetii?» gi oychchida.
19 Mas quando ouviu isto Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo, amonita, e Gesém, o árabe, riram de nós por escárnio, e nos desprezaram, e disseram: Que coisa é esta que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Tanikka, «Nu ooththiza oosozan Salo Xoossi nuna maaddana; hessa gishshas nuni iza oosanchchati dendidi ooththana; inttes gidikko Yerusalaamen ay miishshankka inttena gaththiza wogaynne intte qofettana taarikey inttes deenna!» ga isttas zaaradis.
20 Então, lhes respondi e disse: O Deus do céu, ele nos fará prosperar; por isso nós, os seus servos, levantaremos e edificaremos; mas vós não tendes parte alguma, nem direito, nem memorial em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.