Gênesis 41
gmvl (GMVL) vs NTLH
1 Nam7u layth kumeth aadhdhida wode Gibxe kawoy agumo agumettides; agumora izi Abbaye shaafaa doonan eqqi dishin,
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 laappun ordenne modhdho miizati Abbaye shaafappe kezidi shaafaa achchan maata mishin be7ides.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Isttafe kaallidi hara laappun mala iitanne gilqa miizati Abbaye shaafappe kezidi shaafaza doonan diza modhdho miizata achchan eqqida.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 He medho iitanne gilqa miizati laappun ordenne modhdho miizata mittishin be7ides. Hessafe guye kawoy dhiskofe beeggides.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Izi qasseka dhiskidi nam7anththo agumettidi laappun lo7onne muuruta tiyati issi maqa bolla diccidayssa be7ides.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Isttafe kaallidi ayfe laafanne carkon shullidi melida laappun tiyati kezida.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 He laafa ayfe tiyati lo7onne muuruta tiyata mittida. Hessafe guye kawozi beeggidi agumo gididayssa erides.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Gadey wontishin iza wozinay shirotdes; hessa gishshas Gibxen diza bitanchchatassinne era asata ubbaas kiittidi xeygisides; kawoy isttas ba agumoza yootides; gido attiin izas he agumoza birshanaas dandayza asi beettibeenna.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 He wode ushshu duuqqizayta halaqay Gibxe kawos, «Tani ta mooro hach qoppays.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Issito kawoy ba aylles hanqettidi tananne kath kaththizayta halaqaza qasho keeththan yeggides.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 Nuni heen dishe nuus nuus agumo agumettidos; agumozaska dumma dumma birsheththi dees.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 He wode zabeta halaqaza aylle gidida issi Ibraawe panththi nunara qasho keeththan dees. Nuni nu agumo izas yootiin izi nuus hu7en hu7en nu agumo birshides.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Histtiin he yo7oti izi nuus birshida mala hanida. Hessi aazee giikko tani kase ta alaafeteththan simmadis; hankkoyssi gidikko kaqettides» gides.
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Histtiin Gibxe kawoy Yooseefe kiittidi xeygisides. Istti iza qasho keeththafe eeson ekki yiin ba hu7e meedettidi may7o laammidi kawozaakko gelides.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Kawoy Yooseefe, «Ta agumettida agumoza birshanaas oonikka dandaybeenna. Gido attiin tani, ‹Yooseefey agumo siyikko birshanaas dandayees› gizaaz siyadis» gides.
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Histtiin Yooseefey, «Tani hessa dandaykke; gido attiin Xoossay kawos lo7o birsheth immana» gides.
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Kawoykka, «Tani ta agumon Abbaye haaththa shaafaa doonan eqqidishin,
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 Laappun gitanne modhdho miizati Abbaye shaafappe kezidi haaththaa doonan maata mishin.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Qasseka isttafe hara laappun medha iita, gilqanne laafa miizati shaafappe kezida; tani hessa mala medha iita miiz Gibxe biittan mulekka be7a erikke.
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Medha iitanne laafa miizati koyroyta laappun modhdho miizata mitti aggida.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Gido attiin istti mittidaappe guyekka istta medhay kase malakka iiti uttida gishshas istti mittidayssa asi eranaas dandaybeenna. Hessafe guye tani dhiskofe beeggadis.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 «Qasseka agumora laappun lo7onne muuruta tiyati issi maqa bolla diccidayta be7adis.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Qasseka isttafe hara ayfe laafanne carkon shullida laappun tiyati kezida.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 He shulli uttida tiyati laappun lo7o tiyata mittida. Tani ha agumoza marotas yootadis; gido attiin taas agumoza birshiza asi beettibeenna» gides.
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Hessafe guye Yooseefey Gibxe kawoza, «Nam7ayka ne be7ida agumota birsheththayka issino. Xoossi ba ooththana hanizayssa kawos qonccisides.
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 He laappun lo7o miizati laappun layththata; qasse laappun lo7o tiyati laappun layththata; nam7ayka issi mala.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 He laappun medha iitanne laafa miizati laappun layththata; qasse carkon shullida paththontta laappun tiyati laappun kosha layththata.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 «Tani kawos yootida malakka Xoossi ba ooththana hanizayssa kawos bessides.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Laappun daro kalo layththati Gibxe biittas ubbaas yaana;
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 Gido attiin laappun kosha layththati izappe kaallidi yaana. He wode Gibxe kaloy wuri dogettana; biittay koshan shocettana.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Kalo layththatappe guye yiza gafa layththati keehi iita gidida gishshas kase kaloy mulekka qofettontta attana.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Nam7uto kawos he agumoy beettiday aazassee giikko hayssa yo7oza Xoossi minththidi kuuyida gishshassa; Xoossi hessa eeson ooththana.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 «Ha7i hekko eeson kawoy aadho erateththinne akeekay diza as koyidi Gibxe biittan sunththo.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Hessaththoka laappun kalo layththatappe ichchashanththo kushe shiishshiza alaafeta kawoy shuumo.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 Istti yiza kalo layththatan kath shiishshidi kawo aawateththan minjjetto; he kaththaaka katamatan naagetto.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Biittay koshan qohettontta mala ha kaththay Gibxe biittan laappun layththan dendana koshaas minjjettidi de7o» gides.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Histtiin ha yo7ozi Gibxe kawossinne iza oosanchchatas lo7o gididi beettides.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Hessa gishshas kawoy isttas, «Nuni Xoossa Ayanara diza hayssa mala hara as oona demmanee?» gi oychchides.
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Hessafe guye kawoy Yooseefe, «Xoossi hayssa ubbaa nena erisida gishshas ne mala aadho erateththinne akeekay diza asi oonikka baawa.
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Tani nena ta keeththan shuumays; ta asay wuri nees azazettana; tani neeppe aadhdhanay ta kawoteththa algan xalla gidana» gides.
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Hessa gishshas kawoy Yooseefe, «Beya! Tani nena Gibxe biitta ubbaa bollan shuumadis» gides.
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Hessafe guye kawoy ba kawoteththa qalabate ba biradhdhefe kessidi Yooseefe biradhdhen aaththides; qasseka Laynoppe dadettida may7o mayzidi iza qoodhenkka worqqa loota aaththides.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Kawoy ba nam7anththo para-gaareza Yooseefe togisides; aylletikka, «Ziggite! Ziggite!» giidi izappe sinththara bida. Hessaththo ooththidi kawoy iza Gibxe biitta ubbaa bolla shuumides.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Hessafe guye kawoy Yooseefe, «Tani kawo! Gido attiin neni qaaxxa gontta Gibxe biitta ubbaan oonikka kushe woykko toho qaaththenna» gides.
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Kawoy Yooseefe, «Xaafinaate-Pa7inaahe» gi sunththides; izi izas Oona geetettiza katama qeese Phixifaara nayo Asinaato machcho immides. Histtiin Yooseefey kumeththa Gibxe biittaa yuuyi xeellides.
45 — ausente —
46 Yooseefey Gibxe kawos ooththanaas doommiza wode izas layththay heedzdzu tamma. Qasse Yooseefey kawo sinththafe kezidi Gibxe biitta ubbaa yuuyi xeellides.
46 — ausente —
47 He laappun kalo layththatan biittay keehi daro kath immides.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Yooseefey Gibxe biittan he laappun kalo layththaa kath ubbaa shiishshidi katamatan minjjides. Issi issi katamata yuushon kaxxida kath ubbaa he kataman kataman minjjides.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Yooseefey abba shaamintta mala daro kath minjjides; kaththay wogappe dariin makkanaas dandaybeenna gishshas makki makki qolizayssa aggaagides.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Laappun kosha layththay yaanaappe kase Oona geetettiza katamaa qeese Phixifaara nayo Asinaatippe Yooseefey nam7u attuma nayta yelides.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Yooseefey, «Xoossi tana ta metonne ta aawa soo asa ubbaa dogissides» gishe ba koyro naaza Minaase gi sunththides.
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Nam7anththo naazakka, «Xoossi taas ta tuggatida biittan tana ayfissides» gishe Efreeme gi sunththides.
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Gibxe biittan diza he laappun kalo layththati wurida.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 Qasse Yooseefey kaseti yootida mala laappun kosha layththati doommida. Hara biitta ubbaan koshay dendides; gido attiin Gibxe biitta ubbaan kaththi dees.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Gibxe derey wuri koshattida wode asay, «Kath imma» gi kawos waassiin kawozi Gibxe asaa ubbaa, «Yooseefekko biidi izi yootizayssa ooththite» gides.
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Koshay Gibxe biittaa ubbaa gakkida wode Yooseefey kath minjjida keeththata ubbaa doydi kath Gibxe asaas bayzisides; gaasoykka koshay kumeththa Gibxen minnides.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Sa7a ubbaan koshay suullida gishshas biittan diza asay wuri kath Yooseefeppe shammanaas Gibxe yides.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.