Gênesis 41
gmvl (GMVL) vs ARIB
1 Nam7u layth kumeth aadhdhida wode Gibxe kawoy agumo agumettides; agumora izi Abbaye shaafaa doonan eqqi dishin,
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 laappun ordenne modhdho miizati Abbaye shaafappe kezidi shaafaa achchan maata mishin be7ides.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Isttafe kaallidi hara laappun mala iitanne gilqa miizati Abbaye shaafappe kezidi shaafaza doonan diza modhdho miizata achchan eqqida.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 He medho iitanne gilqa miizati laappun ordenne modhdho miizata mittishin be7ides. Hessafe guye kawoy dhiskofe beeggides.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Izi qasseka dhiskidi nam7anththo agumettidi laappun lo7onne muuruta tiyati issi maqa bolla diccidayssa be7ides.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Isttafe kaallidi ayfe laafanne carkon shullidi melida laappun tiyati kezida.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 He laafa ayfe tiyati lo7onne muuruta tiyata mittida. Hessafe guye kawozi beeggidi agumo gididayssa erides.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Gadey wontishin iza wozinay shirotdes; hessa gishshas Gibxen diza bitanchchatassinne era asata ubbaas kiittidi xeygisides; kawoy isttas ba agumoza yootides; gido attiin izas he agumoza birshanaas dandayza asi beettibeenna.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 He wode ushshu duuqqizayta halaqay Gibxe kawos, «Tani ta mooro hach qoppays.
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Issito kawoy ba aylles hanqettidi tananne kath kaththizayta halaqaza qasho keeththan yeggides.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Nuni heen dishe nuus nuus agumo agumettidos; agumozaska dumma dumma birsheththi dees.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 He wode zabeta halaqaza aylle gidida issi Ibraawe panththi nunara qasho keeththan dees. Nuni nu agumo izas yootiin izi nuus hu7en hu7en nu agumo birshides.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Histtiin he yo7oti izi nuus birshida mala hanida. Hessi aazee giikko tani kase ta alaafeteththan simmadis; hankkoyssi gidikko kaqettides» gides.
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Histtiin Gibxe kawoy Yooseefe kiittidi xeygisides. Istti iza qasho keeththafe eeson ekki yiin ba hu7e meedettidi may7o laammidi kawozaakko gelides.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Kawoy Yooseefe, «Ta agumettida agumoza birshanaas oonikka dandaybeenna. Gido attiin tani, ‹Yooseefey agumo siyikko birshanaas dandayees› gizaaz siyadis» gides.
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Histtiin Yooseefey, «Tani hessa dandaykke; gido attiin Xoossay kawos lo7o birsheth immana» gides.
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Kawoykka, «Tani ta agumon Abbaye haaththa shaafaa doonan eqqidishin,
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 Laappun gitanne modhdho miizati Abbaye shaafappe kezidi haaththaa doonan maata mishin.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Qasseka isttafe hara laappun medha iita, gilqanne laafa miizati shaafappe kezida; tani hessa mala medha iita miiz Gibxe biittan mulekka be7a erikke.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Medha iitanne laafa miizati koyroyta laappun modhdho miizata mitti aggida.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Gido attiin istti mittidaappe guyekka istta medhay kase malakka iiti uttida gishshas istti mittidayssa asi eranaas dandaybeenna. Hessafe guye tani dhiskofe beeggadis.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 «Qasseka agumora laappun lo7onne muuruta tiyati issi maqa bolla diccidayta be7adis.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Qasseka isttafe hara ayfe laafanne carkon shullida laappun tiyati kezida.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 He shulli uttida tiyati laappun lo7o tiyata mittida. Tani ha agumoza marotas yootadis; gido attiin taas agumoza birshiza asi beettibeenna» gides.
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Hessafe guye Yooseefey Gibxe kawoza, «Nam7ayka ne be7ida agumota birsheththayka issino. Xoossi ba ooththana hanizayssa kawos qonccisides.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 He laappun lo7o miizati laappun layththata; qasse laappun lo7o tiyati laappun layththata; nam7ayka issi mala.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 He laappun medha iitanne laafa miizati laappun layththata; qasse carkon shullida paththontta laappun tiyati laappun kosha layththata.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 «Tani kawos yootida malakka Xoossi ba ooththana hanizayssa kawos bessides.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 Laappun daro kalo layththati Gibxe biittas ubbaas yaana;
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 Gido attiin laappun kosha layththati izappe kaallidi yaana. He wode Gibxe kaloy wuri dogettana; biittay koshan shocettana.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Kalo layththatappe guye yiza gafa layththati keehi iita gidida gishshas kase kaloy mulekka qofettontta attana.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Nam7uto kawos he agumoy beettiday aazassee giikko hayssa yo7oza Xoossi minththidi kuuyida gishshassa; Xoossi hessa eeson ooththana.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 «Ha7i hekko eeson kawoy aadho erateththinne akeekay diza as koyidi Gibxe biittan sunththo.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Hessaththoka laappun kalo layththatappe ichchashanththo kushe shiishshiza alaafeta kawoy shuumo.
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 Istti yiza kalo layththatan kath shiishshidi kawo aawateththan minjjetto; he kaththaaka katamatan naagetto.
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Biittay koshan qohettontta mala ha kaththay Gibxe biittan laappun layththan dendana koshaas minjjettidi de7o» gides.
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Histtiin ha yo7ozi Gibxe kawossinne iza oosanchchatas lo7o gididi beettides.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Hessa gishshas kawoy isttas, «Nuni Xoossa Ayanara diza hayssa mala hara as oona demmanee?» gi oychchides.
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Hessafe guye kawoy Yooseefe, «Xoossi hayssa ubbaa nena erisida gishshas ne mala aadho erateththinne akeekay diza asi oonikka baawa.
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Tani nena ta keeththan shuumays; ta asay wuri nees azazettana; tani neeppe aadhdhanay ta kawoteththa algan xalla gidana» gides.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Hessa gishshas kawoy Yooseefe, «Beya! Tani nena Gibxe biitta ubbaa bollan shuumadis» gides.
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Hessafe guye kawoy ba kawoteththa qalabate ba biradhdhefe kessidi Yooseefe biradhdhen aaththides; qasseka Laynoppe dadettida may7o mayzidi iza qoodhenkka worqqa loota aaththides.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Kawoy ba nam7anththo para-gaareza Yooseefe togisides; aylletikka, «Ziggite! Ziggite!» giidi izappe sinththara bida. Hessaththo ooththidi kawoy iza Gibxe biitta ubbaa bolla shuumides.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Hessafe guye kawoy Yooseefe, «Tani kawo! Gido attiin neni qaaxxa gontta Gibxe biitta ubbaan oonikka kushe woykko toho qaaththenna» gides.
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Kawoy Yooseefe, «Xaafinaate-Pa7inaahe» gi sunththides; izi izas Oona geetettiza katama qeese Phixifaara nayo Asinaato machcho immides. Histtiin Yooseefey kumeththa Gibxe biittaa yuuyi xeellides.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Yooseefey Gibxe kawos ooththanaas doommiza wode izas layththay heedzdzu tamma. Qasse Yooseefey kawo sinththafe kezidi Gibxe biitta ubbaa yuuyi xeellides.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 He laappun kalo layththatan biittay keehi daro kath immides.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Yooseefey Gibxe biittan he laappun kalo layththaa kath ubbaa shiishshidi katamatan minjjides. Issi issi katamata yuushon kaxxida kath ubbaa he kataman kataman minjjides.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Yooseefey abba shaamintta mala daro kath minjjides; kaththay wogappe dariin makkanaas dandaybeenna gishshas makki makki qolizayssa aggaagides.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Laappun kosha layththay yaanaappe kase Oona geetettiza katamaa qeese Phixifaara nayo Asinaatippe Yooseefey nam7u attuma nayta yelides.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yooseefey, «Xoossi tana ta metonne ta aawa soo asa ubbaa dogissides» gishe ba koyro naaza Minaase gi sunththides.
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Nam7anththo naazakka, «Xoossi taas ta tuggatida biittan tana ayfissides» gishe Efreeme gi sunththides.
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Gibxe biittan diza he laappun kalo layththati wurida.
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 Qasse Yooseefey kaseti yootida mala laappun kosha layththati doommida. Hara biitta ubbaan koshay dendides; gido attiin Gibxe biitta ubbaan kaththi dees.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Gibxe derey wuri koshattida wode asay, «Kath imma» gi kawos waassiin kawozi Gibxe asaa ubbaa, «Yooseefekko biidi izi yootizayssa ooththite» gides.
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Koshay Gibxe biittaa ubbaa gakkida wode Yooseefey kath minjjida keeththata ubbaa doydi kath Gibxe asaas bayzisides; gaasoykka koshay kumeththa Gibxen minnides.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Sa7a ubbaan koshay suullida gishshas biittan diza asay wuri kath Yooseefeppe shammanaas Gibxe yides.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.